Nakahiga English Mga Nobela at Kwento

PHOENIX "Hey! Kanina pa ka pa ngumingiti d'yan. Maya-maya mapupunit iyang bibig mo!" Natauhan ako nang umugong ang nayayamot na boses ni Nicola. Malakas niyang tinapik ang balikat ko saka tinulak ako.

"ENG SHEREP!" "AKIN 'YONG NAKATUXEDO!" "NAKATUXEDO NAMAN SILANG LAHAT GAGA!" "WHICH MEANS THEY'RE ALL MINEEE!" Napahilamos na lamang ako sa aking palad, umagaw ang mga tili nila ng atensyon sa madla. NAKAKAHIYA!

Nakahiga silang natutulog sa sahig, nakakaawa ang hitsura nila. Tititigan ko pa sana sila ng bigla akong tawagan nila Jam at Sasha. Napatingin ako sa mga ito at nakita kong hawak hawak na nila si Maya sa kanilang bisig. Sinabi ni Angel na kaylangan na naming magmadali at magliliwanag na. Babalikan na lang daw namin sila mamayang gabi para itakas, kukuha daw kami ng back up.

Nagawa siyang isalba nito saka dinala sa Amerika para duon tuluyang magpagaling. Sumailalim ang binti niya sa isang operasyon. Ngayon ay nakakalakad na siya ng maayos at wala na siyang nararamdamang sakit. Inihahanda naman niya ngayon ang sarili para sa corneal transplants or penetrating keratoplasty. (PK)

I just want to hug her tightly as I could. "'Wag! 'Wag! Pakiusap!" Takot na takot na sigaw ni Nahli na tila nananaginip. Mahigpit ang kapit nito sa kumot at takot na takot na binalot nito 'yon sa katawan habang lumalayo sa pwesto ko. Sinubukan ko itong lapitan upang aluhin subalit patuloy ito sa pagwaksi ng aking mga kamay.

“Kakaiba ang lahat ng tao dito. Mababa ang IQ, mahina ang katawan, at masama ang vibe. Kailangan ko na talagang umalis. Hinding-hindi ako mamamatay kasama ang mga taong ito, lalo na at hindi maganda ang trato nila sa akin.” “Well, okay naman siguro ang mga magulang ko,” dagdag ko sa aking sarili, habang palihim na sumusulyap sa mga magulang ko, pareho silang nakatingin sa akin ng nag-aalala. “Hindi pa ako sigurado. Kailangan kong patuloy na mag-obserba.” Lumambot ang titig ni Natalie at ngumiti siya na naging dahilan para hindi gumanda ang pakiramdam ko. “Yunice, nakilala mo na ba si Dory noon?”

Pagod na pagod, pero buo pa rin ang loob. Habang nakasakay siya sa elevator pababa, biglang bumukas ang pinto sa 20th floor. Pumasok si Bash. Naka-black hoodie at joggers ito. Casual, pero sobrang presentable pa rin. Agad siyang napatingin sa floor display. Please, bumilis ka. Tahimik. Tahimik sila pareho. Hanggang sa magsalita si Bash. “Gabi na. Ihahatid na kita.”

sigaw nito sa akin at tumango na lang ako, para matapos ang gulo, at para lumayas sila sa harapan ko. Lumakad sila palayo sa akin at napailing ako, palong palo at ang bilis na mapaniwala ni Nila si Navi, ang tanga at kung alalayan nya ay parang nag aagaw buhay na ito, as what I expected, magaling ito umarte, lumuhod ako at dinampot ang mga bubog sa sahig, kahit na nasusugatan ako ay hindi ko ito ininda, patuloy akong nag aalis at tinuyo ang sahig.

sambit ko sa mahinang tinig "Fuck you, Ken!" inis na wika ni Nica habang nakabusangot ang mukha. "Sorry! I'll call you later, babe." ani ko at hinalikan s’ya sa labi. *** "Oh Bro, baka hindi ka pa naghuhugas ng kamay n'yan, huh?" buksa naman ni Adam ngunit imbis na sagutin ay nagtanong na lamang ako.

JAPAN Corporate Business Center 2 PM Nakahanda ang interpreter para kay Rosanna sa Conference Room ng Japan Music Entertainment. Masayang-masaya silang makita ang singer. “Kon’nichiwa!” Bahagyang yumukod si Rosanna. Mayroon naman silang kasamang magsalita ng Ingles kaya hindi na iyon mahirap sa kanya para makipag-usap sa mga Hapon. Hindi pinatagal ni Rosanna ang usapan. Lahat ay masaya na makita siya.