Paradise Novels & Stories

“เขาคงไม่…” “กลับเถอะ เดี๋ยวไปส่งที่คอนโดมันมีคีย์การ์ดใช่ไหม?” ปรัชญาตัดบทโดยการลุกขึ้นยืน มายาวีพยักหน้ารับแล้วเก็บของเดินตามเขาไปขึ้นรถที่ถูกขับออกไปโดยไม่มีใครพูดอะไร

เวลาที่ใช่ สถานการณที่ใช่ คำเหล่านั้นเขาพึ่งรู้ความหมายของมันก็เมื่อได้เจอกับราตรีดาว “งั้นข้าแนะนำว่าหลังจากคุณตรีหมดรอบเดือนนายต้องเริ่มปฏิบัติการปั๊มทายาททันที”

มันมีนัยยะสองความหมาย นัยยะแรกคือ ฟากฟ้าที่เราสามารถมองออกไปได้ไกลมากจนสุดสายตา นัยยะที่สองคือ ทั้งผมและฟากฟ้าจะจับมือกันเดินไปให้ไกลที่สุดตราบที่เรามีกันและกัน THE END...

บางคราการติดอยู่ในโลกของนิยายก็มิใช่เรื่องเลวร้ายเสมอไป อย่างน้อยชีวิตนี้ก็ไม่ต้องโดดเดี่ยวหรือพานพบแต่เพียงความผิดหวังเฉกเช่นมิติของโลกแท้จริง (จบตอนพิเศษ) เชิงอรรถ ^หมังกั่ว คือ มะม่วง

พั่บ! ไอ้ผาดซอยถี่เร่งเร่าส่งตัวเองและเด็กสาวไปให้ถึงสวรรค์พร้อมกัน ครั้งแรกของเด็กน้อย เขาจะทำให้เธอจุกล้นไปด้วยความสุขเลยทีเดียวและตัวของเขาเองก็เช่นกัน และมีสิ่งหนึ่งที่ไอ้ผาดลืมไปเสียสนิทคือ ‘ป้องกัน’ สิ่งผิดพลาดในอนาคต ตอนนี้มีแต่ความสาวของณดาเท่านั้นที่ทำให้ เขามองเห็น ความสวย ความสาวและสดใหม่ของสาวเจ้าทำให้ไอ้ผาดหลงลืมความเป็นตัวเองและขาดการควบคุม พั่บ! พั่บ! พั่บ!

“มันคือตัวเลข หรือคำ หรืออะไรก็แล้วแต่ที่อ่านจากข้างหน้ามาข้างหลังหรืออ่านจากข้างหลังมาข้างหน้าก็จะอ่านเหมือนกัน อย่างเช่นตัวเลข 909 คำว่า นาน นอน กนก ถ้าภาษาอังกฤษก็ dad mom pop” “มันก็เหมือนความรู้สึกของพี่ ไม่ว่าเมื่อวาน วันนี้หรือพรุ่งนี้ ความรู้สึกที่มีให้ก็ไม่เคยเปลี่ยน เหมือนกับตัวเ ลขพาลินโดรมที่ไม่ว่าจะอ่านจากข้างหน้าหรือข้างหลังมันก็อ่านได้เหมือนเดิม”

“โอเคจ้ะ” มินตรารับปากก่อนที่พลอยพิชญาจะเดินออกไปทางประตูด้านหลังห้องอาหารที่มีทางเดินเล็ก ๆ ตรงไปยังสวนดอกไม้ของรีสอร์ท แสงจากโคมไฟในยามราตรีอาบไล้ไปทั่วพื้นหญ้าและและดงดอกไม้สีสันลานตาทั้งยังส่งกลิ่นหอมในยามค่ำคืน แสงสว่างทำให้เธอมองเห็นแผ่นหลังของร่างสูงให� �่ที่ยืนอยู่ท่ามกลางสวนดอกไม้ เขาเป็นชายชาวต่างชาติอย่างที่มินตราบอก และกำลังยืนหันหน้าไปยังแม่น้ำเจ้าพระยาที่กำลังไหลเอื่อยเบื้องหน้าอย่างเพลินใจ

“ดีมากครับ วันนี้ที่บ้านเรือนไทยเป็นยังไงบ้าง “ธันวาถือไอแพดเดินไปนั่งที่โซฟา เขายังคงใช้งานไอแพดอยู่ “ดีมากเลยค่ะ วอยอยากไปอยู่เสียเร็วๆ นี้ จะได้ไม่ต้องเปลืองค่าโรงแรม ป้าปิ่นพาเข้าไปไหว้พระแล้วค่ะ มีห้องพระด้วยนะคะ พระเยอะมาก ป้ายกให้วอยหมดเลย”

Chapter25 พิมรดาเพิ่งเคยขึ้นมาบนนี้เป็นครั้งแรก และทันทีที่ได้เห็นวิวเบื้องหน้า เธอถึงกับร้องว้าวในใจ เพราะเป็นธรรมชาติอันสวยงามมาก วิวมองได้แบบหนึ่งร้อยแบบสิบองศา คลื่นม้วนตัวเข้าหาฟัง ระลอกคลื่นดูสวยงาม มองไปไกลๆ มีเรือสองลำแล่นอยู่บนผืนน้ำ ประดับด้วยเกาะน้อยใหญ ่สามสี่เกาะ ภาพตรงหน้าเหมือนภาพวาด อบอวลไปด้วยมนต์เสน่ห์จนไม่อยากถอนสายตา