No Worry Novels & Stories

Hindi maitatago ang guilt sa gwapong mukha ng nobyo. Kahit medyo nadismaya sa narinig ay awtomatikong bumalik ang nang-uunawang ngiti sa mga labi niya. "It's okay. You don't have to worry about me. A-ahm, sabay na tayong bumaba-"

[translation: I was worried about you. Napangiti siya sa turan nito. Naiintindihan niya kung saan ito nanggagaling and she’s not mad at all. “I’m fine. Don’t worry about me. Magpahinga ka na muna. Rest well, Yuen.” --

Hindi naman matitiis ni Lexi ang gwapong nakaroba ng puti na sa bawat ngiti ay talagang literal na nakakaakit. "...so you are saying that he panicked ng makita ang pamamaga nitong kamay mo. Yes, he should be. Base sa result na nakikita ko dito sa monitor. Nagkaroon ka nga ng mild injury. Pagbabawalan muna kitang gumalaw-galaw lalo na sa mabibigat. Reresatahan kita ng maaari mong bilhin sa pharmacy ng sa ganoon ay hindi iyan lalala."

"Ano?! Huwag!" [You don't want to see me?] "Hindi sa ganu'n. I mean, may trabaho ka riyan. Anong pinagsasabi mong pauwi ka na?" [You made me worried!] nanisi pa. [Uuwi ako.] "Eros! Ayos na ako. Hindi na mauulit. Nakauwi naman ako e. Ayos lang ako. Huwag kang OA."

𝘐'𝘮 𝘴𝘰𝘳𝘳𝘺. 𝘐'𝘮 𝘴𝘰𝘳𝘳𝘺 𝘪𝘧 𝘐'𝘮 𝘯𝘰𝘵 𝘸𝘰𝘳𝘵𝘩 𝘩𝘢𝘷𝘪𝘯𝘨 𝘧𝘰𝘳.

Not again. ---

Walang mali. Who cares about the rivalry? Not me.

Nararamdaman niya ang matalim at nagmamakaawang tingin ni Anne na nakapako sa kaniya, ngunit ang kaniyang nasaktang pride ang mas nanaig. Pinalipas niya ang tatlong segundo bago mariing pinindot ang accept button. Inilapit niya ang phone sa kaniyang tainga, ngunit sadyang hindi niya ito idinikit nang husto—sapat na para marinig ni Anne ang bawat salita mula sa kabilang linya. "Hey, Lauren," malambing at mapangahas ang boses ni Rhea mula sa speaker. "Are you okay? Hindi ka ba pinagalitan ng terror prof na 'yan? I was worried."

Neknek niya! Walang mangyayaring ganoon!

Walang alinlangan. Just hope.