Poem About Accounting の小説・ストーリー

Sumilip ako at nakitang parang lasing ito at mag-isa, parang lugmok at talunan. At ako… simpleng taga-Accounting lang. Isang taon pa lang sa kumpanya noon at short hair pa. Nakatayo sa pinto, nanginginig ang kamay habang may hawak na mga folders. Doon ko naisip: “Alam pa ba niya kung sino ako? Baka isipin niyang lost intern lang ako na napadpad dito. Hindi ko nga sure kung naaalala pa niya ang pangalan ko pero bahala na.”

I simply nodded at his possessiveness and made my way back to my desk. "Since you're here, help me with the accounting." Tumawa naman siya sa sinabi ko pero napanguso lang ako. Napansin kong naglakad siya papalapit saakin, kaya kaagad kong tinakpan ang labi ko para hindi niya halikan, pero ang noo ko naman ang hinalikan niya. Jusko ang lalaking ito! Nakakainis! "I thought you were a financial management graduate? You didn't want my help before, but now you're asking for it?" Nakangisi niyang sabi. Sinamaan ko siya ng tingin.

Kaya kaagad niyang binilisan. Tinikman ko naman yung niluluto ng isa, at isang thumbs up ang binigay ko sa kanya. Masayang-masaya ito. Hangang sa nakarating ako sa may finance department ko. “Auntie Chin, no. Mali ang calculation mo. It must be the sum of the poultry and the raw ingredients cost, then find the median… Then the additional tax will be subtracted with this ratio.” “Ate, ang anak mo bakit mas pinapangunahan ako.” Saka nga umangat ang mukha ng batang lalaki na hindi lang isang chef din kundi accountant din.

pilyo ngunit seryoso siyang ngumiti bago ako mabilis na nilamon ng isang madiin, mapusok, at nagmamadaling halik sa mga labi, halik ng ganap na pag-angkin na tuluyan nang nagpatigil sa natitira kong corporate armor. Habang magkalapat ang aming mga labi sa gitna ng aking marangyang opisina, alam kong wala na akong magagawa kundi sumunod sa bilyonaryong ito. Ang aming mga accounts ng nakaraan ay ganap nang balanse, pero sa tindi ng nararamdaman ng katawan ko ngayon at sa higpit ng hawak ni Santi sa baywang ko, may kakaiba akong hinala na may isang bagong, hindi inaasahang variable ang kasalukuyang pumapasok sa aming permanenteng ledger, at handa na kaming harapin ito nang magkasama habangbuhay

Sanay ako dati na mag-commute kapag hindi niya ako naihahatid pero ngayon, kahit may pupuntahan siya ay inihahatid niya muna ako at sa hapon naman, naaabutan ko na siya agad sa labas ng ADNU. "Are you okay?" naramdaman ko ang presensya niya sa likuran ko. I didn't notice his presence. Masyado ata talaga akong babad sa schoolworks. "Yeah, marami lang ginagawa. Nakaka-stress! Sabihin mo nga sa akin kung bakit accountancy ang pinili ko?" I groaned in frustration. I am not good at math and analytics. Feeling ko kumuha ako ng malaking bato na ipopokpok sa sarili kong ulo.

mababa na tono kong tanong at wala padin nag-sasalita. "Ang kakapal nyo, do you think that I didn't do my job even I am currently wasting my time on having a night out huh?!" inis ko na asik saka padabog na binagsak sa lamesa ang baso na walang laman. "I do read all of the papers kahit na pending na ang lahat. Are you all insulting me?" "Miss Thana, hindi-" "Then why this project is not the same sa calculate ng accounting department?" Tumayo ako at kinuha na ang bote ng brandy, dinala sa lamesa at umupo ako ulit.

Buong buhay ko, palagi kong iniisip na pabigat lang ako. “Opo, Ninong,” mahina kong sagot. Sandali siyang tumitig, bago muling sumandal. “May isa pa.” Napatigil ako. Isa pa? “Sayang kung hindi mo tatapusin ang pag-aaral mo. Hindi ba’t gusto mong kumuha ng accountancy?” Nanlaki ang mata ko. “P—po? Paano niyo po nalaman?”

Hindi naman iyon mahahalata ng Accounting department, dahil tiwala ang mga ito. Nang tanungin ni Santos ang head ng accounting department, wala daw tao na nandoon. Naabutan nalang nila ang isang folder kung saan may nakasulat na pumapayag akong itransfer ang pera sa isa pang account. Na ngayon ay un-known at hindi namin mahanap na. Kaya hindi alam ng mga taga accounting kung sino ang nasa likod ng pagnanakaw.

I BELONG WITH YOU [General Fiction/Romance] [CHAPTER 12] [Levi’s POV] Bahagya kong minasahe ang magkabilang sentido ko. Pakiramdam ko’y nagdo-doble na ang tingin ko sa mga numerong tinitingnan ko. Kabibigay lang ng report sa akin ng Accounting department regarding sa Finances ng kumpanya. Alas-nuebe pa lang ng umaga, pero pakiramdam ko’y maghapon na akong nagta-trabaho.

nakangiting sabi ko dito kaya agad itong napatalon sa tuwa Napailing na lamang ako sa inasal nang kaibigan ko bago muling itinuon ang atensyon sa trabaho ko. Madami kaming accountant sa kompanya ngunit mahigit na sampu ang kadalasang hindi nakakapasok. "Katherine kailangan ko ito mamaya bago mag-uwian" napatingala ako mula sa pagkakayuko ko ng marinig ang head namin at agad na kinuha ang folder na hawak nito