Regretting You Novels & Stories

"I'm really sorry for what I did Ri, pinagsisihan ko lahat ng mga maling ginawa ko-," " Matagal na kitang pinatawad.Sorry din noong panahon na nasaktan kita.Siguro tinadhana talaga na mangyari sa atin ang lahat ng ito para bigyan tayo ng leksyon.Let's forget the past and moved on.Pero hindi ko pa kaya na tanggapin kang muli sa buhay ko.Sorry."

“If you ever cared about me, you would stop now.” Parang doon lang niya tuluyang naintindihan. Bumagsak ang balikat niya, parang naubusan ng laban. Tumayo siya nang tuluyan, inayos ang damit niya, pero bago siya tuluyang lumabas, tumingin ulit siya sa akin. “You’ll regret this,” sabi niya. Umiling ako. “No,” sagot ko. “I already did. That’s why I almost lost my life.”

Hanggang sa wala nang puwang sa pagitan namin. "You're going to regret this," bulong niya sa tenga ko. Ang hininga niya ay mainit sa balat ko. "Pag ginawa natin ito, wala nang balikan. You understand?" Tumango ako. "I don't want to go back." At doon na sumabog ang lahat.

Parang tubig ang aking pakiramdam, malayang umaagos, ngunit napakasakit sa pakiramdam. "I'm sorry...please... kasalanan ko lahat. Naging gago ako at pinili kitang saktan. I know I can never heal your pain in the past. You suffered more than I had, ngunit sana ay huwag mong pagdudahan ang nararamdaman ko dahil mahal na mahal kita Alessia. Nasasaktan ako sa bawat salitang binitawan ko ng araw na iyon. Pinagsisisihan ko bawat segundo ang lahat ng mga ginawa ko. Ngunit kahit anong sisi ko, hindi na mababago ang lahat ng iyon dahil iyon ang landas na pinili ko. Nasaktan na kita, at lumayo ka na. Sana ay bigyan mo ulit ako ng pagkakataon. Hindi ko man mababago ang nakaraan, ngunit may kakayahan ak

dagdag nito na kina tahimik ng lahat. “Dahil pag nawala na ang pagkakataon at binawi na sainyo ito. Wala na kayong pagkakataon pa para ibalik ang lahat sa dati. Sa huli puro regret lang nararamdaman ninyo..” huling wika nito at nag lakad na ito dala ang kanyang jacket. “Maliligo lang ako..” paalam nito at bigla na itong nawala.

"I'm sorry if you feel like I was rushing too much. And I'm sorry too because I am no sorry for doing that to you," Napasinghap ako at napanguso. Naramdaman kong hinalikan nito ang tuktok ng aking ulo bago bumuntong-hininga. "I'm not regretting it, baby. I loved everything that happened between us tonight. If you regret it, I understand you. And I'm sorry that I wasn't able to stop myself anymore."

Huminga ako ng malalim at tinapos ang pag band aid sa sugat nito. "i know,sorry is not enough to forgive me, sa dami kong naging kasalanan sa inyo ni austen, i don't think i deserve the forgivess but i am still hoping na mapapatawad mo ako. I regret everything i did, i am very regretful." sabe nito dahilan para matigil ako.

Mahigpit naman siyang niyakap ni Greg habang tinatapik ang kaniyang likod upang pakalmahin. "I'm sorry... I'm sorry... I'm sorry Aga... I'm sorry Greg," saad ni Jade habang umiiyak. Hindi na rin napigilan ni Greg ang kaniyang sarili na maiyak kaya mas hinigpitan niya pa ang pagyakap kay Jade. "I'm sorry for forgetting about you... I'm sorry for the heartbreaks that I gave to you... I'm sorry for lying... I'm sorry for everything."

Of course, I deserve that. “I know it’s too late,” bulong ko, halos basag ang boses. “I know you’ve already made your decision. But Anessa… I don’t want us to end. I don’t want to lose you.” Napahilamos ako ng mukha, pilit hinahanap ang tamang salita. Pahapyaw akong natawa—isang mapait, mabigat na tawa. “I regret it,” bulong ko ulit. “I regret everything I’ve done to you. I know I was cold, I know I hurt you. But please… don’t walk away. Not like this.”

Kung tutuusin kulang na kulang pa 'yon. "You have no right to regret what you did! Kung meron mang nagsisisi ako 'yon! Nagsisisi ako na minahal kita! Nagsisisi ako na pinili kong makasama ka, na pagkatiwalaan kita! Now if you will tell me to forget about what happened! I won't! Habang-buhay kong dadalahin ang sakit ng ginawa mo sa akin noon Seigraine and I will never forgive you!"