Robot Characters Novels & Stories

Ang lobby ay futuristic, halos parang kabahayan ng isang spaceship, bawat sulok ay naglalarawan ng kapangyarihan at karangyaan. Habang bumababa siya mula sa elevator, isang robot ang lumapit. Hindi tulad ng mga maliliit at clumsy na robot na nakita niya noon, ang robot na ito ay maliksi, may mga ekspresyon sa mukha, at tila may sariling personalidad. "Iginagalang na panauhin, maligayang pagdating sa Galvez," boses ng robot, malinaw at mekanikal, na nagparamdam ng kakaibang kilabot sa gulugod ni Adelaide.

Ramdam iyon sa buong auditorium at kahit sa mga nanonood lang sa screen. Agad siyang kumaway pababa sa gilid ng stage bilang senyas sa staff. At mula sa side ramp, isang compact medical robot ang mabilis na dumausdos papunta sa paanan niya. Bilog ang katawan, makinis ang white casing, at may umiilaw na teal ring sa gitna. Sa harap nito ay naka-print ang label— LM-01. Sa cute at electronic voice, nagsalita ito. “Wow! Miss Talia looks extra pretty today!” sabi ng robot sa masiglang tono. “Pwede hug? Gusto ko ng hug!”

Tumango naman siya at tiningnan ang dalawang robot na nasa kamay ko. “Ah, gusto mo ba ng dolls? Robot lang kasi meron ako eh.” Napakamot ako ng ulo. Paano ba ‘yan? Kung ayaw niya sa robot wala na akong kalaro. Ayaw kong makipaglaro sa iba. “Hindi, ayos lang. Gusto ko rin ng robots.” Bigla niyang kinuha ang isang robot sa kamay ko tinignan ng maigi ang mga kamay at paa non’.

Pang aasar ko sa kanya. Nawala naman ang ngisi nya. "Oy, mas uso ang robot na laruan noong kapanahunan ko no. Marami akong collection ng robot noong bata pa ako. Nasa bahay pa nga namin sa probinsya yun eh. Mula sa voltes 5, Tekkaman Blade, Zoids, Brave Ezkaiser, Cybuster, Gundam at iba pa." Pagbibida nya sa akin. Hindi ko naman alam ang mga binanggit nyang robot na laruan dahil nga noong kapanahunan pa nya yun. Kpop at jejemon na ang naabutan ko eh.

Ngunit dahil hindi naging sapat ang bilis nito, naiwasan ng lalaking nakaitim ang pagbato. Pero kaya mo bang umiwas nang paulit-ulit mula sa buong hukbo ng mga robot? Ang mga robot nina Mike at Miko ay nakakonekta lahat sa kompyuter at sabay-sabay na pinamamahalaan. Ang maliliit na makina ay tila mga mandirigma, sunod-sunod na sumusugod, habang sumisigaw ng, "Pabagsakin ang mga mananakop! Pabagsakin ang mga mananakop!"

Walang imik na umalis si Xander nang gabing iyon. Kalagitnaan ng gabi, inusisa niya ang robot at nadiskubreng may built-in na AI chat assistant ito. Kapag naka-link sa app, pwede kang magpadala ng mensahe at sasagot ang robot gamit ang boses na parang tao. Tuwang tuwa pa siya noon, dahil alam niyang mahilig si Xander sa AI at computer, akala niya ay ginawa ito ng lalaki para sa kanya.

Puno ng pagtataka ang mukha at pag-iisip ni Grace lalo na't mga bata pa sila at wala ito masyadong maintindihan. "Yes." tanging sagot ni Jackson. "Turuan mo naman ako kuya. Gusto ko rin gumawa ng mga robot para kapag wala kayo nila kuya at Dad. May iba pa po akong kalaro dito sa bahay. Ayaw niyo rin naman po kasi akong lumabas sa bahay eh. Kaya, dapat may iba rin po akong kalaro dito. Para hindi po ako maging mapag-isa na lang po lagi. Kasi nakakabagot po eh," malamig na nakatingin si Grace sa masayang robot na pinapakilos ni Jackson sa pamamagitan ng remote na hawak nito.

Maingat niya itong binuksan ngunit kadiliman ang sumalubong sa amin. "Mira, open the lights." "Lights already open. Thank you! " sabi ng boses robot na hindi ko alam kung saan nanggaling. Bigla nalang umilaw ang paligid at talagang nalaglag ang panga ko sa sobrang ganda ng loob ng condo niya. Napakalinis din nito at napakaraming palamuti sa paligid. As in, sobrang ganda!

Biglang, ang mga Eternal Energy Cells sa paligid nila ay naging mga maliliit na robots na mukhang mga aso—pero may mga kanyon sa likod. ​Nagsimula ang isang labanang puno ng aksyon at "comedy." Dahil ang mga asong robot ay sumasayaw habang nagpapaputok, kailangang sumabay nina Cyrus sa kakaibang ritmo. ​"Anong klaseng robots ito?!" sigaw ni Lyra habang umiilag sa isang laser beam na kulay rainbow. "Bakit tumutugtog sila ng K-pop habang inaatake tayo?!"

Maging kami ni Tatay ay natawa na rin lalo na nang umiyak si Cleo. Ang mga robot guard namin ay itsurang tao, hindi mo agad mapapansin na robot pala sila dahil maging ang kanilang boses ay katulad ng boses ng tao. Ang balat naman nila ay mukha lang malambot ngunit kung hahawakan ay bakal pala ito. Kaya paniguradong sobrang sakit ng palad ni Cleo, halatang ibinuhos nito ang buong lakas para sampalin ang robot kanina, eh.