Novelas y relatos de Pagmamahal Sa Sarili Quotes

“Ganoon ko siya kamahal.” I don’t know how my tears are formed inside my eyes. Sa kaniya nanggaling ang mga salitang iyon. Love isn’t selfish. Iyon ang pag-ibig na meron siya. Hindi perpekto pero hindi din makasarili. Pero sa kabila non ay naiwan pa din siya. Iniwan. Sinaktan.

You cannot hurt, for it pains to you. You cannot shout, for you aren’t heard anyway. You speak. You cannot rise on the world’s set peak, for it's not uphill in reality. For you. You be at peace with self. That’s the achievement with which you will excel. In your work. In your every deed. Love self. Love self real deep. Amen. You cannot quit life, despite everything. Despite pain. Despite disease. You need to live. For to live is to give. Amen. Lovingly Yours,

“Pero kapag nasanay sa sakit ang puso mo, magiging manhid ’yan. At kapag naging manhid ang puso ng isang tao, makagagawa siya ng mga bagay na makakasakit sa kanyang kapwa. Dahil manhid na siya at hindi na nakararamdam ng awa sa iba.” Wala sa sariling napahawak ako sa dibdib ko, sa tapat ng puso ko. Hindi naman siguro mangyayari sa akin ’yun? Kasi ngayon lang naman ako nakaranas nang ganito. Ang masaktan nang dahil sa pag-ibig. “Kaya kung ayaw mong maging manhid ang puso mo, iwasan mo na ang mga bagay na nakakasakit sa damdamin mo.”

Tahimik kong ibinaba ang tingin. Hindi ko alam kung bakit gusto kong umiyak. Para akong nagluluksa sa isang pag-ibig na hindi ko na matandaan. Napansin iyon ng matanda. Marahan siyang lumapit sa akin bago nagsalitang muli. "Hindi madaling kalimutan ang taong minahal mo nang buong puso." Napakurap ako. Hindi ko alam kung bakit, pero tila dumiretso sa puso ko ang sinabi niya.

Hindi mo naman kailangang ipaalala sa akin na mahal mo ako, kasi hindi ko naman nakakalimutan ‘yon. Pero . . . baka ipinapaalala mo sa ‘yo . . . kasi nakakalimutan mong ako? Na . . . ako ang mahal mo? *** I can’t do this anymore. Ako man ang mahal mo o si Grace, it doesn’t make sense anymore. I’ve been suffering for so long and I guess I deserve to take my inner peace. I can’t live everyday, getting scared that someday, you’ll leave me because you realized that it is Grace.

charrr! Subalit ngayon ay damang-dama ko na ang sakit. At tila ako'y paulit-ulit na sinasampal ng katotohanang kailangan ko ng tanggapin sa sarili ko na mananatiling memories na lang ang lahat at hinding hindi na maaring mangyari pang muli. Marahil ay kailangan ko na lang talagang harapin ang panibagong buhay na itinakda saakin ng kapalaran kasama ang sanggol sa aking sinapupunan.

A quote, scrawled in his elegant hand: “To love is to recognize yourself in another.” I stared at it, my fingers brushing the paper like it was something fragile.

Thanks for your constant love and support. You guys are really precious to me! Don't forget to love yourself! Love, Mahek_Salvatore. ................................

dagdag pa nito, Hindi tuloy niya lalo nagawang umimik. "Kaya ko naman ang sarili ko. Nanggaling ako sa mahirap na pamilya kaya hindi na bago sa akin ito." "Hay, Ewan ko ba sa 'yo. Masyado mong pinapahirapan ang sarili mo. Masyado mong ginagantihan ang sarili mo. Hindi naman Ikaw ang dapat na parushan pero bakit hindi mo kayang mas mahalin ang sarili mo?" imbes na isipin ang mga sinasabi nito, mas pinili niyang ipagsawalang-bahala. "Aalagaan ko ang sarili ko kahit na anong mangyari." walang-gana niyang lintaya.

Ano bang ginawa ko para gawin sa'kin 'to! Marahan akong tumayo mula sa pagkakadapa ng mapatid ako ng sarili kong mga paa. Napadaing pa ako sa kirot na naramdaman ko sa tuhod ko. At kung 'di ko lang mahal ang sarili ko at ayos lang sa akin ang mapahiya, baka umiyak na ako sa sunod-sunod na kamalasan ko.