Pagmamahal Tula Para Sa Bayan Novels & Stories

Tuluyan na akong nakahinga ng maluwag sa sinabi ni Mama. "Yes, ma," wika ni Alejandro na ikinangiti naming lahat. Iyong kabang nararamdaman ko kanina ay tuluyan ng naglaho. Hindi ko pa rin kasi maiwasang kabahan dahil hindi ko alam kung paano sasabihin sa mga magulang ko na buntis ako at magpapakasal na. Kahit sabihing nasa tamang edad na ako mahalaga pa rin sa akin ang opinyon ng mga magulang ko. Sila ang nagpalaki sa akin kaya ano mang desisyon ko sa buhay ay gusto kong may approval nila kahit na minsan taliwas talga sa gusto nila ang ginagawa ko.

Tumikhim muna siya pagkatapos sumagot, "Nasasaktan ang isang tao dahil nagmamahal siya. Dahil pag nagmahal ka ka-akibat na nito ang pighati at saya." Ramdam ko nanaman ang luha sa pisngi ko, na patuloy parin dumadaloy na parang bang wala ng katapusan. "Pero kuya, hindi ba puwedeng magmahal lang? Iyong wala ng sakit na mararamdaman?" Pumiyok na tanong ko dito. Patuloy lang ang pag-agos ng luha ko na parang wala ng katapusan. "Malabo, dahil kahit gaano mo siya kamahal, kung hindi ka naman talaga minahal ng taong mahal mo... masasaktan ka lang."

tanong ko. “Bakit?” “Dahil mahal kita. At ang pagmamahal, hindi nangangailangan ng kulungan. Kundi ng tiwala.”

Malungkot na pahayag ni Yaya Leng. “Mas kawawa po ang anak ko kapag lumaki siya sa kompletong pamilya na hindi niya naman ramdam ang pagmamahal ng isang ama.” Tipid na ngumiti si Tamara. “Huwag po kayong mag-aalala Yaya Leng, hindi ko man maibigay ang kompletong pamilya kay Baby... Mamahalin ko naman siya ng buong-buo, hindi niya mararamdaman na may kulang sa kaniya. Ipaparamdam ko sa kaniya na kamahal-mahal siya at wala siyang kasalanan kung may mga taong hindi siya binigyan ng pagmamahal dahil mas hindi kamahal-mahal ang mga taong 'yon.”

saad nito sabay kindat. " Pag aari na hindi nasusukat, hindi nababayaran ng pera kundi sapat na ang pagmamahal at makasama ka hanggang sa huling hininga, " nanay said. " Mukhang mali yata ang pupuntahan natin, " sabi niya at mabilis na niliko ang manibela. " Wala akong kakilalang pari na pwedeng magkasal sa atin ngayon din… Mayor meron.. "

“Kung may dapat tayong paglingkuran… hindi sila iyon.” Napalunok ang isa sa mga pulis. “Kung ganon, sino, Hepe?” Tiningnan ni Hepe ang emblem ng bayan na nakasabit sa dingding—ang sagisag ng hustisya at bayanihan. “Ang taong-bayan,” mahina ngunit matatag niyang sabi. “Sila lang ang dapat nating pagsilbihan. Hindi ang mga politiko, hindi ang mga mayayaman, at lalong hindi ang mga nagpapanggap na tagapagtanggol ng bayan pero nilalamon ito sa dilim.”

‘Yon pala… it’s a tie. Mali bang umasa akong ipagtatanggol niya ako sa babaeng ‘to? Mali bang umasa ako na… na may meaning lahat ng mga gestures niya? Biglang bait niya sa’kin e, ‘yon pala wala lang ‘yon. But can I blame myself? Nagmahal lang ako… at patuloy na magmamahal. I’ve already reached this far. Ngayon pa ba ako titigil? Hindi. Hindi ako titigil. Mahalin niya man ako o hindi, I will never stop. Kasi ang totoong pagmamahal ay unconditional. Hindi ito naghahangad nang anumang kapalit. Makita ko lang siya araw-araw, malapitan at mahawakan kahit dulo lang ng buhok niya ay ayos na sa’kin. Hindi niya kailangang mahalin ako pabalik. Hayaan lang niya akong mahalin siya. Okay na ako do’n.

Mabait talaga si Reg, as I call her, and she believes na ang lahat ng tao na nagbabago, dapat binibigyan ng chance. At yun ang dahilan kung bakit mahal na mahal siya ng asawa niyang si Tyler Legazpi, ang biological brother ni Carrine na current governor ng bayan nila sa Pampanga. And I can say na kahit nagkaroon sila ng hindi pagkakaunawaan ni Della noon, pinili ng kambal ko na patawarin at bigyan ng pagkakataon ang asawa ko. After naming mag breakfast ay nagkaayaan ang lahat na magswimming sa dagat at dahil maaga pa naman ay pinayagan ko na si Jessica. Hindi naman ganun kalakas ang alon kaya excited ang mga bata.

"Tama ka dyan, Bea. At gusto kong magpasalamat sa iyo dahil kahit kailan, hindi mo ako iniwan. Pinakita mo sa akin ang tunay na kahulugan ng pagmamahal at pagtitiwala." "Mahal, ang pagtitiwala at pagmamahal ay siyang pundasyon ng isang matagumpay at masayang pamilya. Kaya tara na, balikan natin ang mga magagandang alaala at alagaan pa natin ang mas marami pang magagandang pagkakataon." Mas lalong uminit ang mata ni Franco, "Oo, Bea. Hindi tayo magsasawa sa pagmamahalan. Magsasama tayo hanggang sa pagtanda natin."

Nais niyang bawiin ang kaniyang mga sinabi kanina pero mas nangingibabaw sa kaniya ang kaniyang mga hangarin. “Lolo, lola, ito ba ang klase ng pagmamahal na sinasabi niyo sa akin noon? Ang pagmamahal na handang magpalaya at manakit para lang maprotektahan ang taong mahal na mahal mo? Ang pagmamahal na handang magtiis at magsakripisyo para sa ikabubuti ng taong isinisigaw ng iyong puso? Ang pagmamahal na handang maghintay ng tamang panahon? Masakit pala…Masakit pala ang ganitong kalalim at uri ng pagmamahal. Pero tulad din ng sabi niyo, ganitong uri ng pagmamahal ang magdudulot ng matinding kasiyahan at kapanatagan sa bandang huli. Panghahawakan ko ang bagay na iyon. Magtitiwala ako sa uri ng