Mitolohiyang Filipino นิยาย & เรื่องราว

Humarap naman sa amin ang binatang pinuno ng Sinag Araw. "Magandang gabi, aking mga kapatid sa liwanag," pagbati ng Supremo sa wikang Tagalog. Hindi mo akalaing bihasa itong gumamit ng salitang dila ng Felipinas dahil mukha itong dayuhan. "Ipagpatawad ninyong inilihim ko sa inyo ang pagdating ko rito sa Felipinas. Tatlong buwang mahigit na akong naririto at tanging ang Unang Sinag ng Maynila at ang kasama niyang yumaong Ikaapat na Sinag lamang ang nakakaalam sa tungkol sa akin rito.Ako naman ang nag utos sa kanila na ilihim muna sa inyong lahat ang tungkol sa akin kaya patawarin ninyo ang ating mga kapatid sa kanilang paglilihim," wika ng Supremong may mababang tinig.

Sagot ko at nginitian naman niya ako. "When I first came back from Siargao, nag muni muni din ako dito." Kwento niya naman kaya tumingin ako sa kanya. "Hindi talaga nakakasawa ang ganda ng tagaytay."Dagdag niya naman. "This was the first place my mom took me when I cried over a cotton candy." Nangunot naman an noo ko sa sinabi niya. Cotton candy? "Bakit? Bakit contton candy?" Tanong ko.

seryosong sagot ni Papa. Tinignan ko ng seryoso si Papa. Ito ang unang pagkakataon na nakita ko at hindi sa litrato lang. Umiling ako kay Papa at ayokong marinig ang lahat ng sinasabi n'ya. Wala akong sinabi at naglakad ako palayo sa kan'ya. Hindi ko maintindihan ang gusto n'ya. Pinapunta n'ya ba ako dito sa Manila para itaya ko ang buhay ko sa mga taong kahit kailan ay hindi ko naman kilala.

Napaka hinhin ng kilos nito at parang hindi nakabasag ng pinggan. "Ako ang diwata ng karunongan, ako si Ruka." pag papakilala niya sa akin, wala sa sariling napa lunok ako sa sarili kong laway. Totoo ba itong nakikita ko? Bakit nag papakita sa akin ang isang diwata? Sa panahong ito kasi pinaniniwalaan ng mga pilipino ang mga diwata, diwata ng karagatan, diwata ng bulkan, diwata ng kagubatan, at iba pa. Bukod sa sinasamba nila ang mga ninuno nila na nagiging gabay daw nila. Ang buong akala ko ay walang katotohanan ang mga ito. Nakikita ko pa nga minsan sina andula nag aalay ng mga pagkain upang pasalamatan daw ang mga diwata, umalagad, bathala. Hindi ko akalain na may katotohanan pala ang mga

Chapter 601 Ang dalawang magkapatid na Mateo Montecillo at Deogracia ay matagal nang nakikipagkumpitensya sa isa't isa at naging poot, at para kay Mateo Montecillo, ang poot na ito ay malalim na nakaugat sa kanyang mga buto. Hinding-hindi niya papayagan ang pamilya Montecillo sa Europe na mapunta sa distrito ng Pilipinas. Ang site ay magulo.

Bagama’t may mga taong nainggit sa kalagayang ng mga mortal na nakapag-asawa ng mga engkantado, hindi nila masita o maipamalas ang kanilang opinyon sa takot na balikan sila ng mga ito. Dalawang daang taon matapos ang pagdaong ng mga barko ng Espanya sa pamumuno ni Ferdinand Magellan, nagkaroon ng lakas ng loob ang isang Boholano na maghimagsik. Siya si Francisco Dagohoy. Dahil sa angking yaman ng Talumpit, naisipan ng ilang taga-suporta ni Dagohoy na humingi ng mga ani at iba pang mapapakinabangan ng mga rebolusyonista. Sa panahong ito ay naging sunud-sunuran ang mga engkantado sa mga rebolusyonista dahil nalaman ng isa sa mga ito ang kahinaan ng mga engkantado. Kapag nagmamatigas ang mga en

Dagdag pa ni Nana na siyang kinagulat ko. The Montreal Family of Spain are well-known vintners. Actually, we are the world's leading grape producer and wine manufacturer. This is Lolo's family business, which he took to the Philippines and expanded. It was formerly known as Montreal Winery before becoming Montreal Empire, which grew into rice production and exports, food manufacturing, farm resort, and the world's most famous Filipino restaurant, Cocina Filipina. “Bakit niya ibebenta? Iyon ang main producer ng ubas para sa Winery ah?”

Hindi ko alam. "Yes, we do have that here and dini-discuss din ito sa lessons sa school. Haven't you heard about it? Philippine Mythology." Ang talas mag-english nitong kausap ko ha. "The Philippine Mythology is divided into three kinds: The Deities in Luzon, The Deities in Visayas, and The Deities in Mindanao. But anyways, gusto mo bang marinig ang story nilang dalawa?" "Sige, ano ba 'yon?"

Tahimik na napabuntong-hininga si Rhylle. Napakatigas talaga ng ulo ng babaeng ito. Maya-maya... May naisip siyang paraan. "Hatiin natin." Napakurap si Tina. "Huh?" "Sa kama." "Maglalagay tayo ng maraming unan sa gitna." "Tapos..." "Hindi tatawid." Nanlaki ang mata ni Tina. "Ay..." "Parang..." "...China at Pilipinas?"

At bakit ba inisip niyang lahat ng sinasabi nito ay purong kasinungalingan lang? Matalino siyang tao. Pero sa pag-ibig naging tanga siya kaya nagawa niyang ibigay ang lahat. Kaya noong nasaktan siya, ang sakit na naramdaman niya ang bumulag rin sa puso at mga mata niya pati narin sa isip niya upang makita ang lahat ng anggulo, upang makita ang katotohanan at maikonsidera ang lahat ng posibleng dahilan? Baka sakaling naging maayos pa?