Novel & Cerita Philippine Jeepney History

Mayroon silang maliit na karenderya na pinagkakakitaan ng kanilang ina. Sa pagiging Jeepney driver sila binuhay ng kanilang ama, at nakapagtapos siya ng pag-aaral dahil doon. Samantala, nasa Junior high naman ang kapatid na si Miguel. Sa awa ng Diyos, dahil sa kasipagan at pagiging madiskarte ng kanilang ama ay nakapagpatayo sila ng sariling talyer. Maliit lamang na talyer ngunit malaking extra income na rin para sa kanila.

Tinagilid ko ang aking ulo at tiningnan siyang mabuti, "Alam mong doon ako nakatira?" Napakamot ito sa batok, "Opo, malapit po roon ang bahay namin. Gusto po ba ninyong sumabay?" Luminga ako at hinanap ang sasakyan nila. "Ma'am, Jeep lang po. Under maintenance po kasi ang sasakyan ni Papa." Napatango ako. Pinara nito ang Jeep na dumaan at pinauna akong sumakay. "Thank you, John."

Kapag nasa probinsya ka at nakasakay ka ng jeep o bus o tricycle man yan ay ang mga puno at halaman ang halos na makikita mo at ang mga kabahayan ay hindi naman gaanong malalaki at halos wala ng ibang palapag. Dito sa Manila ang makikita mo ay nagtataasang mga building, bahay na mala mansyon ang paggawa, meron ding malalakihang billboard at halos mga sasakyan ang nakikita ko at kasing dami pa rin na mga tao. Sa amin halos karamihan ay tulog na ang mga tao sa oras na ito pero dito marami pa rin ang mga gising. Kinuha ni Carlos ang kaliwang kamay ko at dinala sa kanyang bibig habang may malapad pa rin ang ngiti ng kanyang mga labi.

sagot niya sabay alis papunta sa sakayan ng jeep. Maya-maya pa’y dumating na ang jeep na sasakyan pauwi. Habang naka sulyap sa labas ng bintana, hindi niya mapigilang mag-isip. ‘Matatanggap kaya ito nila Mama at Kuya? Paano kung hindi?’ Isa lamang iyon sa mga bumabagabag sa kanya, at ramdam niya pa rin ang kaba hanggang ngayon.

8 villa Tagaytay Cavite at ang pink na Porsche 933 na nakaparada sa bakuran. Ang sasakyang ito ay nagkakahalaga ng milyon milyong piso, at isa lamang ito sa buong Luzon. Sasakyan ito ni Maureen! Nang dumating sila sa No. 10 villa, nagpasya si Shane na gumawa ng eksena. Sinadya niyang magpanggap na na-sprain ang kanyang paa habang bumababa ng sasakyan. Nang makita ito ni Zeus, agad niya itong inalalayan, kahit na halata sa kanyang mukha ang pagka-irita.

Sa totoo lang kahit na wala siya sa mood ay ibang eksena ang tumatakbo sa isip niya kapag nakikita niya ang jeep na 'to o sakay siya nun. Damn it Sushi! Kahit ba naman sa mga ganitong pagkakataon? Wala na, malaki na rin ang sentimental value ng jeep na 'to sa buhay niya. "Ang tagal na nang jeep na 'to. Ito 'yong binili ni Roel na jeep 'di ba?" tukoy ni Papa sa ama ni Pierce. "Ilang beses na 'tong pinaayos ni Pier pero nabubuhay pa rin naman," nakatawang sagot ni Lolo Manuel. "Matibay pa 'to kaysa sa kalabaw namin noon."

Third Person's POV Bagama't ngayon lang nagkaroon ng pagkakataong pormal na magpakilala sa isa't isa, madaling nagkasundo sina Helena at Heeton. "So this is a jeepney? I've always seen this vehicle, but never really got to ride one until now." Manghang tugon ng binata. Ang jeepney na nirentahan ni Helena ay pag mamay-ari ng kanyang Tatang Bords. Ang nagmamaneho naman nito ngayon ay isa sa mga tauhan nito sa car shop.

Babalik ba ako sa pila ng mga SUV o maghihintay na lamang dito hanggang sa makasakay ako ng jeep na hindi puno ng mga pasahero? Hindi pa man ako nakakapagdesisyon ay bigla na lamang may humintong kotse sa tapat ko. Kahit mahigit dalawang buwan ko nang hindi nakikita ang kotseng ito ay natatandaan ko pa rin na si Phil ang may-ari nito. "Hop in, Amber. Rush hour ngayon kaya maraming mga pasahero. Mahihirapan kang makasakay ng jeep dito," kausap sa akin ni Phil matapos nitong ibaba ang bintana sa gilid nito.

Ilang saglit lang ay may napansin akong jeep na dumaan sa harapaan namin. "May jeep, jeep! sandali, manong jeepney!" nang dahil doon ay nagkaroon ako ng dahilan upang maitulak siya papalayo sa akin ngunit mahina lang. Sinubukan ko namang habulin yung jeep na dumaan sa amin kanina pero mukhang hindi ako naririnig nito at tuluyan na ngang nakalayo sa amin.

“May pupuntahan tayo.” Malayo ang bayan. Aabutin ng isang oras ang papunta doon. Saka ngayon lang ito nag aya na isasama siya nito. Madalas pa naman masiraan ang owner jeep na gamit nito. Luma na kasi at matagal ng hindi nagagamit kaya madaling masira.