Padre Damaso Lines นิยาย & เรื่องราว

Matalim ang tingin. “Power move, Mrs. Velasco,” saad ko na alam kong nabasa niya sa pagbauka ng mga labi ko. I winked at her too. “Just reminding the vultures who owns the bones.” Saad ko sa sarili ko bago umalis. ______ Pagdating ko sa bahay, wala si Damian. Pero may sulat sa desk niya. From his father. "Keep your wife in line, or we will."

Kasabay niyon ay ang paghingi niya ng blessings sa mga ito sa panibagong buhay na haharapin niya kasama ni Damian. Hinawakan niya ang isang kamay ni Damian habang napapaluhang kinakausap ang kanyang ama, “I’m so sorry Pa kung hindi ako nakahingi ng sorry sa inyo bago kayo mamatay. H-hindi ko rin nasabi kung gaano ko kayo kamahal dahil nabulag ako ng maling paniniwala ko tungkol sa inyo. . .pero pangako, Papa. Itutuwid ko ang lahat ng mga naging pagkakamali ko. At pangako ring this time, magiging maayos na ang buhay ko para maging proud kayo sa akin kung nasaan man kayo ngayon. Sayang at hindi ninyo nakilala si Damian. . .pero alam ko namang aprub siya sa inyo.”

Ramdam ko ang bigat ng mga salitang binitiwan ng sarili kong ina. Ako pala ang bunga ng dalawang magkaibang mundo — liwanag at dilim. Pero ang pinakamabigat sa lahat... > "Please save your father from your uncle Damian." “Damian...” Malalim ang boses ko habang inuusal ko ang pangalan. Isa siya sa mga high-profile syndicate leaders sa black ops files — bihira lumabas sa radar. At ngayon, kumpirmadong...

"May nakuha na po akong ebidensiya. Ano po magagawa natin para mapatalsik ko si Amor sa kompanya ni Daddy?" Si Tito Dante ay huminga ng malalim bago magsalita, ang boses ay tila may kabigatan. "Iha, may masama akong balita," sagot ni Dante, ang tinig nito ay puno ng kabigatan. "Pag-usapan natin iyon iha pag nagkita tayo, same place sa rehabilitation?"

Pilit niyang pinakakalma ang sarili at pinipigilan ang isip na mag-isip ng kung ano-ano. “Tama si Mercy, hijo,” anang kaniyang mama na si Lourdes Lagdameo. Katabi nito ang kaniyang ama na si Fernando Lagdameo. “Darating si Francesca. Sinisiguro ko iyon sa ’yo.” Pinisil pa nito ang kaniyang braso.

Mula sa ikalawang palapag ay tanaw ang bahagi ng kapatagan kung saan matatagpuan ang mga taniman ng tubo ng Hacienda Avaristo. Nang bumaba si Amara sa sasakyan, sandali siyang tumigil upang pagmasdan ang paligid. Ang hangin ng Damortis ay may kakaibang halimuyak ng lupa at alaala. Sa kanyang dibdib ay may halong pananabik at bigat, ngunit pinili niyang ituon ang isip sa layunin ng kanyang pagbabalik.

palakad lakad si sir Ismael habang kausap ito. "then who's that fucking traitor huh!" tell me?" binulong ito ni sir Ismael bagay na hindi ko narinig!agad namang nagpantig ang tenga ng alaga ko at tinalikuran ang dragon. "Damian!! if you wouldn't listen to me you know what i'm capable to do kaya hwag mo akong pangunahan sa plano ko!" sigaw nito kay Damian "so be it because this time you will no longer control me Dad!!!

Bigla siyang nakaramdam ng kaba nang maalala ang sinambit sa kaniya ng heneral noon. "T-Teka hindi ito maaaring!"saad niya at sabay na nilingon ang dalawa sa kaniyang harap. Agad siyang hinawakan ng nga it sa magkabilang braso dahilan upang hindi na siya makapalag pa. "Ako lubusang natutuwa sapagkat ikaw ay makapapangasawa na rin, ngunit sino ang maswerteng binibining iyong pakakasalan?"turan ni Padre Luis na siyang kura nang Dasmariñas.

Pagpapaalam ko kay Papa. Hinaplos ko ang buhok ni Papa bago lumabas. Napatingin ako kay Damian na seryoso pa rin ang ekspresyon sa mukha niya. Weird. Anong mayroon sa kanya ngayon? Bakit ganoon siya kung makatingin? DAMIAN'S POV Nang makalabas si Ysa ay lumapit ako kay Don Armando. He really looks weak now. Nakahiga ito sa kama niya. I calmed myself.

Present. Nasa kalagitnaang daan na sila Damon papunta San Roque ang bayan na nasa pagitan ng San Pablo at San Carlos. May kasukalan ang mga kalsada at kakahuyan ang nasa magkabilang gilid. Masikip at maraming baku-bako ang kanilang nadaanan. Wala pa rin tigil si Damon sa kakatawag kay Farrah kahit out of reach ang sumasagot sa kaniya.