Naglalakad Novels & Stories

sagot agad ni Charlie. “Ika-lima,” sabi ni Adrian. “Ang mga lakas ninyo para magbakasyon, kung meron man, ay dapat ko malaman. Kapag narinig ko ang salitang “walang signal” sa mga plano ninyo, ikansela ninyo ang lakad niyo.”

Kinaumagahan Bigla na lang nagising si Ella at saka sya marahang tumayo para mag lakad ngunit napansin nyang tila wala na ang sasakyan nila kayat dali dali syang lumapit doon kahit nahihirapan na syang mag lakad

nahihiya kong sabi "no bigat para sa'yo then maglalakad pa tayo punta sa building baka hindi mo kayanin since i isang building lang din naman tayo ako na munang bahala dito hanggang sa makarating ka sa floor mo" hindi na niya hindi na niya ako inantay pang maka sagot dahil nauna na siyang maglakad sa akin

sagot ko sa kanila napailing naman si Redden "if you want her babaan mo ang pride mo ang taas kasi cge ka baka pagbumagsak ka di kana makalipad" huh? why flying is included lumilipad nanamang utak nitong isang to eh "ano bang pinagsasabi mong pagbumagsak ka di kana makalipad hindi naman sya lilipad ehh ano kaba kung makapagbigay to nang advice mali mali naman at tika lang matanong kita ikaw ba inaapplay mo ba sa sarili mouang pinagsasabi mo?"

Nag mamaktol pa ito Nauna na akong lumabas at nag lakad na kasunod ko naman siya na bumubulong bulong pa na akala mo bubuyog. Hindi ko na ito pinansin pero bago ako tuluyang tumigil,sa pang aasar ko sa kanya, nilingon ko siya, and I stick my tongue and laugh at him and run as fast as I could. “Maliyah!”

Sloane Tumakbo ako nang tumakbo hanggang sumakit ang mga sakong ko. Hinubad ko ang mga bota ko, ang mga daliri ko sa paa ay kumakamot sa mga sanga ng palumpong at kung ano-ano pa. Wala akong direksyon at hindi ko alam kung saan ako patutungo, pero patuloy akong tumakbo, ramdam ko ang pagdaloy ng adrenaline sa buong katawan ko.

Naglakad - lakad siya sa buhanginan, hindi naman na masakit ang sikat ng araw kaya kinaya niya na ang maglakad - lakad sa dalampasigan habang nakatanaw sa dagat na nagiging kulay orange na ng oras na iyon dahil sa papalubog na araw. May nakita siyang malaking bato sa hindi kalayuan sa bahay na magandang spot para panoorin niya ang paglubog ng araw. Nagmadali siyang naglakad at pumunta doon pagkatapos ay sumampa siya at naupo sa ibabaw nito.

CARLA "Ngayong natagpuan na ulit kita, sa tingin mo ba papayag pa akong mawala ka na naman? Gusto kong malaman kung bakit bigla ka na lang naglaho matapos ang gabing iyon. Gusto kong malaman kung ano ang naramdaman mo matapos ang gabing iyon. Dahil kung ako ang tatanungin mo matapos ang gabing iyon, hindi na ko ito magawang alisin sa aking isipan. At gusto kong maulit pa ito ng maraming beses," mapang akit na wika ni Conrad bago siniil ng halik si Carla.

bigkas nito bago siya mas hinapit. Napakapit siya sa balikat nito at doon kumuha ng lakas. Inamoy nito ang panga niya. Akala niya ay hahalikan siya nito ngunit napasinghap siya muli noong isubo nito ang kabilang d*bdib niya. Ang mainit nitong dila ay nagpagulo sa kanyang sistema. Ang tumatamang ngipin nito doon ay lalong nagpainit sa pakiramdam niya. Dumiin ang kapit niya sa balikat nito noong dumiin ang bibig nito. Tila ba gusto nitong sakupin ang buong d*bdib niya ngunit hindi kasya sa bibig nito.

Kabanata 52 – "NAGUGULUHAN" Hindi na alam ni Emma kung saan magsisimula. Ang bawat hakbang na ginagawa niya ay tila mas mabigat, mas mahirap, at ang mga tanong na gumugulo sa kanyang isipan ay naging malalalim na sugat na hindi kayang pagalingin ng mga simpleng sagot. Habang siya ay naglalakad pauwi, napansin niyang wala na ang mga tunog ng kalikasan—ang hangin, ang mga ibon, at ang mga kaluskos ng mga dahon—lahat ay tila nawawala. Lahat ng kanyang nararamdaman ay nagiging isang malupit na kabiguan, at ang sakit sa kanyang puso ay nagsimula nang mag-umapaw.