Novelas y relatos de Quotes About Losing Hope

"No one gets tired of loving, but everyone gets tired of waiting, assuming, hearing lies, and getting hurt. Nakakapagod din ang maghintay, Calvin." Nanghihina kong sambit. Ilang minuto siyang hindi sumagot at nanatili lamang na tahimik sa tabi ko. "It's hard to lose the one that you loved in life especially when it's unexpected, Zhanea! Kaya namin 'to ginagawa. Dahil habang may buhay, may pag-asa." Aniya bago siya nagpakawala ng mahabang buntong-hinga.

Walang alinlangan. Just hope.

Dumating na rin si Zeke. "I'm so done... My life's ruined... I should have just died that day," bubulong-bulong na sabi ni Hope. Luhaan ang mga mata na napatingin ito sa kaniya. "I should have just died that day, Isaac... Sirang-sira na ang buhay ko!" "No, no, no!" Mahigpit niyang niyakap si Hope. Nanginginig ito sa labis na pagkabalisa at takot. "Everything's going to be okay... Aayusin natin 'to."

without my hug? without my kiss? without my comfort? are you going to be happy when the only The person that makes you happy is already the one you lost Tumulo ang sariwang luha sa magandang mata ni Hope at tila pinipiga naman ang kanyang puso. Naninikip iyon. Sinisikmura rin siya dahil sa matinding pagka-upset. Bridges: Do you think that having all you want, all you need, all the money and friends

Sana… puro sana… kaso ang katotohanan ay hindi na mangyayari ang mga iyon. Pumikit ako nang mariin at sinubukang winaglit ang sakit na nararamdaman. Hindi ito ang tamang oras para magbalik tanaw. “I just hope you don’t lose yourself while doing this.” Hindi ko na pinansin ang huling sinabi ni Sidro dahil mali siya. I already lost myself the moment my own mother died. Sabay din sa pagkawala ng katinuan ng kapatid ko ay siya ring pagkawala ng sarili ko. At kung wala sila ay ano pa nga bang mawawala sa akin? Wala na. I am no one without my family.

Muling pag-imik niya. Mabagal ko s'yang nilingon. He forced a smile then glanced at me. "Your pain, your hatred, your regrets." Saglit akong natigilan at umiwas ng tingin. Hindi ako nakaimik sapagkat hindi ko alam kung ano ba'ng dapat kong sabihin sa oras na 'to. "I really understand now... the fear of losing anyone." Mapait akong ngumiti at tumitig sa buwan. "Masakit mawalan ng mahal sa buhay..." Pabulong na wika ko. "Ngunit mas masakit 'yong nawala sila na wala kang nagawa para sa kanila."

I lost my hope a very long time ago. Tanggap ko na mamamatay din ako. Kaya naman madalas kong tanggihan ang mga medication. Dahil sa kamatayan din naman lahat hahantong ang lahat bakit ko pa papatagalin? Kung mabilis akong mawawala mas maagap ang sakit at makakamove on din sila. Hindi na nga dapat ako mag college eh pero dahil wala naman akong gagawin habang buhay pa ako ay nag aral na rin ako.

Sabi nila hindi masamang tumakbo, kung talagang masakit na. Hindi masamang tumakbo hidndi naman ibig sabihin noon ay talo ka. Hindi masamang subukan, minsan makikita natin ang sarili natin na mag isa. Hidni ko makakalimutan ang paborito ko na pahina noon sa libro na ilang ulit ko ng binasa. "It is all you have lost, that set you free."

Probably, overlooking at my baby inside my stomach. "Life is meaningless when you lose those people who made your life meaningful. Nakikita niyang hindi lang ikaw ang maapektuhan kapag tinaboy ka niya. Because he knows he'll be mesirable and will lose his hope to keep going. That's why, he decided to keep you even if stake his life." My heart is in bliss while hearing these from Kuya Alexus. Hindi ko alam na ganito pala kalalim ang pinag-usapan nila. I had no idea how I meant to him. My happiness is overflowing.

Gavril can’t believe what he saw. “Kaya sabi ko sayo, mahirap. Mahirap kontrahin o kalabanin ang kamatayan at tadhana. If you’re destined to die on that certain time, place and circumstances, it will happen anyway.” sabi ko sa kanya. He did not respond to me when I said those words to him. Pero alam ko na may malalim siyang iniisip dahil sa mga salitang sinabi ko. And that is the meaning of these notes. Never lose hope.