Naglalakad Mga Nobela at Kwento

“Ano ka ba, gusto ko ngang maglakad-lakad. Alam mong due ko na ngayong month. Okay daw sa akin na maglakad-lakad para mapadali ang pag-labor ko.” “I know. Pero ‘wag naman ganyan kabilis ang lakad mo. Para kang madadapa.” “Eh, bakit ba kasi ang bilis mong maglakad? Parang malapit nang maghiwa-hiwalay ang ulo mo sa katawan kakatampal mo. May gumugulo na naman ba sa ‘yo?”

pang aasar pa nito “Pag nagtabi tayo matulog tatakpan ko ng unan yang mukha mo hanggang sa di ka makahinga” saad ko pa “Grabe ka naman, di kalang bayolente e kîller rin” saad nito kaya pasimple ko na siyang sinuntok sa legs. Napadaing siya ng mahina dahilan para tignan kami ni mamay pero pilit lang kaming ngumiti

nag bwelo ako at sinipa ang tagiliran nya Walang kahirap hirap na sinalag ang paa ko, nahuli nya iyon at nilapit lalo sa katawan nya. Na-out of balance ako pero inalalayan ako, nasa likod ang isang kamay nya "Hindi ako mapapagod na lumapit at mangulit Nazi. I won't stop hanggang hindi mo ako napapatawad" umiwas ako ng tingin at binabawi ang paa ko pero mahigpit ang kapit nya saakin

Nagyaya na si Adrian na umakyat sa room nila dahil napansin niyang medyo nahilo na si GLadyz. "Maam akyat na ako medyo inanatok na po ako." "Yeah ako din parang bumigat yung ulo ko." "kaya mo bang maglakad?" tanong ni Adrian "Of course I can." Tumayo na si Adrian, At tumayo din si Gladyz biglang nahilo si Gladyz kaya inalalayan ito ni Adrian sa pagtayo. "Ano kaya mo ba?" "Wait lang alalayan mo nalgn ako maglakad medyo umikot ang paningin ko."

Gusto na'ng bumalik ni Nigel sa kanyang kotse dahil nakaharang ito sa kalsada at may mga nagrerekalamo na rin'g mga motorista. "Hindi ako interesado! Saka diba sinabi ko na sayo'ng nag move on na ko? Kaya dapat ay mag move-on ka na rin. Bakit ba ibinabalik mo pa ang nakaraan, hindi ka ba masaya sa kalayaang ibinigay ko sayo? Bakit mo pa ba ako ginugulo, may ginawa ba ako sa'yo?" Tila gusto nang umusok ni Nathalie. "Hindi ba dapat ay masaya ka na ngayon dahil kasama mo na ang babaeng mahal mo?"

nag mamadali kong saad at dali daling nag lakad Nahagip pa ng mata ko Ang mga tingin niyang nag liliyab sa galit pati Ang panga ay umiigti din Ramdam kong nakasunod sakin si Sicario Hindi ko na to nilingon dahil sa sobrang pamamadali mag lakad. Nakarating din kami sa lamesa namin kumakain na si Xaxy habang sila holy ay nakakunot noong nakatingin samin ni Sicario

wika neto " Sana nga Malakas " Seryosong sagot neto at nag patuloy na silang nag lalakad *******

I fought my way through the rush hour trying to make it home just for you I want to make sure that your dinner will be waiting for you But when you get there you just tell me You're not hungry at all You said you'd rather read the paper And you don't want to talk You like to think that I'm just crazy When I say that you've changed I'm convinced I know the problem You don't love me the same nagbago na sya! ang laki na ng pinag-iba nya. Hindi na sya ang Nikko na minahal ko. hindi na nya ako mahal at iyon ang hindi ko lang matanggap.

Ting! Nagbalik lang siya sa ulirat ng marinig niya ang tunog ng elevator bilang tanda na nasa first floor na siya ng building, ang dahan-dahan na pagbukas ng pintuan nito ay parang nagging mabilis kay Danica na wala siyang ibang nagawa kung hindi ang yumuko habang naglalakad. “Be careful!” Isang pamilyar na boses ang nakapagpatigil kay Danica sa paglalakad, kabado man ay hindi niya maiwasan na mapatingin kung saan nanggaling iyon.

sigurado ako ang paghahanap ay magiging mas maayos at mas mabilis para sa amin! Noon lang, isa na namang kaguluhan ang sumiklab mula sa gubat. Ang sumunod ay pinangunahan ni Christopher ang paglalakad palabas ng mga Larson, ngunit hindi tulad ng naunang grupo, marami sa kanila ang mukhang pagod na pagod. Hindi lang iyon, ang kanilang mga headcount ay tila nabawasan ng kalahati. Paglabas, tumingin siya kina Jayden at Isaiah na may madilim na ekspresyon. "Sino sa inyo ang sumubok na maglaro ng marumi at gumamit ng mga ilusyon para i-set up ako?"