My Family In Spanish Language นิยาย & เรื่องราว

saad ng kapatid ko habang nasa salas na kami. "Oo, darating sila. Maghintay lang tayo," sagot ko naman. "Mama, are we going to see papa and his family now? We can be with them na po?" tanong naman ng anak ko. "Yes, anak. Luzevia and Tierro are going to be one now," sagot ko naman. Ngumiti nang malapad si Madrid sa tuwa at napapalakpak.

Okay, may time na rin para masolo ko siya. Nang matapos ang klase ay kaagad akong nakarinig ng mga ungol mula sa classmate kong nagsi-english kanina, ang daming binigay na assignment sa kanila. Even though my first language is English, I could still excel in other languages, such as German, Spanish, Ukrainian, Russian, Italian, and Japanese. German and Ukrainian are a must in our family, as we have German and Ukrainian blood. My father is a German, full-blooded, while my mom is Ukrainian and half-Pinay. But dad can speak Tagalog because mom taught him. At ganon din ang gagawin ko kay Josh para matutunan niyang magsalita ng tagalog.

) “They deserve it.” Tahimik na yumakap si Sofia. “Thank you for saving me that night,” sabi niya. “Family protects family,” tugon ni Celestine, sabay tingin kay Mr. Villarreal. “Right, Dad?” Ngumiti si Mr. Villarreal. “Siempre, hija. La familia es lo primero.” (Always, my daughter. Family comes first.) Tumango si Celestine at muling pumikit, hawak pa rin ang kamay ni Adrian.

Matagal bago binasag ng tenyente ang namamayaning katahimikan habang sila'y sabay na naglalakad. "Ang lahat ay nakakaalam na ang inyong pamilya ang pinakamayaman sa ating lalawigan. Ang pamilya ninyo ay mabait at pinalaki kayo ng maayos ng inyong mga magulang, marami rin ang may kimkim na galit at pagkainggit sa inyong pamilya; karamihan ay mga Kastila na may mga masasamang pag-uugali. Kung tutuusin kasalanan ito ng pabagu-bago ng mga ipinadadala rito para mamahala, pagkawalang-disiplina ng mga opisyales ng pamahalaan; ang pag-aaruga ng Kastila sa kapwa Kastila. Kay daling makarating ng mga Kastilang walang kabuluhan sa España rito sa San Lorenzo dahil mura ang pamasahe nang paglalakbay dito

umiling lang siya saakin “Kung ganon sino ang pamilya mo? Sino sila?” Tinuro niya ang family picture namin na pinakang malaki sa gitna at napatingin ‘rin ako doon. Sila Mama at Papa, bumuntong hininga muna ako bago sumagot.

Nasabi ko ba sa kanya dati? “We’re not in good terms.” Maiksing sagot ko. “Other family members? The Lorenzana clan is a prominent family that excels in shopping centres, are you not gonna invite them? What about your mother’s side?” Normally hindi naman matanong ang lalaking to. He’s quite vocal tonight.

“Gusto kong umuwi ng La Union.” Napahinto siya sa pagtawa at napakunot-noo. “Why?” “I suddenly miss my family. Ang tagal kong ‘di na sila nakikita.” Kahit pa nakakausap ko sina Mama sa chat, sa video call or call ay ay iba pa rin kapag talaga ‘yong nakikita at nakakasama ko sila. Ang mga Kuya ko’y may sarili ng pamilya at busy din kaya minsanan ko ring nakakachat.

seryosong wika ko “Pero, Mikay, hindi ka ba nag-aalala? Paano kung ipakulong nila ang kakambal mo? Isa pa, nagbanta kanina si Mr. Nathan Fulgencio na kapag malagay sa kahihiyan ang pangalan ng pamilya nila dahil sa kapatid mong si Zyra, ipapakulong nila siya. Hindi pwede! Anak, maawa ka naman sa kapatid mo. Ako na mismo ang nakikiuisap sa iyo, pumayag ka na para maikasal kayong dalawa ni Arif.” seryoso nitong wika Kitang kita ko na sa mga mata ni Mommy ang pagiging desperado. Hindi ko naman siya masisisi. Alam ko naman kasi na inaalagaan niya ang kapakanan ng pamilya namin

Si Alfonzo Alferez, ang kasalukuyang matandang babae ng pamilya Alfarez, iyon ay, ang pinuno ng pamilya, ay may patag na ekspresyon, ngunit may galit na nagniningas sa kanyang mga mata. "Lolo, narinig ko na ang basurang ito ay namatay sa sakit nang maaga, ngunit hindi ko inaasahan na siya ay pinalayas ng pamilya ng pamilya Montecillo, tumakas sa lungsod ng Laguna, and now he is back to make a fuss, this Montecillo family is too stupid, he actually found an abandoned son to come back and shout." Ang taong nagsalita ay pinangalanang Lorenzo Alferez, at siya ang pinuno ng nakababatang henerasyon ng pamilyang Alfarez, at mayroon siyang napakagandang kakayahan.

In short, mayaman ka na. "Bahala ka kung ano ang gusto mong sabihin." [Tell me about your new family. Ano ang unang expression mo sa kanila?] "Hindi ko pa nakikilala ang lahat, pero nakilala ko na ang anak ni Uncle Mexion." [Maganda o pogi?] "Maganda, pero bata pa siya." [Ang pangit mo magkwento. Naging mayaman ka lang gan'yan na ang pakikitungo mo sa akin.]