Martial Law Philippines End Novels & Stories

“Hindi ba siya patay?” Umiling si Martiny. “Syempre hindi! Matagal nang nalampasan ni Commander Jade ang kaharian ng Martial Saint dalawampung taon na ang nakararaan at ngayon ay mas makapangyarihang eksistensya kaysa sa maiisip mo. At ngayon, sa mapayapa at maunlad na panahon ng Amerika, dapat nating pasalamatan si Commander Jade at marami pang iba sa kanilang dedikasyon! Kung wala ang kanilang nakamamatay na pakikibaka noon, matagal nang kinuluyan ng dugo sa pula ang bansa.” Nanlaki ang mga mata ni Geronimo. “I-Ito... Anong nangyayari sa mundo?”

“Hindi ako kasing –” “I’m planning nto bring her to America,” Dad interrupted me. Mas lalong kumulo ang dugo ko sa kaniya. Umawang ang labi ko at nilingon si Lucas. Bakas din sa kaniyang mukha ang gulat. “Mercy killing is illegal dito sa Pilipinas.”

PILIPINAS (ALTERNATE WORLD) [ CALISTA | ENERO ] Mabilis akong bumangon mula sa pagkakahiga sa malambot na queen size bed nang biglang tumunog nang pagkalakas-lakas ang grandfather clock sa corner ng kwarto ko nang pumatak ang alas sais. There's a huge wide body mirror sa harapan ko, kitang-kita ko ang reflection ko; kung gaano kagulo ang buhok ko at kung gaano kalalim ang mga mata ko. Muli kong inuntog ang ulo ko sa headboard ng kama nang paulit-ulit dahil sa inis. Hindi ako nakatulog at mas lalong hindi pa rin ako nakakabalik sa totoong mundo ko. Nandito pa rin ako sa kaharian ng mga Castillo, at kaunti na lang ay nararamdaman kong any moment from now ay mawawala na ako sa sarili.

“Javi, kung ito na ang huling laban natin... gusto kong malaman mo na hinding-hindi ko pinagsisihan ang pagiging asawa mo. Kahit noong binalewala mo ako, ang pag-ibig ko sa iyo ang nagbigay sa akin ng lakas para maging ganito.” Hinalikan ni Javi ang kamay ni Maria. Ngunit bago sila makakilos, ang mga monitor sa bunker ay biglang sumindi. Ipinakita nito ang loob ng Elizalde Tower. Nakatali si Ricardo Valdez—ang ama ni Maria—sa isang dambuhalang makina. “Maria... Javi...” ang boses ni Augusto ay umalingawngaw mula sa speakers. “The purge requires a biological catalyst. Since Maria is now an ordinary woman, I will use her father's brain to ignite the system. You have two hours to decide: save R

Mahirap mang isipin, but even on the verge of dying, mukha pa rin ni Annabelle ang huling pumasok sa isip niya. He acquired severe damage in his major organs. Stayed in the ICU for one month, comatosed. Kung may kakayahan siya noon, ayaw na niyang dugtungan pa ang buhay niya. It took thirteen months for him to fully recover. Noong makita niya ang kapatid na umiiyak na parang baliw, begging for him to stop risking his life, he decided to leave the army. Gamit ang naipon niya sa ilang taong pagseserbisyo at ang loans na kinuha niya sa bangko, he ventured in business, a security agency. Related din naman sa huli niyang career, just, less dangerous.

Pagpapahingahin ko muna siya dito sa hospital overnight. Naupo kaming lahat sa gilid at nag-usap, sinabi ni mama Catriona ang nangyari. Gayundin ang gulat nina Mara at Austin sa oras na iyon. Pero, wala nang dapat pang ipangamba dahil naibalik na ito sa pilipinas ni Jay. The police officers are connecting the Philippine embassy to make sure it won't happen again. Banned na rin ang ginoo sa Hawaii at may protocol na sa pulisya.

Isang tipid na ngiti ang kaagad na sumilay sa mga labi nito. "Yeah, I heard a thing about it, General Gallego. Why?" interesadong tanong ni Cougar sa kaharap. Well, para sa kagaya niyang halos isang dekada nang umiikot ang buhay sa pagiginng secret agent, hindi na bago sa kanyang pandinig ang pangalan ng organisasyong binanggit ni former Deputy Director Galllego. Octagon was an untouchable mafia organization here in the Philippines. Marami na ang sumubok na buwagin ito pero walang kahit isang nagtagumpay. Drugs, smuggling, white slavery, robbery—name it and they have it. Hawak nito ang halos seventy-five percent ng black market sa buong Pilipinas.

singit ni Helga. “Pithanos,” sang-ayon ni Direktor Levidis sa sinabi ng doktora. “And that is the reason why you are here today. The Philippines is in bad shape and hopeless now. Oo nga’t maraming nocturno ang napapatay ng mga pulis at sundalo araw- araw, pero patuloy at mabilis naman silang dumadami. Araw-araw ay nadodoble ang bilang nila kung kaya karamihan sa mga tao maging ang gobyerno ay nawawalan na ng pag-asa. Three days ago, their president ordered the lockdown of some heavily infested areas. Nagresulta ito ng kawalan ng transportasyon, marami ang hindi nakakapasok sa trabaho, ilang kumpanya ang pansamantalang nagsara, nagkukulang na ang mga pagkain at gamot, unti-unti na ring bumab

"Where are you going this christmas, Alvarez?" "I'm going home, Sir," magalang na sagot ko sa tanong ni General Garcia. "Philippines?" "Yes, Sir!" "Family? Are you going home for your family?" Pinasok ko sa military bag ang mga gamit na dadalhin pauwing Pinas. Apat na araw lang ang break at sa mga oras na iyon ay mag-iikot ikot lang ako sa hacienda para bantayan siya. Sasaglit ako sa pamilya ko, siguro. Pero mas gusto ko na ring hindi na lang magpakita kahit kanino.

Buong maghapon siyang nasa kalsada, at tila hindi ito Nararapat lamang na simulan ang pag-uusap tungkol sa trabaho kaagad sa kanyang pagdating. Ito ay isang maligayang salu-salo, na espesyal na inorganisa upang ipagdiwang ang pagdating ni James. Tulad ng lalaki Sa sandaling iyon, maaari nilang pag-usapan ang tungkol sa Martial Alliance pagkatapos niyon. Mga panauhin na dumalo Lahat ng tao ay may karapatang mag-aral at ang mga ordinaryong tao ay walang karapatang mag-aral ng mga Pilipino dumalo.