Paggalang Sa Buhay นิยาย & เรื่องราว

sagot naman nito sa akin "Well, salamat naman kung ganoon. At least, magiging kumpleto na ang buhay ng kambal. May matatawag na silang Mommy sa pang-araw-araw na buhay at kahit hindi ako ang magiging kasama nila hangang sa maging adult sila, masaya pa rin ako para sa kanila." bigkas ko habang feeling ko may bikig na nakabara sa lalamunan ko

Sa isang iglap, ang pananaw nito sa buhay ay biglang maglalaho at magbabago dahil sa tinatawag nating, SALAPI. Sakim, tulisan, mapaglinlang, marungis, hambog, mapang-api, makasalanan at kasamaan. Hanggang saan aabot ang katumbas ng halagang kakailanganin mo? Hanggang sa pagdanak ba ng dugo? o hanggang sa matauhan ka na lang?

dagdag pa niya dahilan para mapaisip tuloy ako. Buong buhay ko, pag-aaral lang ang pinagtuunan ko ng pansin. Buong buhay ko, hindi ko binigyang halaga ang love life, o kahit ano pa mang bagay na konektado dito. Not until our souls switched with each other's body.

RENATA DECEMBER 2023, GERMANY Sabi nila; You only live once. Pero para sa akin, pangalawang buhay ko na ito. Masaya na malungkot. Masaya; dahil nabigyan ulit ako nang pagkakataon na mabuhay pagkatapos kong mamatay. Malungkot; dahil ilang beses din tinangkang bawiin ang pangalawa kong buhay.

Saglit lang pala kaming pinakalma, pagkatapos ay mas malaki pala ang magiging bawi samin ng tadhana! Ano bang malaking kasalanan ang nagawa ko sa fast life ko at pinahihirapan ako ng ganito? Gusto ko lang naman mamuhay ng tahimik kasama ang mga mahal ko sa buhay. Gusto ko lang naman makasama si Dark habang buhay kasama ng mga anak namin. Yung mamumuhay kami ng masaya kagaya ng mga pangkaraniwang mamamayan. Bakit ang damot damot naman ng tadhana?

Nalilitong isip ko ‘Parang nalalaman ko na kung ano ba sa buhay ko ang dalaga... Tingin ko ay mayroon itong ibang puwang sa buhay ko... Hindi lamang isang sekretarya ang maaari nitong gampanan sa buhay ko.’ Hinayaan ko itong makatulog sa bisig ko. Kita sa mukha ng dalaga ang kapayapaan habang tulog na tulog ito.

At doon niya napagtanto. Patay. Mukhang mas lalo pang magiging magulo ang buhay niya simula ngayon.

No loud noises at nag eenjoy s'ya sa paghiwa sa mga katawan ng mga kalaban. Minsan ay naiisip n'ya na baka sa past life n'ya ay taga katay talaga s'ya ng baboy sa slaughter house dahil mas gusto n'ya ang maghiwa kaysa ang magtanim ng bala sa mga katawan ng kalaban.

Fluent pa. "Paano natin malalaman kung nasa hangganan na tayo?" tanong niya pa pero hindi na lang ako sumagot. Parang kausap niya lang ang sarili niya. "Bagong buhay... ang kamatayan ay hindi ang sukdulan ng buhay," aniya sabay tingin sa'kin. May iba sa kanya. Parang nagkita na kami dati. Ilang minuto ko pang tinitigan ang mga mata niyang nakatingin sa'kin. "Masyado ka ng nagtagal, Binibini. Ni minsan ay hindi ka naghanap ng paraan upang makabalik."

nag cross arms pa ako sa kaniya “Sabi ko nga hehe” “Edi nasa panganib pala ang buhay mo Katanaya eh, hindi simple lang dito sa Peridian dahil tulad nang pagkakaalam nyo maraming masasamang nilalang dito katulad namin ang dami naming nakakasalamuha araw-araw ng iba't-ibang halimaw”