Relax Caption Novels & Stories

Sebastian's POV "Relax, Monsieur Montefalco," Camille said. "You look like you are at a business meeting." "I don't know how to relax." "Pretend your wife is the only person in the world." "She is." "Then look at her like she is." Napatingin ako kay Vanessa. Karga niya si Conrad habang nakaharap sa camera. Gumagawa siya ng kung anu-anong nakakatawang mukha para mapatawa ang anak namin.

"Ngayon ay makakapag-relax na ako." Hinalos ni Camelia ang ilang strand ng buhok na nahuhulog pa rin sa noo ni Calvin. "Mag-focus ka na lang sa trabaho mo. Maghihintay ako rito hanggang sa matapos ang business trip mo." Ang tingin ni Calvin ay lumambot. Inangat niya ang kanyang kamay, hinawakan ang mga daliri ni Camelia at hinikan ang likod ng kanyang kamay.

“Relax.” Mas lalo akong kinabahan sa mapang-akit niyang boses. “Easy for you to say,” bulong ko. “Not really.” Napaso ako sa sagot niya pero pinilit kong ngumiti at umarteng hindi naiilang. “Perfect!” sigaw ng photographer. “That’s the one.” Mabilis akong umatras. Mas mabilis pa sa taong tumatakas sa krimen. Umupo ako sa sulok at pinanuod silang lahat na abala sa susunod na setup.

Ngunit higit sa lahat, may isang detalyeng hindi puwedeng ipagkamali. Sa isang sulok ng litrato, may pares ng mga binti ng isang lalaki. Iyon ang pinakamahalagang bahagi. Kasama ng larawang iyon ang maikling caption: “He’s just acting tough.” Ilang salita lamang. Napakaikli.

Sobrang laki niya. Hinalikan niya ang leeg ko. "You'll get tighter if you don’t relax," sabi niya, saka kinagat ang tainga ko. Inilapit ang alaga sa butas ko. Paano ako magrerelax kung alam kong ganito siya kalaki? Maya-maya, ramdam ko na ang pagpupumilit niyang pasukin ako. "So tight," angal niya, binukaka ang hita ko. Dinuraan niya ang palad at ipinahid sa hiwa ko. "I'll be gentle," sabi niya.

Pinilit ni Maica na irelax ang sarili upang matapos na sila sa ginagawa. “Relax, Maica. Just look at me,” bulong ni Third sa kaniya kaya hindi niya naiwasang mapatitig dito. Hindi niya napigilan ang sarili na kilatisin ang itsura nito lalo na ang mga mahahaba nitong pilikmata at mapupulang labi. “That’s it! Ganyan nga, Maica,” papuri ng photographer. “Then look at the back and quickly look at your partner.”

Na siyang nagpalubog ng tuluyan sa natitira kong pag-asa sa kailaliman. Kusa ring bumagsak ang dalawang mugto kong mga mata sa caption niya. 'Soon to be Mrs. Kratts soon!' Simple. Maikli. At nakakakilig na caption iyon para sa ordinaryong taong makakakita dahil ang isang babae, ikakasal na. Pero para sa akin. Para iyong isang punyal na siyang pumatay ng pagmamahal ko kay Tyson ng tuluyan.

Tanong ko. Jhade agad ang sumagot. "Relax. Tayo lang." Napahawak ako sa noo. "Bakit may couple shots?" "Holiday campaign." Kibit-balikat niya. "Kailangan mukhang close." Napabuntong-hininga ako. Magkatabi kaming tumayo. "Face each other." Utos ng photographer. Sinunod namin. "Smile." Napatingin sa akin si Jhade. Pagkatapos ay bumulong.

Hindi niya alintana ang liit ng kayang apartment at umikot pa siya. Nag-selfie siya at pinadala kay Renz na suot niya ang ballet shoes. Meron pa itong caption na— Charlie: 'These are perfect, Renz. Ikaw lang talaga nakakagawa ng shoes na parang niyakap ang mga paa ko. I miss you.'

Napatayo ito sa kinauupuan at nanginginig ang kamay na may hawak na tasa ng kape. "Chill uncle," "How could I chill down?" Humagalpak siya ng tawa. "It should be calm down, uncle. Saan mo nakuha ang chill down?" "Kung ang sinabi mo ay calm. Iyon rin ang sasabihin ko. E sa chill ang sinabi mo e. Bagay naman din. Chill down. How's that?" Iling-iling siyang inalalayan ang tiyuhin paupo. Bagaman nakatingin sa kanya. Basang-basa ni Xorxell si Richard na parang sinasabi nitong hinding-hindi siya nito mapipigilan.