Moon And Sun Love Novels & Stories

May lumapit naman na lalaki na hindi nila kilala. "Hi beautiful ladies! I'm Jonas. I will send you home if you don't mind!" Tumingala si Roxanne at tinignan kung sino ang nagsasalita " Anong send send? Send send din mo ang mukha mo! Anong tingin mo sa amin, laseng na hindi kayang umuwi? We can go home without you man! All of you, you are like my ex! Idiot! Nakakadiri! Hindi mapagkakatiwalaan! I hate you! All of you! Isinusumpa ko! Cross my heart! Hinding hindi na ako makikipagrelasyon sa inyong mga hayop na lalaki! Ever! Do you hear me? Ever!" Ang galit na sagot ni Roxanne sa lalaki.

Funny thing. He cupped my face as he stared at me with full of love. There's always a bad side in love... "I love you." He kissed my forehead. But there's also a magic in love. "Thank you for letting me be the luckiest guy of loving you." There's always pain and tears... He kissed the tip of my nose. "You will forever be my Moon in this world full of darkest night." I closed my eyes when I felt his lips on mine. But everything is too worth it.

Sana lang talaga ay matapos ito ngayon gabi dahil babyahe pa ako. Inaasikaso na ng ibang team ang fireworks kineme, dahil yun na lang din ang kulang. Plus, water break na din sa couple. Tinitignan ko sila, napaisip ako. Paano nga ba nararamdaman ang pag-ibig? Yung mga lalaki ko kasi noon at si Harold ay hindi naman sila umabot ng serious level sa akin. Naisip ko, si Mama, paano nya minahal ang ganong klaseng lalaki? Iniisip ba niya ang sarili nya bago magmahal? Iniisip ba niya kung mahal din siya ng Tatay ko? How love could really made?

Safira's POV Halos mag iisang buwan na kami ni Riego, piling ko ako ang stress reliever niya. Sa tuwing wala siya sa mood ay madalas niya akong yayain sa labas at ang nagiging madalas na lang ng bonding namin ay sa loob ng isang motel.

nakikiusap ang anyo na sabi niya sa akin. Tinitigan ko ang mukha ng aking best friend at boyfriend na parehong nagsusumamo. Malayo ang hitsura nila ngayon sa nakita kong hitsura nila kagabi habang sarap na sarap habang tinitikman ang katawan ng isa't isa. Magaling. Thumbs up ako sa pagiging artista nila kaya hindi ko napigilan ang aking sarili na pumalakpak at matawa ng malakas.

At hindi ko alam kung saan ako kumuha ng lakas na loob para pantayan ang tingin niya sa akin. Marahan siyang tumango. “I am. I want to be your sun. To make you blush. The one who gives you energy so you can start your day with strength. To be your light so you can have full vision of your path, so I can accompany you in the dark with security and peace because with me, I'll promise you will be safe.” mahaba niyang sabi habang hinahaplos ang aking pisngi. “But the sun gives irritation to my skin. Minsan nakakapaso ang sinag niya kaya ni minsan hindi ko rin nagustuhan ang araw.”

Dahil ang lalaking bida ay kayang pumatay para sa minamahal niya. "Once a sun and moon collide everything gets worse, even you hide you will be caught, killing yourself is the only way." I read the first paragraph. "The moon really loves the sun, and if everything blocks their way he will kill even it is his own blood-related. There will be a Battle of Blood." Iba talaga kapag minamahal, handa mo talagang makipag-patayan kahit kadugo mo pa. I wonder if my father can do all things for my mom? (Naks english ulit.)

“But living together is a big thing.” “How big?” tanong ni Callyx, seryosong seryoso. “Bigger than the fountain? Bigger than the dentist?” Napakunot ang ilong niya, para bang sinusukat sa pagitan ng takot at paborito. “Bigger than both.” Napangiti si Luna kahit papaano. “It’s like… when two planets try to share one orbit. Minsan, nagbabanggaan. Minsan, umiinit.”

And there, under the moonlight of Maldives, their moans overpowered the loudness in the party on the floor below them as their touches were like whispers of promise that no matter what happened, their love will always remain unforgettable even if the universe tears them apart. Sloane will always be unforgettable to Saint as Saint will always be unforgettable to Sloane. The billionaire’s love is unforgotten.

Binatawan niya ako ng tuluyan at umalis. Napaluhod ako sa narinig ko, he regret that he loved me, na sana hindi niya nalang ako nakilala at minahal, but me i will never ever regret that i loved him and i do love him. Sinabukang kong tumayo at para habulin siya pero hindi kaya ng mga tuhod ko, unting unting nandilim ang paningin ko kasabay ng pagdilim ng mundo ko sa pag alis niya. My love, my happiness and my moon who always there for me to be light of my dark world, left me.