Padre Damaso Lines 소설 & 이야기

Sagot ko dito. Tumango naman ito. “Hindi niya gusto panagutan ang bata, pero okay lang palalakihin ko ito ng maayos.” Sagot nito. Tumango ako bago pa ako maka sagot tumunog ang cellphone nito at ng basahin niya ito. Nanlaki ang mata nito. “Thunder, pinatay ni Damon yung lalaking ama ng anak ko..” wika ni Madrid at pinakita sa akin nito..

para manlang maipadama sa akin na nag aalala sya? I wont welcome him with party if ever he came back, but i still expected him, a father, to be here when i am in distress. "Why would you send Damex there?hindi mo ba alam na muntik na syang mamatay?" Galit na tanong ko kay Dad. Hindi manlang nya ipinadala ang ilan sa propesyonal nyang tauhan at naisipan nya pang ipadala si Lincoln at Rafael.Papaano kung isa sa kanila ang napahamak?

Isa pa, napukaw ang kanyang pagkamausisa kung totoo nga ang pinagsasabi ng Kastila. "Ito ang pinto ng impyerno," Hinubad ni Padre Jose kanyang kuwintas na may susi na pendant. Ipinasok niya ang susi sa doorknob at marahan itong hinila. Umalingasaw muli ang mainit na hangin na may kasamang amoy ng asupre. Napatakip ng mukha si Padre Mauricio para protektahan ang kanyang mata at balat sa singaw.

Karamihan sa mga ito ay mga opisyal na memo, ngunit may ilang mga sulat na personal na ipinadala ni Arturo Torres sa kanyang pamilya. “Makinig ka rito, Jesza,” sabi ni Damon habang binabasa ang isang sulat na may petsang Pebrero 2020. “Lordes, kung may mangyari man sa akin sa Maynila, huwag mong hahayaan na bumalik si Jesza sa lungsod. May mga taong nagmamasid sa atin. Ang pamilya Vale ay hindi ligtas, lalo na si Alejandro.” Napatigil si Jesza. “Ibig sabihin, alam na ni Papa na lalong nagiging mapanganib ang sitwasyon bago siya pumanaw?”

Pagpasok namin ay agad kong naamoy ang usok ng tabako na nagmumula sa kung saan. "Masyado na kayong hinapon, hindi na ako makakaalis, Santiago." Wika ng baritonong boses na ngayon ay hindi ko pa rin nakikita kung sino. Natatakpan kasi siya ng malaking katawan ni Padre Tiago at sa liit ko ay hindi ko siya makita. "Kung gayon ay ipagpabukas mo na lang ang pagpunta mo roon, Isagani." Naglakad na si Padre Tiago at saka niya inilagay ang kanyang maleta sa tabi ng kama.

“Damian. Damian Cruz.” BOOM. Ang pangalan ng lalaking malamig pa sa Baguio breeze. Damian. Infairnes may impact, parang kontrabida sa teleserye. Damian Cruz. Kung tutuusin, bagay sa kanya—seryosong mukha, malakas ang aura, parang lahat ng tao sumusunod sa utos niya. “Damian…” mahinang bulong ko. “Parang ang hirap i-nickname. Dam? Dami? Dams?” Napangiwi ako. Ano ‘to, EDSA?

Naka-upo sa sofa, may hawak na mga papeles kahit halatang pagod. Doon ako kinabahan nang husto. Damian stepped forward, calm, parang natural na parte na siya ng eksena kahit first time niyang pumasok sa bahay namin. “Good afternoon, Mr. and Mrs. Monteverde,” sabi niya, formal at may respeto. “Thank you for welcoming me.” Pilit tumayo si Papa. “Damian Cruz, Anak” sabi niya, may halong pagkamangha. “Didn’t expect I’d meet you like this. But at least you are almost getting better sir.”

Bagamat hindi tinupad ni Damien ang pangako na hahayaan siyang magpakita, kahit paano ay ginawa nito ang pinakamahalagang bagay para sa kanya. "Hindi mo ba ako papasalamatan? Kung wala ako, tapos na si Argus ngayon, hindi kailanman lalabas ang katotohanan tungkol sa mom mo, at hindi rin babagsak si Tessa," bulong ni Damien habang sumasandal sa gilid. Bahagyang nakataas ang manipis nitong kilay, na tila naghihintay na purihin siya ni Amara.

“Umayos ka, Amarie. Ayaw ko sa lahat ang napapahiya. Subukan mo lamang gumawa ng hindi ko magugustuhan, malilintikan ka sa’kin. Suit yourself and be a good girl for Damien’s son.” Labis ako’ng kinabahan dahil sa sinabi ni Dad. Kaya kahit na kinakabahan ay pinilit ko’ng pigilan ang panginginig ng ak’ng mga kamay. Damon. Blaze Damon Castro is the name. Napaiwas ako ng tingin nang maramdaman ang kaniyang pagtitig sa akin. Wala pa’ng ilang sandali ay inilahad nito ang kamay.

Pinutol na ni Damaon ang linya. Papasok na sila ng Pampanga at palabas na rin ang araw. Sinilip niya si Elise sa backseat. Mahimbing pa rin ang tulog nito. He’s worried if he decides to restore his position to the Del Valle Clan. He would be more busy, and he’s afraid to lose time for Elise. He needs to settle things wisely.