Reward Myself Quotes 소설 & 이야기

Dagdag ko pa na ikinatawa niya. “Aminado ka rin ah?” tudyo niya. Napangisi ako dahil aminado naman talaga ako. “Siguro, wala lang talaga akong motivation, energy booster, or stress reliever na tulad mo kaya ganun ako noon.” Kamo-batok na bulong ko na mas lalong nagpatawa sa kaniya. “Totoo! Kaya sko ang liwanag ng buhay mo!” biro niya.

Nakakaloka ‘to! “Kung gano'n?” Tumaas ang isang kilay ni Drew. Sumandal siya sa upuan habang titig na titig siya kay Iya. “Maybe, your employees need some motivation too, sir. Your simple ‘thank you’ or ‘job well done’ may boost their confidence which may lead to better performance,” Iya said, frankly.

"Ang halaga ko, nakadepende sa sarili ko. Hindi ko kailangang umasa sa lalaki para guminhawa. Kaya kong buhayin ang sarili ko nang marangya." "Ang mga lalaki, kapag maayos ang performance, bibigyan ko ng konting reward. Pero kapag sumablay, ligwak agad. Kaysa mag-aksaya ako ng oras sa kanila, mas gugustuhin ko pang tutukan ang sarili ko at mahalin ang sarili ko nang tama." Nag-thumbs up si Elara sa mga sinabi niya. "Grabe, napaka-insightful mo talaga, Sister Sweety."

"Napagod ka?" "Hindi." "Eh bakit ganyan mukha mo?" "Dahil gutom na 'ko." Napairap ako. "Drama." Mahina siyang tumawa. "Pwede bang reward ko na lang mamaya ang coffee?" "Tingnan natin."

Takbo-lakad ang ginagawa ko hanggang makaabot ako sa entrance ng kompanya at napatingin ako sa phone ko nung tumunog iyon kaya napatingin ako sa phone ko at nagtext iyon. ‘Get ready, we will meet later, my Baby Girl. I will reward you because you made my day.’ Napakunot ang noo ko dahil sa sinabi niya. Bakit reward? You made my day daw? Ininis ko nga siya tapos makakatanggap pa ako ng reward? Ano yun?

puna nya "that's your reward." Ani Thunder. "reward? for what?" takang tanong nya. "I know your getting hard on your self this past month, I've e seen you trying to getting use the routine that you don't usually do, and Because of that I appreciate it." nakangiting wika ni Thunder. "naman, thank you for noticing it, goodness I thought you didn't bother to see what efforts I work on everyday." Ani Lacey na naitirik pa Ang mga mata.

I will take the jump because it is going to help me respect myself more. I want to challenge and encourage myself, even if no one is there to do it for myself, for I have so much to offer and my growth is limitless. "You did it, Ramona!" Masaya nitong wika nang sa wakas ay nakaya ko. Nakatayo pa rin ako, hindi ako nadapa o nasubsob kahit na mataas ang aking tinalunan. Ngumiti ako sa kaniya. Ang sarap sa pakiramdam. Ang akala kong hindi ko kaya, makakaya ko pala.

“Look at me, Ella.” Tumingin ako sa kanya. “Ano?” “Even if you fail, even if you stutter, even if something goes wrong out there… I’ll still be proud of you. You’ve already won the moment you decided to stand there and fight.” Napangiti ako nang marinig ‘yun. “Ang galing mo talagang magsalita.” “Of course,” sagot niya sabay kindat. “Fisnce na, motivator pa.”

" Okay lang iyan teh! hindi ka babagsak sus ikaw pa. Sure ako hindi ka babagsak." "Wow ah! salamat sa pag-motivate grabe ramdam na ramdam ko." "Oh siya iisipin ko na lang na hindi sarcastic ang atake mo ngayon gutom lang iyan tara na nga ililibre na lang kita nakakahiya naman talaga kasi sa'yo." "Ayan! iyan ang isa sa napaka-ganda mong sinabi na nagpagaan ng loob ko." "Yuck! patay gutom ka talaga."

Napasulyap ako sa adams apple nito at nang mapansin ko ang mumunting galaw doon, parang may magic na bigla akong napatango "Kiss? Ba-bakit?" "Reward. Nakalimutan mo na ba...sa dami ng ginawa ko para sa iyo, wala man lang akong natatangap na kahit na katiting reward. Bagkos, bukol at sakit ng katawan ang palagi mong binibigay sa akin." seryoso nitong sagot. Napasulyap naman ako sa noo nitong may benda at kaagad din namang sinakay ng matinding guilt ang aking kamalayan