Philippines Myths And Legends 소설 & 이야기

sagot naman ng malokong asawa niya sabay higa sa tabi niya. Sinamaan niya ito ng tingin. "Bakit? Sabi ba may mga mangkukulam doon?" "Sabi sa kwento, iyong mga eksperto. Doon daw nakatira ang mga Shaman." "Shaman?" Interesado siya kaya tumagilid siya paharap dito. "Warlock or witches, mangkukulam o albularyo sa Pilipino," paglinaw nito.

Hindi ko alam. "Yes, we do have that here and dini-discuss din ito sa lessons sa school. Haven't you heard about it? Philippine Mythology." Ang talas mag-english nitong kausap ko ha. "The Philippine Mythology is divided into three kinds: The Deities in Luzon, The Deities in Visayas, and The Deities in Mindanao. But anyways, gusto mo bang marinig ang story nilang dalawa?" "Sige, ano ba 'yon?"

Sumagot ang Omniscient Deity, “Sa una, akala ko ang kapahamakan ay dinala sa atin dahil sa dugo ng Spirit Turtle. Ngunit naramdaman kong may higit pa rito. Partikular akong tumingin sa mga sinaunang aklat at marami akong natutunan sa panahong iyon. Natuklasan ko ang ilang mga lihim pagkatapos magsaliksik sa Prinsipe ng Orchid Mountain, ang Cadens, at ang Blood Race.” "Ang simula ng kalamidad ay nagsimula sa Spirit Turtle, at ito rin ang nagmarka ng simula ng kasawian ni Thea." “Bukod sa Spirit Turtle, mayroon ding dragon, phoenix, at qilin. "Ang Apat na Mythical Beasts ay binubuo ng apat na mythical na nilalang na ito, at bawat isa sa kanila ay nagtataglay ng napakalaking lakas.

Sinabi niya. Naalala ko ang bagay na binanggit sa akin ni Mario tungkol sa mga kwentong multo at mga "aswang" o mga bagay na kumakain ng tao o mga bagay na katulad nito nataranta ako. "No. I'll come with you don't leave me alone he-" Pagkatayo ko, natapilok ako at bumagsak sa lupa. "Ooops."

"Natural nagulat ako Gen. Baka mamaya tiyanak pala yan at mangagat." "Walang tiyanak rito. Walang aswang. Halimaw meron." Sagot nito. "Alam mo nakakapagtataka lang na alam niyo yung mga folk tales. Alam niyo ba ang gamit niyong salita eh tagalog? Di ba pwede naman korean, japanese, russian, italian... Bakit filipino at english?" Nagtatakang tanong ko. Syempre pilipino ako, ngayon lang ako nagkataong magtanong rito.

If they hadn't chickened out and continued developing it, it was as if the great flood didn't swallow half the country after all! Nonetheless, nobody knows the real reason why they abandoned this ambitious project, which was supposed to reconnect the scattered remains of the ancient Philippines. “I have a question," Ian said as she clung to my arm. Though her condition had improved, she still limped with every step. “Lemme guess." I looked at her, bored. "‘Are we there yet?” I asked, mocking her high-pitched tone. Keilser, ahead of us, snapped without missing a beat, “Isa pang tanong ng ‘are we there yet’ susupalpalin ko na kayo.”

"Of course not and besides may mga ilaw naman sa pathway papuntang dagat. I think the view at night is beautiful." "Sabi kasi nila na masama sa buntis kung lumabas sila ng gabi." sabi niya. Inaaply lang naman niya ang kaalaman niya sa mga napapanood niya noon na horror movies. Nangunot noo ito. "You mean, aswang?" "Ganun na nga," sabi niya. Napakagat siya ng mga labi sa sinabi. "That was just an urban legend."

"Mommy! Daddy! Kuya!" Napabalikwas ako sa aking kinahihigaan. Pawisan at habol ang hininga. Isang masamang panaginip mula sa nakaraan. Napabalikwas at napahawak ako sa aking dibdib at napapikit. "Ganyan ba talaga ang mga tao? Sobra-sobra kung matulog?" "Hanggang ngayon, hindi pa rin ako makapaniwala na isa siyang tao."

Tumakbo papunta si Kiel kasunod ni Zia na may hawak pang stuffed toy. “Mommy! Papa Zef!” sigaw ni Kiel sabay hila sa kamay ng kapatid. “We heard you! We heard you talking!” “Talking about what?” kunwari’y inosenteng tanong ni Zefron pero may ngiti na sa labi. “About going somewhere!” mabilis na sabi ni Kiel, “You said Philippines!” Nanlaki ang mata ni Selene. “Kiel…” “We’re going to the Philippines?!” sabay na tanong ng dalawang bata na parehong nakangiti nang malaki at tumatalon pa sa excitement..

Maniniwala kaya ito? "Iginagalang ko ang iyong pasya." malungkot nitong wika. Grabe, palatak ng isip ni Jia-napakahaba ng pisi ng mga unang Pilipino. Ganda mo, Matilda. Haba ng hair. "Macario, may nais sana akong itanong-" ani Jia makalipas ang ilang minuto. "May kakilala ka bang Albularyo?" pagbabakasakali ni Jia. Nabasa niyang naniniwala ang mga sinaunang Pilipino sa mahika at himala. Baka posible rin namang may kakayahan ang mga albularyo na masagot ang mga tanong niya.