روايات وقصص ضمن Nak Nak Jokes

Zie "Hey! Are you mad at me?" Tanong ko kay Nick, kanina ko pa kasi ito napapansin na sobrang tahimik niya at hindi ako komportable na ganito siya, sa tuwing magkasama kami ay hindi ito nauubusan ng kwento, he always makes me smile by his jokes and sweet talks pero ngayon ay hindi na ako nito pinapansin at parang umaakto ito na hindi niya ako kasama.

Wika nito sa kanya na kaagad naman siyang umiling “No! Ayos na ako! Kaunting pagsusuka, hospital kaagad? Nalamigan lang siguro ang sikmura ko kaya ganoon. Tsaka, sa nasabi ko na, baka nga siguro expired na ang sperm mo kaya hindi ko na uulitin ang ginawa ko sa iyo kagabi. Mahirap na…baka sa susunod magbugris na ako.” Seryoso niyang wika na kaagad naman nitong ikinahalakhak. Hindi niya na din tuloy mapigilan ang matawa. Nakakahawa din kasi ang tawa nitong si Jake eh. Buhay na buhay at bentang benta din dito ang walang kwenta niyang joke.

Nakakahiya "Hoy! Tumigil ka na, nakakahiyan na.” pakiusap ko sa kaniya habang pigil na pigil ang sarili sa pagtawa. Hindi ko naman kasi alam na bebenta sa kaniya ang joke ko. "Haha. Pufferpuff girl. Siraulo." tumatawang wika ni Solomon habang pilit na tinatanggal ang kamay ko sa bibig niya. "Umayos kana kasi. Nakakahiya ka, sobra."

Nakangisi siya. “Baliw! Anong joke na naman ba ‘yan?” Tinampal ko ang kanyang kamay at mahinang tinulak para mapalayo siya sa’kin. May kung anong bigat ang nabawas sa aking dibdib matapos marinig ang kanyang sinabi. Kahit pa nasingit niya ang joke niya ay may sense naman ang kanyang sinabi.

animo naeeskandalong nanlalaki ang matang tinutop nito ang bibig. Bumungisngis siya at umiling. Nakakahiya naman talaga kung aaminin niyang totoong may nangyari na sa kanila ng lalaki. Sino ba ang mas nakakahiya? Hindi ba at siya rin? "Joke lang 'yun! Ikaw naman. Ganito lang talaga ang bibig ko! Animo may sariling isip na sasabihin kung ano ang gustong sabihin."

Bakas sa mga mata niya ang awa, kakaawaan din ba kita balang araw? Huminga ako nang malalim bago sagotin. "Mababaw lang ang kaligayahan ko, hindi ako pumapatol sa mga nakakaaway at hindi nakikipagsagutan. Nagmumukmok lang ako sa tabi kasi alam kong may taong magliligtas sa akin, which is Keeno. Lagi akong nililigtas sa mga bagay na hindi ko kayang patulan. Masayahin, iiyak lang kapag may nangbubully." Nagpatuloy ako. "Kahit corny jokes, nakukuha kong tumawa, gan’on ako kababaw. Isa na si Keeno sa pinakamasakit na nangyari sa buhay ko."

Nangunot ang noo ko at nag-iwas ng tingin, 'That didn't came out right' Bakit kasi sa lahat ng joke yun pa ang naisip ko? Kahit kailan hindi yata ako pwede pang-comedy. I should have never tried! Ang korni lang kasi, nahawa na yata ako kay Rain sa pagsama-sama ko sa kanya. Pag lumingon ako ay nakita ko na nangingiti siya, "Why are you smiling?" Dumampot na ako ng mga sausages, nuggets, bacons at kung ano-ano pa para lang maiwas ko yung tingin sa nakangising mukha niya.

Announced nito saka nagpatuloy. "Lahat kayo na buhay at nakatayo ngayon sa harap ko? Congratulations! Seuss, Cavalier, Rebellion, Vhilantro and Pinky." Should I congrats myself? Really? "Nabigyan ninyo ako nang isang magandang palabas." Palabas? You mean, lahat 'to isang malaking joke!?

“Nakaisa na, hinihintay lang nating lumabas..” “Whatever. Basta hintayin mo muna akong makapanganak tsaka ka humirit ng kasunod. Aba, baka bigla akong ma-stress at ipagdasal na bigyan agad tayo ng quadruplets.” Joke lang iyon pero mukhang sineryoso ng baliw kong asawa.

naiiritang angil ko kay Marcus “What did I do? Baby naman, nakita mo nga diko halos kinakausap diba?” Natawa ako sa itsura niya, dahil joke lang naman yun.