Pagmamahal Tula Para Sa Bayan นิยาย & เรื่องราว

hirit pa nitong tanong. “Well, kung kambal ulit, wala na tayong magagawa roon. The more, the merrier. At mas lalong dadami ang lahi mo.” Napangiti ito. “Magaganda naman ang lahi natin, mahal, kaya walang problema. Saka, kaya naman natin. Hindi ko rin naman paplanuhin na paramihin sila kung hindi natin sila kayang buhayin. Mahirap ang ganoon, tapos sa lipunan lang aasa. Kaya ang ibang kababayan natin na may maayos na trabaho at nagbabayad ng maayos na tax ay naaray na rin. Kasi, nga parang pasan-pasan na nila ang buong bansa. Hindi naman sa naninisi ako, pero kung sino pa sa mga kababayan natin ang hindi kayang bumuhay ng mga anak, sila pa talaga ang nagpaparamihan. Ewan ko na lang din kung a

"Oo! Tama po kayo na mahirap lang ako pero nagmamahalan po kami ni Uno." "Ano'ng alam mo sa pagmamahal, hija? Ang ibigay ang sarili mo sa kaniya?" Tumawa siya nang nakakainsulto. "Marriage is not all about love. Para sa mahihina lang ang pagmamahal na iyan. Hindi iyan nakakabuhay ng pamilya. Sa palagay mo ba, pakakasalan ka talaga ni Uno? Hindi iiwan ni Uno ang marangya niyang buhay para sa lang sa isang katulad mo!"

Tumingin siya sa kanila nang diretso, puno ng katiyakan ang kanyang mga mata. “Ang pagmamahal ay hindi nasusukat sa yaman, sa katayuan sa lipunan, o sa pakinabang na makukuha natin sa isang tao. Ang tunay na pagmamahal ay nakikita sa puso, sa kabutihan ng kalooban, at sa kakayahang magbigay ng tunay na kapayapaan sa kaluluwa. Si Lyka ay hindi mayaman, hindi galing sa angkan na kauri natin, ngunit siya ang nagturo sa akin kung ano ang tunay na halaga ng buhay. Siya ang nagparamdam sa akin ng kaligayahang hindi kayang ibigay ng anumang negosyo o ari-arian.”

I'm keeping my identity hidden not because of our worst enemies, but because I just want to live a normal life. Kaya hindi ako sinama nina mommy at daddy nung bata pa ako sa Pilipinas para sa akin. Nag-aaral rin nang panahon 'yon ang magulang ko maaga ako dumating sa kanilang buhay pero hindi nila ako inisip na ipalaglag dahil bunga ako nang kanilang pagmamahalan bago sila nagkaroon ng "complicated" relatiomship at tuluyang naghiwalay nagkabalikan rin naman silang dalawa.

Dahil sa huli, naintindihan ko ang pinakamahalagang aral ng lahat: ang tunay na kaligayahan ay hindi nasusukat sa dami ng yaman o sa taas ng kapangyarihan. Ang yaman ay maaaring maubos, ang kapangyarihan ay maaaring mawala anumang oras, ngunit ang pagmamahal na binuo sa tiwala, pagsisikap, at pagpapatawad ay nananatili habambuhay. Ang mga taon na binuo namin, ang mga oras na binawi ng mag-ama, at ang kapayapaang nararamdaman ko ngayon — ito ang tunay na yaman na hinding-hindi mananakaw ninuman.

Nagmamakaawa po ako sa'yo. Tinakpan niya ang kanyang mukha. 'Zarus, please lumaban ka. Lumaban ka para amin ng mga anak mo. Lumaban ka para sa magulang mo, gusto pa nilang bumawi sa'yo. Pinapangako ko kapag nagising ka ay magpapakasal ako sayo kung ako talaga ang mahal mo. Taos puso kitang palalayain kapag si Margaux ang mahal mo. Kaya, pakiusap lumaban ka. Hindi mo pwedeng iwan ang mga anak natin. Ngayon ka lang nila nakasama, gusto mong bumawi sa kanila 'di ba? Ito na iyon, Zarus. Lumaban ka lang makakasama mo na rin sila. Hindi ko sila ilalayo sayo, pangako yan.'

Bago pa man makapagpatuloy si Neal ay nagsalita na si Payne ngunit nananatili ang mahinahon niyang boses, "Alam kong pagod ka na Neal. Una palang, alam kong pinipilit mo lang ang lahat. Siguro nga mahal mo ako o minahal mo ako, pero naguguluhan na ako kung ano ba talaga ang ibig sabihin ng pagmamahal?" "Kaya nga ipinapakita ko sa'yo Payne, kaya nga inilalahad ko sa'yo ang lahat. Ito ang realidad ng pagmamahal Payne, susugal ka, masasaktan ka, minsan kailangan mong magkunwari, minsan kailangan mong pilitin para lang masabi mong ginawa mo ang lahat for the sake of love. Mahal mo ang isang tao hindi dahil sa convenience kundi dahil handa mong harapin ang inconvenience para lang maipakita mo ang

Tila nabasa ni Kaye ang iniisip niya kaya muli itong nagsalita. “Last advice, Kuya. Ang pagmamahal, hindi nagsasabi na sapat na ang lahat ng ginawa mo para patunayan na mahal mo siya. Dahil ang tunay na pagmamahal, walang hangganan. Mahalin mo siya nang walang kapalit, dahil iyon ang gusto ng puso mo kahit pa masaktan ka. Hindi manhid ang puso ng babae. Kapag naramdaman naming binibigyan kami ng halaga, doble ang pagmamahal na ibinabalik namin.”

Nanatili lamang siyang nakatayo doon, tila isang napakalaking pader na matagal nang itinayo, at ngayon ay unti-unti nang gumuguho dahil sa patuloy na pagpatak ng tubig na aking ipinapakita sa kanya—ang aking wagas na pagmamahal. “Dahil iyon ang tungkulin ng pagmamahal, Mayor Lucas,” malumanay kong sagot habang inaabot ko ang aking kamay upang hawakan ang kanyang magaspang at malamig na palad. “Ang mahalin ang isang tao hindi dahil sa kung ano ang meron siya, kundi dahil sa kung sino siya. Kahit sirang-sira pa siya... kahit puno pa siya ng sugat at pilat... ang tunay na pagmamahal ay ang kusang manatili at tumulong na buuin siya muli.”

'Oh you never really love someone until, you learn to forgive. Tama naman. Hindi mo mahal ang isang tao kapag 'di mo natututunang magpatawad. Kakambal ng pagmamahal ay ang pagpapatawad at pagtanggap ng kamalian at kakulangan ng isa't-isa. Wala sa sariling napatingin ako sa gawi ng dalawa at napapitlag ako dahil wala sa laptop nila ang paningin ni Fall kundi nasa amin. O sa akin?