Quotes About Mistakes And Learning 소설 & 이야기

"Come again, Sir." “I’m sorry. I’m sorry. I’m sorry.” Rinig na rinig ni Igneel ang pag-iyak nito. Nagpakawala siya ng malalim na hininga saka ihinarap ang babae. “Hindi ako galit o ano pa man. Sana ay magbigay ito ng leksyon sa iyo. We are born to make mistakes and that’s what makes us human, and most of the time, the most effective way of learning is from a mistake. Stuffing up is a normal part of life. If we didn't make mistakes we'd never learn anything. But if you're worried about bouncing back, or find yourself only paying attention to the things that go wrong, there are ways you can turn it around. Mistakes teach us what doesn't work and encourage us to create new ways of thinking and

napabaling naman ako sa direksiyon niya upang hintayin ang susunod niyang salaysay. Sa pamamagitan ng pag-iling, ngumiti ito. “Mistakes is there for you to learn, so that, you will become a better person in the present. Ayos lang kung madapa ka, ang importante ay matuto kang bumangon sa sarili mong paa. At huwag mong uulitin ang pagkakamali mo sa nakaraan dahil lessons in life will be repeated until you learn something peculiar.” “Paano kung na nanatili ka pa rin sa nakaraan?” gulong-gulong tanong ko habang sinasabunot ko ang aking buhok.

Hindi ko malasahan ang sarap ng pagkain dahil binabagabag pa rin ako ng sakit na ginawa ni Anton at lahat ng taong may kaugnayan sa kanya. “I know it is hard but you need to live, hindi tayo padadala sa sakit dahil iyan ang hihila sa atin pababa, we can't live from the past, when all are left are scars from the past, scars that will teach us life lessons to move on and to thrive, it is okay to commit mistakes and to have flaws that only means that we are living in this imperfect world," matalinghagang pahayag pa ni Enzo na halos hindi ko pa rin nauubos ang laman ng plato ko. "I am sorry.... really... I am sorry...," napatayo na ako sa hapag at walang lingon- lingon na lumakad pabalik sa sili

"I guess I made a wrong decision. Mali ang desisyon kong ilayo kayo sa lolo niyo." "Lahat tayo nagkakamali Dad. Walang perpektong tao." Humakbang ako patungo sa kanya ng marating ko ang couch kung saan siya nakaupo ay pumwesto ako sa armrest nito at niyakap siya patagilid. "But we learn from our mistakes. And it's all in the past now." "I'm sorry, I'm sorry for being a failure. I failed your mother," He said sadly.

"Paniniwala 'yan, pang tanga, tsk! Nako sebastian sinasabi ko sa'yo, pagkakamali ang malulong sa masamang bisyo habang bata pa!" "Ano ka ba, ang negative thinker mo naman? May kasabihan nga 'di ba, every mistakes can teach you how to dougie." natawa siya pagkasabi no'n. Ngumiwi lang ako. Kawawa naman 'to. Hindi ko rin talaga maintindihan kung bakit sakaniya pa ako baliw na baliw? Hindi naman siya gano'n matipuno, hindi rin naman siya maginoo, macho, singkit, maputi, mayaman, mabait, matalino? Halos lahat ng iyon ay wala sakaniya! Pero heto ako, gagang gaga sakaniya na parang kinulam...na kahit sa mga mali niya ay tila tama sa paningin at pandinig ko!

Damn, that is so emberrasing! I lost sa ten rounds namin, and that was the first time. Ewan ko, I tried hard naman pero natalo pa din ako. Ganun naman talaga eh sometimes you win at sometimes, of course, talo. That is what our lives are, we are not always winning, ang pangit din naman kung lagi kang panalo, ang boring, it feels like everything is easy and what is worst is that you might hate people once na natalo ka nila, mahihirapan kang tanggapin ang pagkatalo mo. At isa pa kaya ka natatalo para tumayo ka ulit, to learn from your mistakes. Ang tanging dapat mong alamin is saan ka nagkamali para next time, at least alam mo na.

I could not imagine Jake being deprived of the things a child deserves. "A child deserves to play around and make mistakes, ma'am," saad ko. "You will never learn about something without making a mistake." I saw how she deeply sighed then she closed her eyes. "You can say that because you are not on our place," Nakapikit pa rin siya nang sinabi niya iyon. "Someday, when you found out the world we live with, I hope you won't leave my son. He's been through enough, Ash...and I cannot afford seeing my son hurt."

Nag muni muni siya at nagdasal. After 10 seconds kinuha niya ang test kit at ang luha niya ay nagsimula ng rumagasa. Hindi niya alam kong anong gagawin. Hindi niya rin alam kong paano magdala ng baby sa sinapupunan gayong bata pa rin naman siya. At isa pa siguradong mapapatay siya ng Tita Moira niya kapag nalaman ito. Hindi niya alam ang gagawin gulong gulo na siya. Lintik na lalaki 'yon, hindi niya alam na magbubunga ang isang gabing kaniyang pagkakamali. Nangangatog man ang tuhod pinilit niyang makalabas ng comfort room at kanina pa siya kinakatok ng nasa labas. Tulala siyang lumabas ng comfort room at hindi niya alam kong paano ba siya nakalabas ng fastfood.

Tanggalin na talaga natin ang mga panghuhusga na iyan, bigyan naman natin ng pagkakataon na matuto at subukan muli ang mga taong nagkamali. Dahil sa buhay hindi naman tayo tumitigil na matuto, palagi tayong may pagkakataon na magsimula ulit at sa pagkakataon na iyon ay alam na natin ang mali natin. Alam na rin natin ang magiging dapat gawin. Nang sa gayon ay maging better person tayo. Let's give everyone a free ticket to be better, if they succeed then great and it will all be worth it. If not, then they should pay to buy again a ticket. A pay for trust, hope, and respect to prove again, and again. After all, that's life.

Nakangiting sabi ko sa kanya. "Ofcourse I am.. but I'm just a human being who makes mistakes sometimes." Sabi nya. "It's okay to make mistakes sometimes.. no one is perfect.. but the important thing is that you learn from your mistakes and don't repeat them." Nakangiting sabi ko sa kanya. Maganda na sana ang usapan namin nang biglang dumating ang mga inorder nyang pagkain. Sa kalagitnaan ng pag tikim namin sa mga pagkain ay bigla akong huminto.. Pinanuod ko na lamang syang tumikim ng iba pang pagkain dahil bigla akong nakaramdam ng pagka busog.