Novel & Cerita Not Anymore In Tagalog

May accent ang pagsasalita nito, halatang lumaki ito sa ibang bansa. “Tsk, why not? Kung tumitingin ka lang naman kasi sa daan ay hindi tayo mangkakabanggaan. But ever mind, I will just say sorry to satisfy your pride.” Sabi ni Isaac at tumingin sa mukha ng dalaga. Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.”

Sabi niya sa akin. Hala siya, Halatang seryoso ang gagi. Tapos yung 'I love you' niya walang can. Tapos panis! I can revive you daw ack! HAHAHAHA. Kaya kitang buhayin sa tagalog HAHAHA. Pak na pak at may dating Yawa.

"Maaaring oo, maaaring hindi. Ang future lang ang kaya kong makita, hindi ang intensiyon ng tao. May nakita akong usok na pula. Maaaring senyales ng sunog, galit, o matinding pag-ibig-ito ang magiging laban niya sa iyo. Kailangan mong maging maingat. Masyadong malaki ang usok na iyon." Minasahe ni Grandfather ang kanyang noo at si Lola Lou ay napainom ng coffee. "Sa province of Pangasinan siya naninirahan ngayon. Ang pangalan ng binatang iyon ay si-" Tumayo si Grandfather kaya bigla akong nahulog sa sofa. Hindi nila ako tiningnan kaya umiyak ako at hinagis ang sandals para magpapansin. "Grandfather! Ang sakit-sakit ng paa ko!"

mahinang bulong niya kasabay ng pagtakas ng luha sa kaliwa niyang mata. Umawang ang labi ko napatitig sa kaniya. Ano bang nangyayari sa kaniya? Bakit bigla nalang siyang nagkaganito? Okay naman siya bago ako mahimatay diba? Okay naman kami nitong mga nakaraang araw kaya bakit siya nagkakaganito ngayon? “P-Please...please, don't go!” muli niyang bulong habang umiiling at tila may inaabot.

seryosong sagot ng lalaki sa harap ko. Pinilit kong maintindihan ang mga nakasulat sa papel, ngunit ilang salita lamang doon ang naintindihan ko. Sumasakit ang ulo ko na basahin iyon ng buo. Hindi naman kasi ako nakapagaral, at hindi ko masyadong maintindihan ang mga nakalagay doon na nakasulat sa Ingles; hindi ako nakatapos ng highschool dahil maaga akong sumabak sa kung ano-anong trabaho para lang may makain ang mga kapatid ko.

Sabi nito bago tumalikod at lumabas muli ng pinto. ----- Nakakunot ang noong nagtataka pa din ang binata kung papaanong nakakaintindi ang dalaga ng french. Galing ito sa mahirap na pamilya kaya papaano nito nagawang matutunan ang lengguwaheng ito? Hindi kaya ang kahirapan nito ay isa lang din palabas mula sa totoong kasintahan nito? Pero malabong hindi ito makalap nina Kheed.

Hindi siya tunay na masaya – Oo, masaya siya pero alam niyo 'yung feeling na hindi masayang-masaya. Hindi nagtagal ay natapos na rin silang dalawa, papasok na sana kami sa loob nang pinigilan kami ni Timothy, "Teka lang! 'Wag na muna tayong pumasok sa loob! Hindi pa nga tapos ang picture e!"

“Puro tapon ang suntok mo at sipa. Walang kwenta lahat kaya tumigil ka na at may lakad pa ako.” “Wow! Ta-pon?!” she asked at napangiti ako sa pag-Tagalog niya. But since we are Italians, the accent is much closer to the Filipinos kaya hindi naman hirap si November sa paggamit ng mga salita. May diin lang konti minsan. “Oo, puro tapon. Kung kagaya ko ang makakalaban mo ay hindi ka mananalo. Puro iwas lang ang ginawa ko kanina, Novee!”

Hindi pa ako nakakamove on kanina and now it's building up again! Tumindig ang balahibo ko sa aking batok at napapikit ng mariin habang kagat-kagat ang pang ibabang labi. Hindi gaya kanina na nakasuot siya ng kanyang pantalon ng maramdaman ko ang kanya, ngayon ay balat sa balat. Namilog ang mga mata ko. His manliness is kissing the tip of my folds!

Nang makauwi ako ng Pilipinas ay tumungo muna ako nang General Santos upang bisitahin ang bahay ko roon bago ako umuwi ng Laguna. Habang pinagmamasdan ko ang aking munting bahay ay naalala ko ang mga naging alaala namin diro ni Troy nu'ng magkasama pa kaming dalawa. Napangiti na lamang ako at hindi na iyon inisip pa dahil sa unti-unti na rin naman akong naka move on sa kanya. Gayon din at unti-unti na rin siyang nawawala rito sa aking puso at isipan. At tila parang wala na akong may sakit na nararamdaman pa matapos ang mahigit limang buwan.