Regretting You Novels & Stories

Napatigil ako at sinapo ang mukha ko, why do I feel lonely? "Lauren." But then I heard his voice, I heard his voice calling me by my name. "Why did I waste so much time?" Tanong ko. "Bakit g-ganito ako? I only regret things after i've done them. I only regret things after I lose them." Narinig ko ang pagbuntong hininga ni Zai.

"I-im s-sorry baby, I did my best p-pero mukhang kulang pa." Kahit na nanghihinga na ako at sobrang basa na ang mukha ko dahil sa pag iyak ay pinilit ko pa rin na tumayo at naglakad papunta sa elevator, halos pagtiningnan na ako ng mga taong nakakasabayan ko, marahil ay nagtataka sila dahil sa itsura ko. Pakiramdam ko ay buhay nga ko pero parang unti unti na din namamatay ang pagkatao ko. Hindi ko alam kung kakayanin ko pa, hanggang sa nakalabas ako ng building ng condo niya ay wala ako sa sarili ko, tulala lang akong naglalakad at hindi ko alam kung saan ako patungko. Paulit ulit sa isipan ko ang katagang binitawan ni Nigel sa akin. He regret meeting me, he regret loving me, he despise me s

“Ang ganda-ganda ni Miss Ivy. May regret ka ba na hindi kayo nagkatuluyan?” “Wala,” sagot niya kaagad na para bang hindi na niya pinag-isipan. “If we didn’t break up, I wouldn’t have met you nor Maan. So, I don’t really regret anything. Ang una kong natutunan nun: ‘wag na wag kang magsisisi sa mga naging desisyon mo kasi ayun ang magiging aral mo na sa susunod, hindi na ulit mangyayari sa’yo.” “Aray,” natawa lang ako nang kaunti nun. “Sorry na nasaktan ulit kita.”

“Uy!“Tapik ni Regina sa kaibigan ng mapansing hindi ito sumagot. “Ah, oo naman. I won’t forget,” she answered, and faked a smile. ‘I won’t forget how painful it was to be dumped by someone you love. And the worst is, someone caused this pain from the one you trust. I won’t forget everything, Regina. ‘ she said in her thoughts.

Wala ako’ng karapatang umiyak at masaktan lalo na dahil sa krimen na muntikan ko ng magawa sa kaniya. Umiwas ako ng tingin because I can’t watched her leave me. My heart beats damn faster and harder that I thought it would jump out of my ribcage and out of my chest when I felt her softly kissed my forehead and whispered “I’m Sorry,” in my ears. “Huwag mong gawin sa sarili mo ito, John. Nakikiusap ako sa iyo. Hindi ikaw ito. Hindi ganito ang pagkakakilala ko sa iyo. Don’t use your unrequited love as an excuse to be evil, to do evil because regret is something that you will never forget. Regret would stick with you for a lifetime, no matter what you do, no matter how much you regret doing that

Para iyong kutsilyo na paulit-ulit na bumabaon sa puso ko kaya napahigit ako ng hininga. "I'm so sorry if I broke my promise to you, Ari. I regret everything I have done to you. Ang gago ko para saktan ka pero, pwede bang manghingi sa 'yo ng isa pang pagkakataon? Gusto kong bumawi, Ari. Gusto kong ayusin ang pamilya natin.." Without me, noticing it. A drop of tear rolled down on my right cheek.

"Tobby I'm sorry," "Your sorry has nothing to do with it anymore, kahit mag sorry ka pa hanggang sa huling hininga mo, hindi mo na maibabalik ang buhay ng nanay ko. Now leave,.....leave my fvcking life at huwag ka ng bumalik pa. Pinagsisihan ko ang lahat, pinagsisihan ko na ikaw pa ang minahal ko, pinagsisihan ko na ikaw pa ang babaeng pinangarap ko. I regret everything Aireen, pinagsisihan ko lahat-lahat, naririnig mo ba? Naintindihan mo ba?" malakas na bulyaw nito sa kan'ya bago s'ya hinatak muli at marahas na ibinalya sa labas ng pinto.

“Let me go. Please. Ayoko nang tumira kasama ka. Ayoko nang makita ka. Ayoko nang isipin ka!” Pero kahit sa anong pagmamakaawa ni Amber ay wala man lang pinakitang kahit anong emosyon ang lalaki. Napayuko ito at tahimik na umiiyak, bumagsak ang mga kamay sa hita. “I regret it…” bulong niya. “I really regret it.”

Parehas na kaming sumisinghot, walang pake kung pagtinginan kami ng mga tao sa paligid. "God knows how much I regretted everything. How much I regretted being a weak and useless mother. I couldn't do much to look for you and your sisters. I'm sorry. I'm so sorry, anak. I'm so sorry for all of the things you've been through." Umiling-iling ako bago siya niyakap at humikbi.

Umigting ang panga ko habang pinagmamasdan ang espasyo ng balkonahe niya. I have my regrets. I don't know how many, but I lose count. At least, this is the best that I could do before walking away again. I want to walk in peace just in case. . . At least I have tried. If it's not meant to be, then it is not. I'm easy.