Misery Love Company นิยาย & เรื่องราว

Tumatahip ang dibdib ko sa hinanakit at hindi ko na mapigilan ang mga luha ko. "And you succeeded, Delton. Tagumpay ang plano dahil miserable na ako. Wala na kaming ari-arian. Na sa'yo na ang kumpanya. Na sa'yo na rin ang mansyon mo. At higit sa lahat, wala na ang mga magulang ko. Kaya oo, ramdam na ramdam ko ang pinagdaanan mo!" hindi ko mapigilang sumigaw sa gitna ng pag-iyak ko.

As if she was scared! "Yes, bastos ako matagal na. And now, get out of my place!" Iritableng sabi niya. Tatalikod na sana siya ng hawakan siya ng mommy niya. "Zaeia please, anak. Let us talk to you! We need your help in our company!" Halos magmakaawa na ang mommy niya sa kanya. She smirked. So, it's true that their company will go bankrupt soon because of what her sister's doing.

tanong ko para maiba na ang takbo ng usapan. Taon-taon ay may dinadaos na charity event ang kumpanya namin para sa isang foundation. Ang foundation na mismo si Papa ang nagpatayo bilang paggunita kay Mama. Sa tingin ko kaya niya iyon ginawa ay para makabawi man lang kay Mama dahil wala siyang nagawa para iligtas ni Mama. Walang nagawa ang pera at kapangyarihan na ipinagmamalaki niya para iligtas ang buhay ng mahal niya. Namatay si Mama dahil sa liver cancer noong nasa high school pa lang ako. Nakita ko kung paano siya pinahirapan ng sakit niya at sobrang nasaktan ako para sa kanya. Late siya na diagnosed kaya hindi na siya kayang iligtas pa. Siyam na buwan hanggang isang taon ang binigay sa

Tumango ito at lumabas muli ng opisina. “Daddy,” bati ko sa Daddy ko na may nang-uuyam na tingin kay mommy. “Kamusta rito?” baling niya sa’kin. “Everything is fine, Dad. The new partner aviation had half of our planes inspected all night for the flights today—” “Business na naman?! I'm trying to convince our son to go back home and you came here just for business?!” Si Mom. “Your son is a grown up man, Merissa, he's getting married anyway and will leave the house soon either,” kahit na frustrated na ay kalmado pa rin si Daddy.

Desperada na talaga ang mga ito. At siya at si Mikhail are their only salvation. Depende sa takbo ng usapan na magaganap nakasalalay ang kinabukasan ng kompanya at mga De Silva. Nang tumingin si Laura sa direksyon ng mga De Silva ay kaagad niyang nakita ang kanyang ina. Kapansin pansin dahil ito lamang ang tanging masaya at nakangiti sa pagbabalik niya habang ang iba ay mababakasan ang pagkadisgusto ang mga mukha at nagbubulungan pa tungkol sa kaniya.

Hindi sila makapaniwala sa mga sinabi niya. “So, the reason why she committed suicide is not because nathan cheated on her but because Nathan did that thing with the woman she love.” Muling napasinghap ang mga ito “Hara and Mara are orphans. Their parents leave them in the orphanage when they were kids. They are 12 years old when someone adopted them but those people is actually goons. They ordered them to steal and beg for money. When the police arrested those goons Hara and Mara run away.”

"Alright Noemi, lead him to the conference, I'll be right there." Pagkatapos ng meeting ay ipinatawag niya si Noemi. Matagal na niya itong secretary. Simula pa lamang na magmanage siya ng maliit na kompanya hanggang napalaki niya ito, ito na ang kasama niya. Naging matalik niya na rin itong kaibigan at nasasabihan ng lahat ng problema at sentiments niya sa buhay. "Noemi, how can you say that a person has finally moved on?" tanong niya rito.

Hindi niya mapigilang hindi mapailing ng wala sa oras dahil napaka-oa talaga nito kahit na kailan. Pero sa halip na maging masaya si Missy habang nakikita niyang nakangiti ang kanyang kaibigan sa kabila ng lahat na nararanasan nito ay lungkot ang nararamdaman niya para rito. Alam niya kung paano nagsakripisyo si Ruby sa kumpanya ng ama nito. Nakita niya ang dedikasyon ng kanyang kaibigan para maiayos ang kumpanya, para maiahon ito sa kinalulugmukan nito tapos ngayon ay bigla na lang itong aalis doon? Alam niya na naroon ang passion nito. Mahal nito ang ginagawa kaya paanong hindi siya malulungkot para rito?

Inis na sambit niya at pinisil ng marahan ang tama ni Damon upang maramdaman niya din ang sakit. “Crazy woman—” “What?!” Inis na sambit ni Kristen at tinignan si Damon lalo ng masama, hindi niya sila maintindihan kung bakit hindi nila gamutin ang sugat nila. Alam niya naman na sanay na sila sa ganitong sitwasyon but wtf? He's gonna run out of blood because of the shot.

Ipinakita ang mga mata na clueless siya sa sinasabi ko. “Pardon, Master Jeff.” “Get out!” Kinuha niya yung folder sa sahig at ibinalik sa mesa ko. Tumalikod sa akin. Dahil ganoon lang siya kabilis kausap. Alam ba ni Missamy ang tungkol dito? Na-umaakla lang naman siya sa tagapagmana ng Montiveros Company? Ang kompanya na namamayagpag pagdating sa Agriculture at livestock. Tss.