Mga Tauhan Sa Ang Ama Mga Nobela at Kwento

“Talagang tatanggap ka ng matinding parusa mula sa Langit! Sino ang nagturo sa iyo ng mga salitang iyon? Iyon ba ang ginawa mong ama? Bakit hindi pa siya napupunta sa impyerno?” Hindi nakaimik si Tessa. Ang kanyang ama ay palaging isang mabuting ama sa kanya. Isa lang ang ama niya sa buhay nito, ngunit hindi niya akalain na ganoon talaga ang pagmumura ng matandang babae sa kanyang ama. Gusto talaga ni Tessa tumalikod at umalis. Gayunpaman, napapaligiran na siya ng mga tao sa nayon. Marami sa kanila ang nagkomento at bumabatikos sa kanya. Hindi siya makaalis sa lugar!

Tumango ito at tumalikod na muli ako rito saka pumasok sa loob ng bungalow house ng mga tiyahin ko. Upon opening the door, nakita ko kaagad ang mga nakasimangot na mukha ng dalawa kong tiyahin, habang ang isa ay medyo seryoso lang na nakatingin saakin. "Hi, Ma, good evening." I kissed each of their cheeks, nagmano rin ako sa mga ito. "Kaawaan ka ng Diyos, Hija." wika ni Mama Joan Biaton, na siyang bunso sa tatlo kong mga tiyahin.

“Bakit ba ngayon ka lang nagpakita, Boss? Maraming nangyaring hindi rin namin inaasahan. Lahat ng mga tauhan natin ay nagtatago.” “Putsa! Anong nangyari? Anong nangyari kina Mama at Papa?” “Hey, kung dito mo ako bubugbugin, baka sa impiyerno tayo makarating nito sa halip na masamahan kita sa Mama at Papa mo! Kalma ka lang! Malalaman mo rin kumbakit.”

sabi naman ni Mama Davina. “Ganito kaalisto ang lahat ng tauhan natin. Hinandan namin silang mabuti para sa ganitong sitwasyon. Tignan mo, wala ni isang patay sa mga tauhan natin. Sugatan lang ang ilan sa kanila,” sabi ko habang proud sa sarili. “Excuse me po, pero handa na ang almusal,” sabi ng isang kasambahay.

Ako ang kasama ni ama sa pagbabantay, kasama ang dalawang kasambahay namin. Mom was really ashamed of what she did. Hindi siya makabisita sa kahihiyan. Galit din si ama sa kanya. Si tita Erica naman ay madalang dumalaw. Natutulog si ama sa paanan ni ina habang hawak-hawak ang kamay ng asawa. Lumapit ako kay ama at hinawakan ang magabilaang balikat niya. "Ama, ako na..."

Chancy “Tapos na kayong magkausap na mag-ama?” tila gulat na tanong ni Mommy nang makita niya kaming magkasunod ni Dad sa sala. Naupo agad ang aking ama sa tabi niya sa malaking sofa, at sa hindi maipaliwanag na dahilan ay bigla akong nakaramdam ng inggit. Sana pala ay dinala ko sina Gianna at JR. Mas kumpleto sana ang eksenang ito kung kasama ko ang pamilya ko.

Sino pa ang may pakana ng mga daga at ‘yang bangkay d’yan? Napangiwi ang butler, halatang masama ang loob at nasasaktan, habang tahimik ko silang pinagmamasdan. Hindi rin naman mabait si Butler—kilala siyang tuso—pero tauhan lang siya. Hindi gaya nina Wendy na may ibang motibo, sinusunod lang niya ang gusto ng ama ko.

Malamig at blangko ang reaction n'ya na naglakad palapit sa mga ito. "Where's mom?" tanong n'ya sa ama. Walang kangiti-ngiti ang mukha at malamig pa rin ang ekspresyon sa mga mata. "Oh she's in the kitchen. By the way this is your tito Raul Santiago, he is my kumpadre at matalik na kaibigan. And this gorgeous young lady here is his daughter Martha. Raul, Martha iha this is my son Brook," pagpapakilala ng ama.

mahinahon niyang tanong, "may… tumayo ba bilang ama mo? Ibig kong sabihin, noong wala ako—may nag-alaga ba sa'yo bilang ama?" Napatingin si Fae sa mesa, tila hindi alam kung paano sisimulan. Sandaling namuo ang katahimikan bago siya napangiti nang malungkot. "Noong una po, meron. Si Henry White po, ang asawa ng Mama. Siya po ang itinuring kong ama simula pagkabata." Sandaling nagtagal ang kanyang boses, bago ito tuluyang lumambot.

Ano bang dapat kong malaman? "Ano po 'yon?" I asked them, nakunot ang noo kong papalit palit ng tingin sa kanila. Hindi ko maintindihan. "Janine, sabihin mo na." Mama said, tinapunan ko siya ng tingin pero yumuko siya. I looked at Tita na ngayon ay namumuo na ang mga luha. "Amber.. I'm your.. Mom..." She said na mas lalong kinakunot ng noo ko.