Passion In Love の小説・ストーリー

He glowed at her with a fierce smile filled with the promise of delight and lowered his head to trail a series of bites inside her upper thighs. Claire’s breath exploded from her lungs. Luke’s tongue rasped a long, velvety caress over the stinging little nips. Deep inside, her temperature shot straight to a raging inferno. He fondled his fingers over her folds, and she shuddered. He smiled at her, another wicked smirk that sent her heart ascending into her throat. She couldn’t take her eyes off his face. The passion was engraved there; the love was blazing in his eyes. He unhurriedly sank his finger into her tight, wet channel, and she cried out, her heart giving another surprising lurch as

Sambit ng lalaki sa sa babae at tiningnan ang sanggol. “Ngunit paano natin sya maiiwan sa mga taong iyon? Hindi na rin tayo makakahanap ng iba dahil sabi mo nga kulang na tayo sa oras.” Pinagmasdan din ng ginang ang sanggol. “Wala tayong ibang pagpipilian kung hindi gamitin ang kapangyarihan natin sa mundo ng mga mortal. Buburahin natin at banaguhin ang ala-ala ng mag-asawang iyon.” Final na sabi ng ginoo sa kanyang asawa.

mayabang na dagdag pa nito. She rolled her eyes. Nakalimutan pala niya ang tungkol dun. Hindi na sana siya nag-abala pang tanungin ito. Maybe she could ask Nadia about it later. “But since you asked, of course I would grab that chance. Who wouldn’t, right? Kahit ba sabihin natin na maliit lang tsansa.” “But wouldn’t that make me selfish?” He chuckled, “Honey, love is the most selfish of all the passions. And besides, I don’t think there is anything wrong wanting to be with the person you like, right?”

Tila napansin naman ni Robin na wala sa tabi niya ang dalaga, kung kaya't napahinto siya sa paglalakad at napatingin sa kanilang paligid. Ito na ba yung sinasabi nilang love at first sight? ganito din ba ang nararamdaman ng mga taong umiibig? kay sarap at ang gaan sa pakiramdam. Ang akala ko sa mga palabas ko lang mapapanuod ang mga ganitong eksena. Pero totoo pala na kapag umiibig ka sa isang tao ay para kang umaangat sa mga ulap at nabablangko ka na lang bigla. Hindi mo alam ang iyong gagawin at para kang nababaliw sa kaniya. Paglalayag ng dalaga sa kaniyang isipan, habang nakahawak pa ito sa kaniyang puso.

Nag aalalang tanong no Hannah nag pawt ako sa kanya at umiling. Nang matapos na ang klase sa hapon ay ka agad na akong umuwi sa bahay. 'Aym berry sad right left nowss.' *** "Ikaw na pala ang may ari nang damdamin nang minamahal ko paki sabi nalang akala kung nung una, akala ko nung una baby pa uwi na ako, baby pauwi na sa dilaw na buwan dati rati sabay pa nating pinangarap ang lahat pipilitan ba ang puso mong muli nang masaktan."

Maybe there he could rekindle the passion. “Doon ka na sa loob ng tent.” “Hindi. Maghahanap ako ng mga tuyong sanga. Kailangan natin ng apoy para hindi lumapit ang ahas. Baka may kasama ‘yan, delikado pa.” “I will come with you.” “Hindi na.”

Papa. Mama. Daryll. Gusto kong sumigaw pero hindi ko magawa, gusto kong buksan ang mga mata ko pero hindi ko kaya, hindi rin ako makagalaw, naririnig ko lang ang tawanan ng mga lalaki sa loob ng van. Tulong! Kailangan ko ng tulong! Hindi ako makasigaw hanggang sa tuluyan na akong nakatulog. Nagising ako sa isang sampal, gusto kong haplosin aang pisnging nasampal pero nakatali ang mga kamay ko.

Hindi na kailangan ng maraming salita; ang kanilang mga damdamin ay nag-uumapaw sa bawat galaw. Dahan-dahang siyang inihiga ni Darrius, at sa gabing iyon, muling nagpatianod ang kanilang pagmamahalan. Malalim, at walang halong pag-aalinlangan, na puno ng pangako na kahit anong mangyari, ang isa't Isa pa rin ang pipiliin sa huli. Pareho nilang inabot ang tuktok ng Apo at halos kapusin sila ng kanilang mga hininga nang pareho silang bumagsak sa higaan.

Maraming puwede, marami ring hindi puwede! Ang sabi ng aking puso at isipan, mahal na mahal ko si Robert noon at ngayon! Sa pag-ibig walang kasiguraduhan. Puwedeng mauwi sa hiwalayan o puwede ring forever depende sa dalawang taong nagmamahalan. Sabi nga ni Kate Moss na nabasa ko sa F*, “Love is always a risk worth taking. The biggest gamble we’ll ever take is with our hearts. In handing someone our most vulnerable pieces. Not knowing where it will lead. Where it’s meant to go. Whether they’re a lesson Or forever.”

Just two people choosing to stay. As his breathing evened out and the night wrapped around us, I realized something quietly profound. Sometimes love doesn’t begin with passion. Sometimes it begins with understanding. And tonight—that was enough.