Nobela Kwento 소설 & 이야기

sigaw niya pa. "Makulong? hahaha... Makulong lang naman ang isang tao kung gumagawa lamang ng isang kuwento na walang pruweba. At taas noo kong sasabihin sa inyo na 'may pruweba ako'." "At ano naman ang pruweba mo, kung totoong may pruweba ka ipakita mo sa amin!" sabat ni Merna. "Huwag masyadong atat ladies, ang sabi ko nga kayo na bahalang tumuklas. Nagbibigay lang naman ako clue." sabi pa nito na tila amuse na amuse sa kamangmangan nila.

Mahirap kalaban ang totoong ama ni Noah. Nagpakawala na lang nang mahaba at malalim na buntong-hininga si Noel. Sumandal siya sa kinauupuan at saka nag-isip hanggang hindi na niya namalayan na nakarating na sila sa kanilang destinasyon. Ang WEBBLE.

Ella: Hi Miss Kara, I was the one who commented on that last update sa story mo regarding the line "Kapag lumabas ka sa pintuan na yan, hindi mo na ako makikita kahit kailan." Ibinaba ko ang aking cellphone at muling itinuloy ang iba ko pang gagawin. Bago matulog ay sinilip ko muna ang aking messenger. Nakita kong nagreply si Miss A. Kara Nobela: Ah.. Nice meeting you po. Ella: Same here Ms. A. Keep writing ang gaganda ng stories mo. Kara Nobela: Salamat po! :) Ella: Anyway, thanks, dahil sa last update mo, nalinisan ang mata ko :)

Nawa'y nagustuhan niyo ang kwento nila. Salamat sa bawat pag-like, pag-comment, at pag-share. Isa kang inspirasyon sa patuloy kong pagsusulat. Hanggang sa susunod na mga kwento ! Sa mga nais pong masubaybayan ang Kwento ni Roxane at Dark Nathaniel Available na po ito sa Goodnovel "ANG KATULONG NA PINIKOT NG BILYONARYO" Search niyo lang po yan o Ang aking Piname na BATINO . MARAMING SALAMAT PO!

Hindi ko po alam kung paano kayo pasasalamatan dahil sa patuloy na pag suporta niyo sa nobelang ito. Mula kina Daddy Magnus At Mommy Eve, hanggang sa kwento ni Kairo at Roxanne. Sa tuwing nababasa ko ang mga comments niyo ay hindi ko maipaliwanag ang saya sa puso ko. May times pa nga na naluluha ako kasi, hindi ko talaga expect na may mag comment na kung gaano kaganda ang naging takbo ng mga kwento, kung paano kayo nakapulot ng mga aral.

May hangganan din ang maskara ko. "Gusto n'yo pa po ba ng detailed na kwento kung bakit ako nawala o kung paano ako nakauwi? Willing akong magkwento. Baka kasi mali-mali 'yong mga kwento sa inyo ni Mama, eh. Mahilig pa naman magpabango 'yon ng pangalan niya." Hindi nakasagot ang dalawa. Nakayuko lang sila at hindi magawang tumingin sa akin. Napaismid na lang ako.

AUTHOR’S NOTE Una sa lahat, taos-puso kong ipinapaabot ang aking pasasalamat sa lahat ng patuloy na sumusuporta sa bawat kuwento kong nililikha — sa mga nagbabasa, nagko-comment, at nagbibigay ng inspirasyon sa akin na ipagpatuloy ang pagsusulat kahit sa mga panahong pakiramdam ko’y wala nang bagong ideyang maibubuo. Ang nobelang ito, “Academic Affairs,” ay isa sa mga pinakamalapit sa puso ko. Hindi lamang ito tungkol sa isang bawal na pag-ibig, kundi tungkol sa mga taong natutong magmahal sa maling panahon, sa mga pusong natutong umintindi kahit walang kasiguraduhan, at sa mga aral na natutunan sa likod ng katahimikan.

Kung naiyak ka, natawa, o na-in love muli—ibig sabihin, magkasama tayong bumuo ng isang kwento na hindi madaling kalimutan. Hanggang sa muli nating pagkikita. — Zairaliyah_dezai

“Hindi.” Hindi ito tumigil. At nang ayaw pa rin niyang magsalita, bigla na lang itong nagkuwento—mga kwento tungkol sa babaeng mahal niya. Isang babaeng dating nagpipinta ng sunrise sa Green Lake. “Seryoso kang sinasabi lahat ’yan sa isang estranghero?” “Hindi na naman tayo magkikita ulit,” sagot ni Noah noon, malayo ang tingin. “At… mukha kang kailangan mo ring may pagsabihan.”

God bless everyone! SPOILER ALERT: Hindi po mamamatay ang bida. Yours truly, KARA NOBELA **********************