Prayer Is Powerful Quotes Novels & Stories

Bago ako tuluyang umalis, nagpa-alala ang Diyosa, “Bibigyan lamang kita ng isang linggo upang kombinsihin ang iyong mga kaibigan. Oo nga pala, may isa pa akong ibinigay sayo na biyaya, binigyan kita ng kaunting porsyento ng aking kapangyarihan na tumupad ng kahilingan. Hindi nito kaya tuparin ang mga imposibleng bagay tulad ng pagbuhay sa isang patay. Hindi ito palaging gagana dahil kaunting porsyento lang ito. Nakadepende sa naisin at pagkadeterminado ng humihiling sayo ang pagiging epektibo nito. Gamitin mo ito ng tama. Tandaan mo, lagi akong nakamasid sayo.”

Mataimtim akong nagdasal at umiyak sa Diyos. "Diyos ko, Kayo po ang higit na makapangyarihan sa lahat. Alam ko pong may dahilan ang lahat ng bagay na nangyayari sa amin ngayon. Hindi ko po kayo kinekwestyon kung bakit hanggang ngayon ay hindi pa rin gumagaling ang inay ko. Kayo po ay Diyos na marunong sa lahat. Kayo na po ang bahala sa akin kapag nawala ang Inay. Gabayan nyo po ako at tulungang kayanin ang lahat ng ito. Amen."

“Almighty Father, forgive our sins. Save us from the fires of hell. Save your children from the doors of flames. I offer prayer, asking for salvation. Please help Lorenzo, bring him back to me.” My whole world stopped as he gave his last breath, his heartbeat weakened until I heard no more.

Nagulat siya nang biglang hinawakan ni Yael ang kaniyang dalawang kamay at pinagtag-op ang mga ito. “When you have worries, pray. When you're afraid, pray. When you're sad, disappointed, happy, grateful or whatever you are feeling, pray. Palagi po tayong pinakikinggan ni Lord, tito, kaya huwag na huwag kang mahihiya na kausapin o humiling sa kaniya. Kahit nga po hindi tayo magsalita, alam Niya kung ano ang nasa isip at puso natin eh.” Pumikit si Yael habang magkatag-op din ang kaniyang mga kamay. Titig na titig si Jett sa kaniyang pamangkin. ‘This kid. He's so calm and composed. I hope I can also be like him. That innocence and softness…’

4 These things I remember as I pour out my soul: how I used to go to the house of God under the protection of the Mighty One* with shouts of joy and praise among the festive throng. 5 Why, my soul, are you downcast? Why so disturbed within me? Put your hope in God, for I will yet praise him, my Savior and my God. 6 My soul is downcast within me; therefore I will remember you from the land of the Jordan, the heights of Hermon-from Mount Mizar. 7 Deep calls to deep in the roar of your waterfalls; all your waves and breakers have swept over me. 8 By day the Lord directs his love, at night his song is with me- a prayer to the God of my life.

Tanging ang Panginoon lamang ang makakasagot ng lahat. Because God, the only powerful creator, that can do miracles. No doubt of it. **A/N:** Please support ANWTB :)

Thank You. "Okay," huminga si Alex ng malalim na para bang nag-iisip kung paano niya sisimulan ang lahat. "Gusto ko lang pasalamatan ang Diyos dahil sa lahat-lahat ng biyayang ibinibigay niya sa akin at sa inyo na rin. Hindi lamang sa pagkaing nasa harapan natin ngayon kundi sa lahat ng biyayang kaniyang ipinagkaloob sa atin sa nakaraan, sa kasalukuyan at sa hinaharap. Sana'y bigyan kami ng lakas ng mga pagkaing ito para magawa namin ng maayos ang aming mga gawain, sana'y sa pamamagitan ng mga pagkaing ito ay maging matalas ang aming isipan sa paggawa ng desis'yon at kumalma ang aming mga puso, Amen," pagtatapos niya. Kahit na sa kaunting oras ay narinig ko na talaga siyang magdasal. At nama

“I’m scared that he might take her away from me. Hindi ko kaya. Hindi ko po kakayanin. I can’t live without her, mom. I’ll go insane if she will leave me.” “I know, I know. Hush now.” Mommy caressed my back. “Because Ivy is now awake. Gising na siya, Fox.” Sa sinabi ni Mommy ay muli na naman akong napahagugol ng iyak. Tumingin ako sa kanya at muling humikbi. I didn’t know prayers could be this powerful. I didn’t know he was listening. Buong akala ko ay hindi siya nakikinig at piling tao lamang ang kanyang pinapakinggan.

Iiling-iling lang ito saka tumatawa na tila ba nawala na sa sarili. “Kumalma? Gusto mong kumalma ako sa ganitong sitwasyon? He’s the most powerful on earth! He can make impossible to possible! Hindi ba at sinasabi sa biblia na kaya niyang magpagaling ng mga may sakit?! Meron pa siyang pinagaling na taong malapit ng mamatay pero bakit hindi niya magawa ngayon? Nasaan ang Diyos mo?!! Nasaan?! Paano niya nakakayang panoorin ang mga batang nandito at pilit na lumalaban para sa buhay nila? Oo, alam ko, siya ang may hawak ng buhay nating lahat. Siya rin ang lumilikha sa atin, siya ang lubos na nakakaalam ng kapalaran natin pero bakit hinayaan niya pang maisilang ang mga batang nandito pagkatapos a

sabi niya at hinawakan ang kamay ko "Wait. Can we pray first?" Sabi ko dahil hindi talaga mawala yong kaba ko "Ok." "Lord, thank you for the knowledge and wisdom and thank you for this opportunity to represent our university. Lord, fill us with courage and piece. Please keep us away from distraction. Lord, please be with us throughout the competition, We trust you with everything. may your will be done. In Jesus name we pray, amen." "Amen. Tara na?" Tanong niya