Pasasalamat Sa Ina Tula Novels & Stories

Pangakong hindi ka iiwanan at hindi pababayaan Oh anong saya ang nadarama 'di kailangan mag panggap walang kailangang baguhin Sadyang ginawa para sa isa't-isa di kailangang mag madali buti na lang di pinilit Alam ko naman na ikaw ay darating oh kay tagal kitang hinanap oh kay tagal ka ring nangarap na makapiling ka oh aking mahal... at nakita na rin niya ang kanyang mga magulang tulad ng kanyang asawa ay napaluha na rin ang kanyang Ina.

Ngunit sa sadyang mabilis ang tadhana, bago pa man niya mailabas ang mga salitang iyon, isang malaking pasasalamat ang bumalot sa kanya. Sa pag-iisip niyon, palihim na sinulyapan ni Aleya ang kanyang ina sa upuan ng drayber. Nakahinga siya nang maluwag nang mapansing wala namang nahahalata ang kanyang ina sa kanyang ginagawa. Ilang sandali, nang makarating sila sa paaralan, mapagmahal na niyakap ni Aleya ang kanyang ina, "Mom, papasok na po ako." aniya, ang boses ay mahinhin.

“Salamat, anak. Akala ko magagalit ka kapag nalaman mo ang totoo, but I was wrong. Maluwag mo akong tinanggap sa kabila nang paglilihim ko sa iyo ng katotohanan. Thank you, Nimfa. I'm forever grateful because you're my daughter.” Tumango siya. “Grateful din po ako kasi kayo ang ina ko. Kahit nito ko lang nalaman, nagpapasalamat pa rin po ako sa Diyos na ikaw ang naging ina ko. Sayang, wala na po si tatay, mas masaya po sana tayo.”

"Isulat mo ang salitang 'Ina' nang isandaang beses, kundi kalimutan mo na ang kumain ng baka ngayong araw!" Nang marinig na hindi siya makakakain ng baka, biglang nagka-flash ng inspirasyon si Deo at mabilis na nag-isip ng palusot. "Ganito na lang, Ate! Pwede ko naman panindigan na ang alma mater ko ang nanay ko, eh. Sa dulo ng essay, maglalagay na lang ako ng isang linya: Ako po ay isang ulila, at ang paaralan ko ang aking ina!"

"Alam mo, iha... bilang magulang, gusto lang namin ang pinakamabuti para sa mga anak namin. Minsan, nagkakamali kami ng mga desisyon o nahuhusgahan namin ang mga bagay nang mabilis, pero ang mahalaga, natututo kami. At sa sitwasyon niyo ni Inigo, masaya ako dahil nakita ko kung gaano mo siya kamahal. Alam kong magiging mabuting ina ka." Napaluha siya, ngunit ang mga luha niya ay dala ng ginahawa sa kanyang dibdib. "Salamat po, tita. Salamat sa pagtanggap sa amin. Pangako, aalagaan ko ang anak namin at hihintayin ko ang araw na magising si Inigo. Kasama ko po kayo sa laban na ito."

Kaya malaking pasasalamat ko dahil kahit papano ay makapagbigay ako sa aking ina. Naglakad na si mama sa hapag-kainan pagkatapos magtimpla ng kape. Pagkaupo niya ay saka ko pa inilabas ang pasalubong ko sa kanya. "May binili po akong pasalubong para sa inyo at sana po magustuhan mo."

Laging ipinapaalala ng Tiya ang lugar ko sa pamilya at dapat pa nga raw daw akong magpasalamat dahil kinupkop pa daw niya ako. [“Pasensya ka na, Ate. Huwag kang mag-alala. Bibilhan kita ng pagkain at pasalubong mo bago kami umuwi. Sinabi ko kay Inay kanina kung pwede kang sumama pero hindi niya gusto.”] dagdag pa nito. “Ano ka ba, ayos lang. Saka may pagkain naman ako dito. kaya ayos lang.” ani ko.

Bahagyang bumuntong-hininga si Irina, at sa kabila ng sakit sa kanyang tinig, may bahid ng pangungumpisal ang kanyang mga salita. "Noon, ikaw ang naging liwanag ko—ang tanging sinag sa madilim kong mundo. Dahil sa munting liwanag na iyon, inakala kong mamahalin kita magpakailanman. Maging ang sarili ko, handa kong tapakan alang-alang sa'yo. Pero hindi ko kailanman inisip na ipapagawa mo sa akin ang isang bagay na kasuklam-suklam. At sa kabila ng lahat… nagpapasalamat pa rin ako sa’yo. Salamat sa maliit na liwanag na ibinigay mo. Dahil mula pagkabata, puro kadiliman na ang buhay ko."

Jela Pov Masaya kami para sa'yo, hija," yakap sa akin ni Tita. "Salamat po sa inyo, Tita," masayang pasasalamat ko. "Congratulations, Jela," "Congrats, bes," "Congratulations," Bati nila sa akin, nagagalak ko naman silang sinagot ng salamat ang lahat. Pero sa gitna ng palakpakan at batian, ay ramdam ko rin ang ilang matang nagtatanong lalo na ang mga kaibigan ko.

madamdaming pasasalamat ni Brook. "Brook you are with us all the time at alam ko yon. Hindi ako nahirapan dahil sayo, dahil hindi mo kami pinabayaan. Hindi ka man namin kasama ngunit nagpadala ka naman ng mga tao na tutulong sa amin. Thank you so much tatay, thank you for loving us unconditionally and for being the best tatay in the world," maluha-luhang pasasalamat n'ya rito.