Red Strings Of Fate นิยาย & เรื่องราว

Napaka-red flag na kaibigan nito, alam nang may jowa ang tao. Akala ko uuwi na naman akong malungkot, pero bigla niya akong pinapunta sa kotse niya sa parking lot. Madali akong pumunta. Pagsarado ko pa lang ng pinto, bigla niya akong niyakap. Naiyak ako habang niyayakap siya pabalik. Hinalikan niya ako saglit sa labi at ngumiti nang malaki. “I’m sorry about my attitude. Let’s have a date tomorrow night?”

At ngayon, malinaw na matagal na nilang pinagplanuhan ang hapunang ito para maitulak ang kasal. Tama ang hinala ni Hiro. Kaagad namang sumabat si Maricar pagkasabi ni Jasmine. “Matagal na rin naman talaga ang kasunduang ito. Siguro dapat na nating isara ang usapang ito,” aniya sa mahinahong boses habang dumidiretso ng tingin kay Donya Hannah, upang sa kanya maipasa ang responsibilidad. Hindi naman nagpadaig si Matandang Ginang Alcantara. Hindi niya kinagat ang patibong at kalmadong sinabi, “Ang mga ganitong bagay, depende sa kagustuhan ni Harvey.”

matigas na wika ng matanda. Nanghihinayang man ang matanda dahil, mukhang papalpak ang plano niya para sa apo niyang si Lucas, ay wala naman siyang kontrol sa pangyayari. Napabuntong hininga na lang siya, sa kawalan ng pag-asa. Mamatay na lang yata siya, ay wala pa ring balak mag-asawa ng apo niya.

Saktong-sakto ang fit nito—parang niyayakap ang kanyang katawan. Isinuot niya ang sapatos, at doon niya tuluyang naramdaman na tila pinirmahan na niya ang statement ng kanyang bank account. Kasing ganda rin ng damit ang mga ito—kulay asul na mapusyaw, may manipis na labindalawang sentimetrong takong, at may disenyong rosas na yari sa pilak sa likod, na may dalawang dahon sa magkabilang gilid. Ang tangkay ng rosas ay paikot na bumabalot sa takong, nagbibigay ng simpleng ganda ngunit napaka-eleganteng dating.

But I swear, once we crossed path again, she'll never get away from me, ever again. "I have faith in you, baby." Bulong ko na lang habang papalayo sa bahay kung saan nakatira si Raven. End of Book One Raven |Deathly Fate Series 1| All Rights Reserved 2019 Written by: C.G.M CESISTA One of Three

Totoong na excite ako sa laki ng pusta ng antipatikong iyon kaya tinawag ko ang lahat ng santong kilala ko para ituro sa akin ang tamang manok. Ilang minuto na lang ay magsisimula na ang tupada. Last two minutes bago ako pumusta. Sinulyapan ko pa ulit ang sira ulong antipatikong lalaki na nasa baba lang ng hagdan. May lumapit ditong babaeng naka red velvet na damit na hapit sa katawan. Yumakap ito sa leeg niya saka bumulong bulong sa lalaki. Tumango tango naman ang demonyong anak ni Satanas.

Tama ako, she will understand even if it's so complicated. "I'm glad tinapat mo siya... ngunit tungkol naman kina Enriz at Solen... knowing that couple, mahihirapan silang unawain at hindi malabong malaman nila ang namamagitan sa inyo ni Lennon, kapag nalaman naman na nila, sigurado ako they will expect good outcome from you and Lennon... siguradong magiging boto sila sa iyo para sa anak nila, ngunit alam natin na walang kasiguraduhan na magiging matagumpay ang relasyong gusto ni Lennon na mangyari sa inyo," mahabang litanya niya na nakapagpadagdag sa dinadala ko.

I added with a vicious smile on my face. Sa mabilis na galaw ay inihampas ko sa mukha niya ang kadena. John Sala started screaming out of pain. Habang nangingisi kong pinagpatuloy ang ginagawa. Natanggal na ang balat nito sa mukha dahil sa patuloy kong paghampas ng kadena roon pero hindi ako nakuntento. Mas lalong rumami ang dugo sa paligid. The darkness I was in turned into something bloody, something that have changed my life forever. It was my new life. A new path I have to walk into just so I can surpassed my Father. So I can be freed from the chains gripping me.

Hindi niya inaasahan na ito ang kahihinatnan ng muli niyang makasama ang kinalakihang magulang. Sa patuloy na pag-agos ng kaniyang sariwang dugo ay mas lalong tumindi ang panghihina ng kaniyang katawan. Nakarinig siya ng mga yapak papalapit sa kanilang kinaroroonan at nagbigay ito ng pag-asa kay Jade na maliligtas na sila. Ramdam ni Jade ang pagtingin ng kung sino mang tao sa kalagayan nila. Nais niya sanang imulat ang mga mata ngunit hindi niya ito magawa.

Ilang sandal lang ay naramdaman ko ang paglapat ng kaniyang labi! Damang-dama ko ang kaniyang malambot na labi. At naaamoy ko ang mabango niyang hininga. Humiwala’y siya saglit saakin at hinawakan niya ang labi niya at idinikit ang daliri niya sa Labi ko. Hinalikan niya akong muli. Pero sa pagkakataong ito ay sumabay ako sa kaniyang halik.