Rated Novels & Stories

"OMG! Hindi lang ako makapaniwala friendship. Tito Conrad is so damn a perfectionist man. So how could he do that freaking thing?" "Hindi na ako magtataka sa bagay na 'yan Stacey. Dahil nagagawa niya nga kaming saktan ni mom physically. So, there is a possibility na mambabae rin siya lalo pa't wala na rin naman akong nababakas na pagmamahalan sa bawat isa sa kanila." Malungkot kong pahayag. "Tsk...so, what's your plan now?"

Mataray pa ring wika ni Lorry harap sa kaniya at bahagya pa siyang itinulak palapit sa mga guards. "You're maybe new here, but maybe you'll recognize this." Kalmadong wika ni Autumn habang inilabas mula sa kaniyang bulsa ang isang golden necklace na may malaking pendant. Isa itong golden pendant na hugis tatsulok. Sa bawat side ng pendant na ito ay may nakaukit na mga pangalan na kung babasahin ay "Antonio, Autumn at Ariella". At sa pinakagitna naman ng pendant ay nakaukit ang malaking letrang "R" gamit ang magarand font na Aceking.

Ngunit kaagad nag iba iyon nang bumukas ang pintuan ng puting van at lumabas ang isang lalaki. Parang may kung anong itim na aura ang pumapalibot sa kaniya at nahinto ako. Hindi siya naka suot ng bonet mask katulad nila. Sa halip, nakasuot ito ng suit, black suit. Sa tingin ko nasa thirties na ito. Kapansin pansin ang kulay itim niyang mga mata, makapal din ang kilay niya at may matangos na ilong, at magandang hugis ng labi. His hair is perfectly gelled at mukhang kakagaling lang nito sa trabaho. Pinasadahan niya ako ng tingin bago ipinako ang kay matt.

late na pala ako huhuhu kasi naman, kainis si Zeki papayag din pala pinatagal pa. Pagpasok ko sa room, Nandun na yung 1st subject teacher namin. "Good morning maa'm, I'm sorry I'm late, May i Come in" "Yes you may Ms. Castro" Buti na lang hindi ako pinagalitan ni Ms. Perez, Yay! ang swerte ko ata ngayon araw.

Kabanata 6 A PAIR OF menacing hazel eyes with gold flecks bored into her the moment she stepped inside of Goldfinger Ink Hub. Those eyes seemed so unhappy upon seeing her— her outfit rather. Hindi pa nakuntento ang naaalibadbarang mga mata na iyon at makailang beses pa itong iniksamen ang kaniyang kasuotan na waring isa siyang takas sa asylum.

Sarkastikong saad ni Sheryl. "Hina talaga ng one plus one mo," wika ni Nadine na nagkamot ng ulo, "maraming malolokang vacklush at mayayamang matrona sa lokong 'yan! O, e, ako ang manager. Siyempre 70-30 ang labanan. sa akin ang 70 at sa kanya ang 30." "Ayon! Gagawin mong CB. Paano kung hindi pumayag?"

I HATE YOU! "I freaking hate you!" Halos mamuti na ang kinukuskos kong lababo sa loob ng CR ng mga babae dahil sa inis ko kay Ruther. Sa sobrang inis ko na umabot ng 200% percent, hindi ko na tinantanan ang lababo mula pagpasok ko rito at hanggang ngayon. "Kala mo kung sinong guwapo porket ang pogi ng smile niya at ang cute ng mga mata niya kanina! He is not kaladkarin but he is freaking malandi naman!"

sinabi ni Rafael kay Jobert na hindi inalis ang kanyang tingin sa lalaking ito. Sa una pa lang ay alam na ni Rafael na hindi makapagka-tiwalaan ang lalaking ito. Maraming misteryo at nakakatakot na sekreto ang mayroon sa kanya. At ayon sa report ng kanyang special secret agent, ang lalaking ito at dumaranas ng depression at gumamit ng druga. Malamang, sira na ang utak nito, at baliw na baliw kay Andrea.

“H-hindi naman sa ganon. Ikaw lang naman ang inaalala ko. Baka kasi masira ang reputasyon mo dahil sa isang hamak na katulong lamang ang pinakasalan mo.” “The h*ll I care, sa sasabihin ng iba. Hindi ko kailangan ang approval nila.Huwag mong maliitin ang sarili mo Alexa, ikaw ang napiling babae ni Lolo Marcus para sa akin at isa lang ang ibig sabihin no’n,espesyal ka at iyon lang ang mahalaga at hindi ang opinyon ng iba.”

Pero biglang nagsalita ang ginang. “Alam mo,” ulit nito kaya muli siyang lumingon. Hindi ito nakatingin sa kaniya pero base pa lang sa boses nito ay parang seryoso na. “Magaling na elementary teacher iyang si Rafael. Wala ka talagang mahanap na bad records sa batang iyan. Paborito rin si Rafael ng mga estudyante kasi sobrang bait at patas sa lahat. Pero...”