Quotes About Cake Novels & Stories

Kaya heto siya at naghanda siya ng meryenda nilang dalawa. “Bumili na rin ulit ako ng cake.” sabi pa niya dito na binigyan ng maliit na slice si Vladimir dahil sinabi naman nito na hindi ito mahilig sa matatamis. Pero hindi naman niya pwedeng hindi ito alukin. At kung hindi nito kakainin ang ibibigay niya di siya ang kakain mamaya. “Do you like cake that much?” tanong pa nito sa kanya ng tumingin sa maliit na slice ng cake bago tumingin ito sa kanya.

Maging sila'y lumalapit at bumibili ng turon bago mag-umpisang magturo sa klase. Ang chocolate cake na dala ni Nanay ay marahil na ikaapat na cake na nakain ko sa talambuhay ko. Minsan lamang makatikim ng ganito dahil sa kamahalan ang pagbili nito sa merkado. Wala ni isa sa amin ang nakakain nito sa aming kaarawan kaya ang mga handaan sa pista at paanyaya sa mga kaarawan ng kapitbahay ang tulay ng pagkain ng cake. Kasama na rito ang cake na binigay nila Hugo at Yamilet kanina.

“Give me a smile! Rizza Stone is the most beautiful girl in the world! Kahit masungit maganda at sexy pa rin ang asawa ko! Tapos ang tamis-tamis pa!” “Anong matamis?” naiinis na sigaw ko. “Matamis 'yong— I mean matamis gumawa ng mga cake!” aniya at tumawa pa. Cake na talaga? Syempre matamis ang cake wala namang cake na mapakla at mapait ang lasa. “May mapait ba na cake?” pamimilosopo ko sa kanya. “Fine! Hindi na cake. When I eat you and your juices comes out, it taste sweet, sweeter than the cakes you make,”

"Nasaan na nga ang cake?" "Sabi ko nga," inabot nito sa likuran ang cake na hinanap niya. Pauleen puts a candle in the middle at sinindihan iyon. "H-hoy! Hindi pa ako nakakanta e. Blinow mo na agad." "I am not a kid to be amaze just by singing a birthday song." She dip her point finger at the top of the cake saka dinilaan iyon. "Taste good." "You are gross. Ikaw ang pinaka-organisadong tao na nakilala ko sa larangan ng dalawang industriya pero ikaw rin ang pinaka—"

​"Mr.King, masyadong mabilis. Anim na taon ang nawala. Hindi mo pwedeng i-fast forward ang lahat." ​"Hindi ko minamadali. Pero Celine, hindi ko rin hahayaang sayangin ang oras. Ayoko nang mawala ka ulit." ​Sa gitna ng usapang iyon, may isang waiter na lumapit. May dala siyang dessert—isang slice ng cake na may nakasulat na "Don't Give Up." ​"Ano 'to?" tanong ko, halatang gulat.

“Ako rin!” Tumawa si Alexander, malalim at masarap sa tenga. “Mahilig ka ba sa cake?” Kumikinang ang mata ni Aaron. “Sino bang hindi mahilig sa cake?” “Well, guess what?” nakangiting sabi ni Alexander, “May buong chocolate cake sa kusina. Para sa’yo.” Biglang humarap si Aaron kay Sophia, parang may na-discover na kayamanang hindi inaasahan. “Mom! May cake sila!”

"Tikman nga ninyo itong bagong gawa kong cake. Pwede na ba iyon pang benta?" Kahit sawa na ako sa pagkain ng cake ay napilitan pa rin akong tikman ang gawa ni Nanay. Aba mahirap yatang maratrat ni Patricia. “Hmmmm, kakaiba ito, nanay.” Ang isang subo ay nasundan pa ng nasundan. “Ang chocolate, natutunaw siya sa bibig ko. Magiging best-seller ito kapag nagkataon. Pwede ka bang gumawa nito para sa restaurant ko?”

Pagbukas ko pa lang ng pinto, sinalubong agad ako ng amoy ng bagong gising na harina at matamis na tsokolate. “Ay naku, best! Ang aga-aga, para na akong pinahiran ng asukal sa mukha— sticky at pawis na pawis!” reklamo ni Nene habang naka-apron pa lang at nakapulupot pa ang buhok na parang tinapay na cinnamon roll. Iba’t ibang klase ng cake at cupcakes ang niluluto namin— may red velvet, mocha, strawberry cheesecake, pati mga pang-order ng mga suki naming laging gutom sa matamis.

Sa glass display nila ay naroroon ang mga nag gagandahang mga cakes. “Let’s buy this,” sabi ni Arthur sabay turo sa isang chocolate matcha cake. “It’s elegant, just like you.” Napahagikhik ako sa kaniyang sinabi at saka nagsalita. “So you’re comparing me to food?” “Well,” ngumiti siya, “both make my heart full and what I eat.” Hindi ko na napigilang pamulahan ng mukha habang siya ay malakas na tumatawa. Sa mga ganitong simpleng sandali, ramdam ko kung gaano ako kaswerte.

Pabulong na tanong ko. "Eat it." Sumbat niya at itinuro 'yon. "Laze nakakahiya kasi, ang mahal rin ng cake na 'yan." Pabulong na sabi ko. "Palitan na lang natin?" Suhestyon ko. "You'll never offer what you dislike to someone, so it means you like that cake." Deretsong sabi niya, walang ano-ano at itinuro pa 'yon.