Paglalakbay นิยาย & เรื่องราว

Kinawayan na lang nila ang Ginang na may luha ngunit may ngiti sa mga labi. Sabik ito sa mga apo. Wala pa kasi itong apo. Paano naman magkaka-apo gayong lalaki din ang gusto ni Blaze? Pagkapasok sa eroplano ay inasikaso niya ang kambal. First time nilang sumakay. Si Cyprus ay kinakabahan na natutuwa. Kanina pa ito tanong ng tanong kung lilipad ba talaga sila. "Mommy, hindi ba natin kailangan ng pakpak? Paano lilipad itong airplane?" inosenteng tanong nito.

FAJRA Kadiliman. Puro kadiliman ang nakikita ko. Hindi ko alam kung ilaw oras, araw, buwan, o taon na ako rito dahil hindi ko na kalkulado. Para bang walang katapusan ang kadiliman na ito dahil kahit anong lakad at takbo ang gawin ko ay hindi ko alam kung nasaan ang daan palabas, o kung paano makakaalis dito. Hindi ko alam kung paano ako nakapasok dito dahil sa pagmulat ng mga mata ko ay nandito na ako sa lugar na ito, at hindi ko rin alam kung isa ba itong panaginip o ilusyon dahil hindi ako nakakaramdam ng kahit ano sa lugar na ito, at basta na lamang naglilibot.

"BOUND BY A BILLIONAIRE'S MISTAKE'' Kabanata 86: Mga di Pagliliwanag na revelation' Ang paglalakbay kasama si Wilbert ay isang biglaang biyahe sa kalsada isang pagkakataong magmaneho lang at kung saan dalhin ng daanan. Ang kalayaan ng hangin at ng tahanan ay napakasaya. Kami ay nagmaneho nang walang tiyak na daan; ang aming landas ay hinahatak ng pagiging mausisa at pagnanasa para sa mga karanasang magkasama, na hindi maipapahiwatig ng anumang mapa o plano.

Althea POV Paglapag ng eroplano, parang mas mabigat pa kaysa sa pag-alis ko. Hindi dahil sa pagod ng biyahe. Kundi dahil sa realidad na nasa harap ko na ngayon. Ibang bansa. Ibang hangin. Ibang buhay. At ako… mag-isa. Huminga ako nang malalim habang hinihila ko ang maliit kong maleta palabas ng airport.

Ang tanging paraan para makatakas ay ang maglaho nang tuluyan sa lugar na hindi nito inaasahan. Kinuha niya ang kaniyang laptop at mabilis na nag-book ng one-way ticket pa-Palawan. Ang biyahe ay para sa pinakamaagang flight. Wala siyang sasabihan, wala siyang iiwan na kahit anong bakas.

May walang bahalang ekspresyon si Charlie habang sinabi, “Pag-isipan mo ito nang mabuti. Magiging mas mahirap sa hinaharap ang daan. Papasok ka sa mga bundok, sa platóeau at papasok ka sa lupain kung saan walang tao. Kailangan mo ring umakyat sa ilang bundok na may taas na apat o limang kilometro. Hindi ka na mapapaligiran ng mga modernong lungsod at mapapalitan ito ng isang primitibong mundo na halos walang kaayusan kung saan mapanganib ang kapaligiran at may mga mababangis na hayop sa paligid. Malamang ay papatayin ka ng taas nito.” Tumango si Jaime at sinabi nang tapat, “Alam ko na sobrang hirap ng daan sa hinaharap, pero gusto ko pa ring tapusin ito kaysa sumuko sa kalahati ng daan Sa to

Si Abegail, hindi niya alam kung anong pinagmulan ng pagkatao dahil wala rin naman daw iyong alam. "Bulacan is more than an hour of road trip, love. Are you sure you'll be fine?" "First time again that I'll travel this far. Field trip ang huli kong napuntahan ng ganoon kalayo, kasama ko pa si yaya," aniya sa buhay na tono.

Matapos nilang maglakbay ng kalahating araw ay nakarating sa maliit na bayan ang walo. Napakunot ng kilay si Darryl habang naglalakbay. May anpansin itong pagkakapareho sa lahat ng mga nadaanan nilang lugar—maraming cultivator ang patungo sa kontinente ng New World. Matapos nilang saglit na huminto sa taberna ay curious na nagtanong si Darryl. “Kakaiba ang pangyayari; anong nangyayari sa New World? Bakit napakaraming tao ang papunta doon?”

Mayroong iba’t ibang lebel ang mga pagsubok. Pagkatapos makapasa ng isang tao sa isang mahirap na pagsubok, maaaring lampasan ng isang tao ang ilang mga Infinity City. Di magtatagal, mararating nila ang ika-isang daan at walong siyudad. Hindi pa ang huling siyudad ang katapusan ng paglalakbay na ito. Sa halip, ito pa lang ang tunay na simula ng paglalakbay nila papunta sa nakaraan.

Ito iyong pakiramdam na kapag inilagay ka ng tadhana sa tabi ng isang taong minsan mong minahal nang buo—hindi para ibalik ang nakaraan, kundi para subukin kong kaya mo nang harapin ito nang hindi nadudurog. At habang tuluyang umaangat ang eroplano sa himpapawid, malinaw sa akin ang isang bagay.Hindi ito simpleng biyahe.Ito ay isang paglalakbay kong saan walang gustong manguna sa usapan—pero pareho naming alam na may mga katotohanang matagal nang naghihintay ng tamang oras para marinig.