Relax Caption Novels & Stories

“Relax your shoulders. You look tense.” Kung alam lang nila kung gaano kabigat ang salitang relax kapag galing sa kanya. Ngumiti ako. Hindi dahil masaya ako, kundi dahil sanay na ang mga kalamnan ko na magsinungaling.

Muli mahabang katahimikan ang namagitan sa amin. "Relax, I won't bite." aniya ng mapansing halos hindi na ako humihinga. Paano ako makaka-relax? Hindi naman ganito ang sinabi ni Mica sa akin. Ang sabi niya si Tita Daisy lang ang nag-interview sa kanya. Ilang tanungan lang saka tanggap na siya agad. Pero bakit sa akin ang tindi naman, si Big Boss pa talaga. "Introduce yourself."

Pikon na sabi nito sa kabilang linya. Ilang sigundo matapos makipag usap ito sa kabilang linya mabilis niya ibinaba ang tawag at agad nag scroll sa kaniyang newsfeed. Lumaki at kaniyang mga mata nang makita niya sa trending news ang larawan ni Calib at Aliah masaya ang mga ito habang magkayakap ng mahigpit. Ayon sa caption ng naturang larawan "Mr. And Mrs. Osteja expected their first born" "No! Hindi ito puwede mangyari! Hindi, hindi! Akin ka lang Calib! Akin ka lang!"

Humakbang siya palapit roon at dinampot ang maliit na aparato. It was an I* notification from Vesper’s story. It was the second photo from the photo booth. At ang caption, ‘For the kids’ at may hashtag na ‘CharityGala, BagayKayo. Mayroon pa iyong smiley na ang mga mata ay hugis puso. The photo was posted nineteen minutes ago. And she knew he'd see it.

Sa wakas, alas-nuwebe ng gabi— Lumabas ang post na pinakakinatatakutan niya ngunit lihim din niyang hinihintay. Isang simpleng larawan ng isang eleganteng restaurant. May dalawang baso ng apple juice. May isang magandang balot na regalo. At sa isang sulok ng litrato, bahagyang makikita ang pulsuhan ng isang lalaki. Simple, mainit, at masayang-masaya ang caption:

“ Anong magandang caption? “ tanong ni Estrellita na kanina pa nag-iisip ng ic-caption sa picture na napili niyang profile. “ Hashtag solo? Hashtag party of one? Or happy independence day? “ Kumunot noo ni Estrella. “ Tapos na independence day, ate. “ “ I know. “ Napaikot ng mata si Estrellita at napabuntong hiniga. “ Huwag na nga mag caption. Heart emoji na lang...or broken heart? “

“‘Yan ba ang tawag mo rito? Ang walang kwentang, paulit-ulit, pixelated na pagpapahirap na ‘to?” Tumawa siya, isang malalim at malakas na tunog na nag-echo sa silid. “Tawag dito ay relaxation, Soirye. Tawag dito ay stress relief. Tawag dito ay pahinga mula sa monotony ng iyong boring at predictable na buhay.”

Hahaha. May kasamang picture ang caption. Nakahiga si Jana sa isang higaan habang may isang kamay na may mamahaling relo ang makikitang may hawak na bimpong ilalagay sa noo ng babae. Wala ang mukha ni Draven, pero kahit kamay lang ang nakikita ko, alam kong kaninong relo iyon dahil sa buong bansa, ilan lang ang may kakayahang bumili ng ganoong brand ng relo na nagkakahalaga ng milyones. Draven.....

Ang dami kasi niyang alam. Wala naman masyadong ganap, irerefresh ko na sana nang biglang nakita ko ang pangalan ni Nathaniel. Kanina lang, picture iyon ng cafe na pinuntahan namin pero nahagip ang half ng katawan ko sa picture. Nilagyan niya iyon ng caption na ‘My solace’, bigla akong natigilan pero umiling lang ako. “Hindi naman siguro, nagkataon lang talaga.” Pangungumbinsi ko sa aking sarili.

Mukhang pagsasabihan niya ako sa pagbaba ngunit hindi iyon natuloy ng dumapo ang paningin nito sa dalawa pang taong nasa kusina. Magkasalubong ang kilay nito kalaunay bumangis ang anyo ng mapagtanto ang buong pangyayari. Sino ba naman ang hindi, nakababa na ang strap ng bikini ng babae, may hickey pa sa leeg habang ang lalaki naman ay magulo na ang buhok. Binitawan ako ni Paula saka hinarap ang dalawa. "What is the meaning of this Apple!" Dumagundong ang matinis na boses ng kapatid ko. Nanlaki ang mata ko kalaunay tumikhim, nakakatakot si Paula.