روايات وقصص ضمن Regretting You

At naramdaman ko ang pagtulo ng luha mula sa aking mga mata. 'Yung mga salitang iyon ay hindi lamang simpleng mga salita ngunit ang mga salita iyon ay tila tinatawag ang lahat ng nabaon kong damdamin mula sa nakaraan. "I regret it Dawn, I regret not being able to save my grandchild. I regret hurting my own son. I regret hurting a woman like you na walang ginawa kundi mahalin ang anak ko ng buo. I regret insulting your dignity at nagsisisi ako na tinanggalan kita ng karapatan na mahalin ang anak ko. Kung pwede ko lang itama ang lahat ay gagawin ko pero hindi ko magawang ibalik ang nangyari na Dawn ngunit isa lang ang magagawa ko..."

Takot akong makita siya kasi alam kong nandito pa rin 'yong sakit ng nakaraan na pilit kong kinakalinutan. "Look.....I am so so sorry.......I-I regret... letting you go....10 years ago...... I tried to find you. I really tried hard......j-just to find and see you again.... I hope you can forgive me. Lhala, I know w-what I did was wrong-"

"Sarina my sister, please, do it for me. Promise, hindi na mauulit. Hmm?" I rolled my eyes as if she can see me. How can I say no? Nandito na rin naman ako, ituloy-tuloy ko na—pero nakakapagod na talaga. Regrets are always in the end, but I can make my regrets worth it . . . as I enjoy my sin while it lasts.

She bit her lower lip and caressed his tombstone once again. “Alam mo po ba, sa kabila ng mga naging desisyon ko sa buhay, sa kabila ng pag-alis ko, hindi po ako nakaramdam ng kaunting pagsisisi. A lot of opportunities was waiting for me outside this country. What I regret is giving up your business to them. I’m sorry for making your efforts go to waste, papa.” Hindi na niya mapigilan ang pagluha ng kanyang mga mata.

Whether our journey takes us together or in separate directions, I want you to find the happiness and fulfillment you deserve. Thank you for taking the time to read my thoughts. I hope they convey the depth of my regret and the earnestness of my desire to make amends. With sincere remorse and a heart full of love, Leon.

Huminga ako ng malalim at tinapos ang pag band aid sa sugat nito. "i know,sorry is not enough to forgive me, sa dami kong naging kasalanan sa inyo ni austen, i don't think i deserve the forgivess but i am still hoping na mapapatawad mo ako. I regret everything i did, i am very regretful." sabe nito dahilan para matigil ako.

"Regalo ko ‘yan sa’yo, Cara. Sa lahat ng ginawa mo kagabi. I had a good time." Napakunot ang noo ni Cara. “Regalo…?” bulong niya. Hindi pa siya nakakabawi mula sa sinabi ni Elias nang muli itong nagsalita. "Pwede ka nang umalis." Napakunot lalo ang noo niya. “Po?” "You’re fired," dagdag pa ni Elias habang isinandal ang likod sa upuan. Parang may bombang sumabog sa tenga ni Cara. “A-Anong fired?! Anong ibig mong sabihin na fired ako?” mabilis niyang tanong, ang boses ay nagtataas na.

Pareho kaming walang imik ng ilang sandali. “Do you regret it?” tanong niya, mababa ang tinig. “Regret what?” “Everything. Signing the contract. Coming here. Letting me touch you.” Hindi ako sumagot agad. Kasi sa totoo lang, hindi ko rin alam. Regret ba ang nararamdaman ko? O takot lang? Kasi kung tutuusin, kung wala siya, hindi ko alam kung ano na ang nangyari sa aking kapatid. Nakakaramdam din ako ng pagkabahala na kung wala siya, wala kami ngayon sa maayos na buhay. Baka nga kung wala siya, matagal nang lumala ang sakit ni Elara. Kaya kahit nasasaktan ako, may parte sa puso ko ang nagpasalamat... dahil sa kanya, buhay pa ang kapatid ko.

Kaya lang naman niya tinanggap si Megan ay dahil sa bata, pero in turns out na hindi pala niya ito tunay na anak, and that's the pain in his life. "Hyacinth…" His throat tightened. He forced the words out. "I regret that I didn't listen to you. He is not mine. Gaeun is not mine. He is Harold's son. And I'm so stupid believing that he is my blood and flesh. After all, ang dami kong ginawa para sa batang 'yon. I have many plans for him in the future, pero ginagago ako ni Megan. Sana nakinig na lang ako sa inyo. Sana talaga naniwala na lang ako. Sana talaga hindi na lang kita pinagtabuyan. I'm so sorry."

O mas higit pa doon? Kinagat niya ang labi niya para pigilan ang luha na nagbabadya na naman bumagsak, pero huli na ito. Muli na naman siyang napaiyak. Dinaluhan siya ni Jarren at niyakap nang mahigpit. "Sshh... Don't cry. Hindi mo dapat iniiyakan ang gago mong asawa. You are more than his wife, Katie. You are the Thompson Heiress. Hindi ka dapat pumapayag na may nananakit sayo."