Mangga Drawing Novels & Stories

Pinatong niya ang damit sa balikat ni Eleuthera, lingid sa kaalaman niya na namumula ang babae. Umakyat siya sa puno, kumuha doon ng dalawang hinog na mangga. 'Yon lang ang nakayanan ng kamay niya, ayaw niyang ihulog ito kay Eleuthera baka hindi masalo at madurog lang. Nang makababa ay naubutan niya ang nakatingalang nakasimangot na Eleuthera. Hinarap niya ang dalawang mangga sa babae, ang mga mata ay nakatingin sa nakangusong labi. Ano itong ginagawa niya?

usal ko na tinanguan nito. Nag-umpisa akong maglakad papuntang mga prutasan at napangiti ako nang makakita ako ng mangga, para bang nagtubig ang loob ng bibig ko at natakam sa kan’ya, bigla akong napagawa ng imahe ng mangga na may kasamang napakasarap at napakaanggang na bagoong. Napatingin ako sa gawi nila mama para sana manghingi ng pera dahil wala naman akong perang dala pero nang tignan ko ay wala na sila doon.

masayang tawag ni Maya sa kaniyang malinaw at cute na boses. Inangat ni Maya ang kaniyang maliit na drawing pad sa tapat ng aking mukha. Nakaguhit doon ang apat na simpleng stick figures na may malalaking ngiti, isang matangkad na lalaking naka-suit, isang babaeng may gown, at dalawang maliliit na bata na magkahawak ang mga kamay sa ilalim ng isang malaking dilaw na araw.

Pero totoong-totoo. Get smarte Napuno muli ng tawanan ang paligid habang sabay-sabay silang kumakain sa ilalim ng puno ng mangga. Nakalatag lamang ang ilang dahon ng saging sa improvised na lamesa habang paikot silang nakaupo sa damuhan. Mainit-init pa ang sinigang na niluto ni Manang Rosa at halos maubos agad ang kaldero dahil sa gutom ng lahat matapos ang maghapong trabaho.

Ang bango nga rito ng mga prutas ehh. Kalaunan, nakita ko rin ang mga mangga. Grabe, sa sobrang sabik kong kumain nito tila'y nagliyab pa ng ilaw ang mga mata ko. Agad akong tumakbo patungo roon. Hanggang sa isa isa ko itong tiningnan. Wow, ang sarap sarap talaga nito. Titig pa lang ehh napapatakam na ako. "Kuya, magkano po ito?" nakangiting tanong ko sa manong tindero.

Mukhang may yaya na hindi binibigyan ng pansin ngayon. Tahimik siyang tumingin sa ginuguhit ng bata. Apple nga iyon pero ang hawak nitong pankulay ay orange. Palihim siyang ngumiti, ibang artist pala itong alaga niya. “Angela?” tawag niya sa bata at agad naman siya nitong hinarap. “Teacher!” Hinawakan nito ang papel at pinatingin sa kaniya. “See my drawing?”

Kailangan pang dalhin sa bayan ang mga mangga upang masuri nang maayos bago ito ipadala sa Manila. Aabutin ito ng isa hanggang tatlong araw, depende sa lawak ng manggahan. Kapag mabilis ang pagkilos ay mas mainam, ngunit nakadepende pa rin ito sa dami ng mga bungang pipitasin. Habang nagpapasilong si Lila sa ilalim ng puno ng mangga ay lumapit ang isang babae. Hindi siya pamilyar dito kaya nahihiya rin siyang pansinin ito.

Nanginginig ang kanyang mga daliri habang dahan-dahang inililipat ang kasunod na pahina ng sketch. Subalit sa sumunod na saglit, isang napakaruming drawing ang agad na sumalubong sa kanya. Ang mga simpleng linya ng polo at pantalon ay iginuhit doon nang napakagulo, walang kahit anong kalidad o sining ng isang propesyonal na pintor. Sa itaas ng drawing ay may dalawang malalaki at mararahas na guhit ng hugis X, at sa ibabang bahagi naman ay may nakasulat na maliliit at tabinging mga titik: “Hindi na kaya ng kamay kong magdrawing. Ano nalang ang mga pangarap ko?”

Kaya't nagbigay-daan ito na sila ay magkasarilinan. Mayabong sa dahon ang punong mangga. Katamtaman lang ang taas nito kung saan ay may duyang nakabitin na gawa sa abaka. Sa lilim niyon ay may barnisadong pahabang picnic table at dalawang upuang pahaba sa magkabilang panig nito na yari sa mga kahoy. Sa ibabaw ng lamesa ay may nakapatong na vase na puno ng mga sariwang bulaklak, partikular na ang mga pulang rosas.

Hinugasan lang niya ito at kinain pati balat. Hindi naman maasim masyado ang mangga, malutong at masarap pati balat. Indian mango pala ito at halatang bagong pitas. Pinabili niya ito kay Lena sa palengke, talagang hindi niya pinauwi hanggat walang dalang mangga. Habang ngumangata ng mangga ay walang tigil ang daldal niya, inaaway si Stefan na nai-imagine niya’ng nakaupo sa kaniyang tapat.