Robot Characters Novels & Stories

’ Ngunit hindi nagtagal ang ilusyon na iyon. Pagdating nila sa itaas at halos bubuksan na ang kulay pilak na pinto, biglang nag-iba ang galaw ng mga robot sa likod nila. Nagsimulang maglabas ng tunog ang kanilang mga joints, at kasabay nito, umusli ang mga metal na braso. Mula roon, lumitaw ang tila mga baril, mga launchers na nakatutok sa kanila.

Ang labanan sa loob ng Memory Core ay naging isang madugong pakikipagtuos sa sariling anino. Ang mga robotic clones ay mabilis, tumpak, at walang awa. Bawat galaw ni Javi ay nababasa ng kaniyang clone, tila alam nito ang kaniyang susunod na hakbang bago pa man niya ito maisip.

HIndi naman siya nasaktan doon ngunit makikita ng mga mini robots na naroon siya sa gawing iyon. “Damn robots… they are so smart!” aniya saka sibukan muling magtipa. Napatingin sa gawi niya ang mga mini robots at lumapit. Tinutukan nila ang gawing iyon ng rifle saka nagsimulang magpaputok. Hindi pa rin tinatablan ang lider ngunit umiilaw ang kanyang jacket na suot na mauubusan na ng baterya kaya kailangan na niyang magmadali sa ginagawa dahil ano mang sandali ay puwede siyang mabuko ng mga ito at mapatay.

sabi ni Lucas, pero mahina lang. "Do you like it?" tanong ni Gabby, umaasa ng yakap o ngiti. "It talks. It walks. Pwede mong i-program gamit ang iPad." Inilapag ni Gabby ang robot. BARK! BARK! MECHANICAL WHIRRR. Nagulat si Lucas sa ingay ng robot. Umatras siya at nagtago sa likod ni Cassie. "Takot ka?" tanong ni Gabby, nadismaya.

Dumako ang tingin niya sa robot na hawak ko. “Isa ba yan sa mga project mo?” curious na tanong nito. Tiningnan ko muna ang robot at saka muling tumingin at tumango kay Chairman. “Ah, si baby Gray po? Opo. Ito po ang mock-up model ko para sa robotic machine.” Kumunot ang kanyang noo. “Baby Gray?” takang tanong nito. Saka ko lang narealized ang sinabi ko at saka napatawa.

Lahat kami nakipaglaban sa nagsisilabasang mga dummy robots sa limang pintuan dito sa gaming rig. Bawat tumba ng mga robots may, lalabas nanaman ulit. Bawat pana ko sa mga robots sa ulo ay hinahati ko sila gamit ang espada. Ayokong gumamit ng baril masyadong maingay. Gaya nalang nitong si Louige. Nakakarindi yung bawat putok ng baril. Sumunod pang gumamit si Nicolai pati narin si Hail.

Ilang sandali lamang, tumango na si Marc kay Niklais dahil hindi na maatim pa ng lalaki na marinig ang mga daing ni Acanta. “Technocratic Magic: Miniature Repairing Robots,” pag-cast ni Niklais ng kaniyang spell at saka lumabas ang maraming maliliit na robot sa braso ni Acanta. Gumawa ang mga ito ng butas sa kaniyang balat at saka pumasok ang mga robot sa loob ng braso ni Acanta.

Hindi siya nagrereklamo, healthy pa rin naman iyon. “Wow!” sabay-sabay na bulalas agad ng triplets pagpasok ni Nana Selda sa loob ng apartment bitbit ang laruan. “Mecha toys!” “Para ba sa amin iyan, Nana?” yakap na ni Paxton sa mga iyon at isa-isa ng tinanggal sa loob ng box. Mga robot iyon na may iba’t-ibang kulay pero kada kulay ay may tigta-tatlong piraso upang hindi sila mag-away-away.

Pagkatapos noon, dahan-dahang bumukas ang backstage entrance. Isang robot ang lumabas sa entablado. Mabagal itong naglakad, ngunit ang bawat galaw nito ay napakakinis at eksakto. Napakaganda ng pagkakagawa nito. Mula sa malayo, halos mukhang isang tunay na tao ang robot. Biglang nagliwanag ang live chat. --- “Wow! Mukhang totoong tao ang robot!”

Nakita niyang tumayo si Andrik at Zayden pero umupo ulit si Zayden habang nilapitan naman siya ni Andrik para alalayan siya patungo sa upuan niya. Nang makaupo na ang lahat, may lumabas na mensahe sa screen sa harap na nagsasabing, “THE GAME WILL NOW BEGIN”. Pumasok ang mga robot at huminto sa harap ng bawat isa sa kanila. Ang mga robot na ito sa pagkakataong iyon ay nagmukhang tunay na babaeng. Ang bawat isa ay may hawak na isang transparent na jar na may maliliit na piraso ng papel sa loob gamit ang isang kamay.