Mislook In Tagalog Novels & Stories

Public Humiliation Alessandra's POV "I think you're mistaken, Miss Cruz." --- Paulit-ulit na umalingawngaw sa isip ko ang mga salitang iyon. --- Parang sirang plaka. --- Parang kutsilyong paulit-ulit na tumatama sa parehong sugat. --- Mistaken. --- Nagkamali. --- Iyon ba ang gusto niyang sabihin? --- Na nagkamali akong isipin na may espesyal na namagitan sa amin?

Nakita na niya kanina nang tumalon ito sa kanyang harapan ang mukha kaya napasabi siya na pogi ito . ''ngayon mukha ba akong maligno '' inirapan niya lang ito at inis na umalis . ''miss naman sagutin muna ang tanong ko maligno pa ba ako sa itsurang ito '' '' oo na hindi na ..'' inis niyang sagot . ''good kung ganun '' magsasalita pa sana siya ng may biglang lumapit na isang lalaki sa kanila .

Dahil tagong-tago at isang misteryo ang katauhan nito. Huminga ako ng malalim. This man is unpredictable, yet mysterious. Okay, Tina. Nakapag-desisyon na ko. Kikilalanin kong maigi ang mokong na 'to na daig pa ang babaeng mag-m*****a. Pagpasok ni Fiandro sa kanyang kotse ay doon ako nagpatuloy na naglakad ng taas noo. Parang may ipinagmamalaki sa itsura ko.

biglang tanong ni Misca. Napaangat ang kaniyang mga mata sa rearview mirror, nakatingin sa kaniya si Misca mula roon. Hindi niya namalayan na lumipat na pala sa shotgun seat si Monique at abala na sa pagpindot sa cellphone nito. “I told her to move over here, so I won't look like your driver.” Natawa naman siya sa sinabi ng lalaki. “Thanks sa pagsama sa ’kin sa The Ruins, guys, a? I enjoyed it a lot.”

O naghahallucinate kaya? "Miss? You don't know? Okay. Thank you." Pinaandar na nito ang kotse nito, leaving a trail of dust on it's wake. He called her Miss. Three times. Not Hope. Not Hopie. He wasn't Rain. Malamang pinaglalaruan lang siya ng kanyang mga mata. She just missed him so much kaya akala niya nakita niya ito... Wala sa sariling sumakay siya sa bus nang dumating iyon. Pero nang umandar ang bus at lingunin niya ang pinanggalingang bus stop, binaha ng alaala ang kanyang memorya.

Idinilat niya ang mga mata niya at nag angat siya ng tingin at kitang-kita ang blangkong muka nito at lamig sa mga titig na iyon. 'I'm sorry Grace and Ally para sa iniyo to'

sermon niya, umuusok ang ilong. Sa halip na umimik o masira ang ekspresyon sa mukha ay wala itong pasintabing kinabig siya at niyakap ng mahigpit. "I already miss you, you know. Hindi ko kaya na hindi kita nakikita kahit isang segundo lang." Nilibing nito ang mukha sa kanyang leeg. Sinighot ang kanyang pababango saka sinimulan ang paghalik doon.

CHAPTER 5 – MONICA'S IN TROUBLE ---- Halos maluha at hindi makapaniwala, yan ang mga naramdaman ni Miguel nang makita niya sa wakas ang babaeng sobrang tagal na niyang hinahanap. Wala itong kaalam alam na si Misyon palang ito ay dito niya matatagpuan ang dalaga. Ngunit kahit na ganunpaman ay tila hindi pa rin naging masaya si Miguel.

singhal niya, ipinosisyon ang mga kamao, "Gusto mong ipakita ko sa `yo?" Ngumiwi si David ngunit agad ding humalakhak. Kita ni Mira ang pagkawala ng pag-aalala sa mukha nito. "Fine. Maniniwala ako sa `yo kung ipapangako mo na 'di kagagawa ng masama."

-Masayang sabi ni Lisa Ngumiti ako at naalala ko yung sinabi ni Lisa kanina. Tumulo yung luha sa mga mata ko at pilit kung hindi iniisip ang nakaraan. Humiwalay na sa akin si Lisa at nagulat siya ng makita niya akong umiiyak. "Bakit ka umiiyak?"-Tanong niya sa akin. Pinunasan ko agad ang mga luha sa mata ko at ngumiti kay Lisa. "May naalala lang ako."-Sabi ko kay Lisa.