Novel & Cerita Nothing Lasts Forever

I'm just curious because father didn't tell me anything about their own story. Anyways, I am sure that we'll see each other again, hindi man ngayon pero mangyayari naman 'yon, in time. Farewells are permanent, just like how they left me before, though it hurts more than a thousand of knives stabbed right at you. Because them, they didn't bid their goodbyes, they just disappeared without even a proper farewell. They just disappeared forever and all you have to do is to hope to see them again in another lifetime. That's... just like that. That's life.

Five years ago. they had lost almost everything. But love had refused to disappear. It had waited. It had endured. It had found its way home. Because some stories are not remembered... They are lived. Again. And again. And again. The End.

“Tempus et aeternum, per sanctum lumen transivi, Apertum sit ianua aevi, Ad praeteritum et futurum duce me. In nomine Veritas, Fiat Lux, Fiat Tempus. Amen.” Sabay na binigkas nina Jia at Jeyzel ang nakaukit na Latin words sa locket. Sabay din silang pumikit, naghihintay ng kakatwang mangyayari. Ngunit makalipas ang mahigit kinse-minutos ay napadilat si Jeyzel dahil tila wala din namang ibang kakatwang nangyayari. "Jia! Jia!"

“Mula sa pag-iwan, hanggang sa walang hanggan. Dumped to Forever—dahil ang paglayo ay naging daan upang mas mapatunayan na ang pagmamahal natin ay hindi matitinag ng panahon, panlilinlang, o anumang pagsubok na maaaring dumaan sa ating landas.” Sa sandaling banggitin niya ang mga salitang iyon, tila bumalik ang lahat ng yugto ng kanilang kwento at muling naglarawan sa isipan nila. “Dumped to Forever” ay hindi karaniwang kahulugan ng pagtatapos o pagtalikod—sa halip, ito ay naging kanilang sariling kahulugan ng tagumpay. Ipinapahiwatig nito na ang panahong inakala nilang katapusan ay naging simula pa lamang ng isang pagmamahalang mas matibay, mas malalim, at mas tunay.

Marami silang magagandang alaala ni Angela , ang pamamasyal nila ni Angela sa dagat ang pinakamasaya nilang karanasan at kahit kailan hindi na malilimutan ni Rafael ang mga eksenang minsa'y inangkin niya ng buong buo ang pagkababae ni Angela bago pa man nangyari ang pagkamatay nito. Pinagsaluhan nila minsan ang malulutong na mga halik, ang bawat hagod ng mga katawang hubad na sabik na sabik sa isa't isa, pag-ibig na ipinangako nila Hanggang sa dulo ng walang hanggan o kamatayan man. Pero sino ba ang nakalimot sa mga pangakong iyon? Sino ba ang nang-iwan at iniwan?

"Continue love… " "With this ring. I will love you for the rest of my life. Sa hirap at ginhawa lagi mo akong karamay at kasama. Sa mga pinagdaanan mo, makakaasa ka na tutulungan kita na makabangon, tutulungan kita na maging matatag, kumapit ka lang my little miss. Pangako ko sayo na pupuntahan natin ang buong mundo lalo na sa bansa na hindi pa natin narating, at sa mga magiging anak natin mamahalin natin sila ng buong puso at gagabayan. Pangako ko sayo na ikaw lang ang babaeng mamahalin at papakasalan ko ng paulit-ulit. I love you my forever and ever, little miss." habang nilalagay niya ang singsing sa aking daliri ay panay buhos naman ng mga luha naming dalawa. Gamit ng kanyang mga palad a

Napatigil si Zion. Dahil hindi nito alam kung gaano kalakas ang tama ng mga salitang iyon. Forever. Isang salita na noon ay wala siyang pakialam. Isang salitang hindi niya ginagamit dahil lahat ng mahalagang tao sa buhay niya ay may expiry date. May umaalis. May nang-iiwan. May pumipili ng ibang tao. May bumabalik kapag huli na.

He always reminds me that mama was not wrong nor right but it depends on how people would see the meaning of life, on how will people live with their, like on how people sees their love ones. Temporary people are not always temporary. Maybe it is your temporary man for now because when you reach your destination alone, maybe that temporary of yours already waiting for you. Hindi sa lahat ng pagkakataon ay kasama mo siya, hindi sa lahat ng pagalalakbay ay worth it ang bawat isang isama at higit sa lahat hindi sa lahat ng oras expectations ang pinapagana. “Temporary or not, it will still always the same at the end of the time because everyone leaves, but still depends on you on how would you w

He smiled at me, a kind of smile that didn't reach his eyes. "Some good things never last. Siguro hindi pa natin naiintindan sa ngayon pero lahat ng mga nangyayari sa buhay natin may rason. Whatever you are feeling right now, malalampasan mo din yan, tiwala lang."

Habang buhay na mananatili ang pagmamahal namin. When Rave is truly right (This time it's truly right) It lives from year to year It changes as it goes Oh, and on the way it grows But it never disappears Dumaan man kahit ilang taon. Hindi na naming pakakawalan pa ang isa't isa. Dumating na kasi ang tamang panahon ng aming pagmamahalan. Lumipas na ang lahat ng unos sa aming buhay. Kung may pagbabago man ang pagmamahalan namin, iyon ay dahil mas mahal na mahal namin ang isa't isa at hindi kami papayag na basta na lang iyon mawawala.