Ruined Novels & Stories

Doon siya madalas na dumaan kapag nasa misyon siyang manmanan si Hydrus baka may isinama itong babae sa villa nito. “Panira ka! Shit ka!” Gawa ng lumalalang inis ay sinipa-sipa niya ang estokadang kahoy. Wala siyang balak na sirain iyon pero napinsala niya iyon at nagsitanggalan ang ilang piraso. Bago pa may dumaan sa dakong iyon at mahuli siya sa aktong damaging of property ay umiskapo na siya na parang walang nangyari.

Baka magising si Professor Uno Montereal. Nang maisuot na niya ang huling piraso ng damit, saglit siyang luminga-linga. Hinanap niya ang bag niya pero wala. Napakurap siya, at doon niya lang naalala. Wala pala siyang dala kagabi. Bigla siyang hinila ni Professor Uno palabas ng bar, saka sinakay sa kotse nito. Wala siyang bag. Wala siyang wallet. Wala siyang cellphone.

sambit ko sa malambing na boses. Gusto ko na Kunin Ang loob Niya pero mukhang mahihirapan ako. Ngumisi naman ito Sakin at kaagad Naman niyang hinigpitan ng hawak Ang Mukha ko. Nasasaktan ako pero balewala ito Sakin dahil mas masakit ang nararamdaman ko ngayon. " You ruined my life...Ang buong Akala ko ay aayusin mo ito pero dumagdag ka lang sa problema ko!" sigaw nito at sinampal Niya Naman ako.

Javier Naantala ang pagpunta ko sa meeting matapos kong mabalitaan na nagkaroon ng aksidente na nangyari sa mga dini-deliver namin na construction items. At first, it seemed like a minor issue, something that could easily be fixed by using another courier. Pero huli ko na malaman na mas malala pa pala ang sitwasyon. Our delivered items had been swapped, and some of it had already been used at the construction sites, leading to a major collapse.

"Isang buwan na ang lumipas pero hindi ko alam na ganyan ka pa rin kagalit sa akin? Siguro mahal mo pa rin ako hanggang ngayon." "Saan ka kumukha ng kakapalan ng mukha mo Kevyn? Mahiya ka nga sa sarili mo masyado kang mahangin na wala naman sa lugar. Siguro nga ay mahal kita noon dahil nagpauto pa ako sayo ng mga panahon na 'yon pero ngayon? Hindi na. I'm really stupid dahil minahal ko ang isang tulad mo at 'yon ang pinagsisihan ko. At simula ng maghiwalay tayo narealize ko na hindi ka naman pala kawalan kasi wala kang kwenta." saad ko bago tuluyang pumasok sa loob.

Tumulo Ang luha ko ng marinig ko iyun mismo sa kanyang bibig nakinig lang ako sa kanyang mga sinasabi. “I deliver you a opportunity and your brother subsequently you'll atleast appreciate each single time in this world. On the off chance, that you think I'm controling your life and your brother at that point your off-base I'm fair giving my best to secure the two of you I do not need to chance your life fair how your mother got slaughtered by my adversary.”

LIA “Labing-lima” Ibinagsak kong muli sa sahig ang katawan na unti-unting nasusunog, hindi ko maiwasang mapangiti. Muli akong sinugod ng sampung mga hangal, sabay ang kanilang pag-atake, pero wala paring nakalusot mula sa aking paningin. Isa-isang nagtumbahan at naglaglagan ang ibat ibang parte ng katawan ng mga immortal na nakakalaban ko at nagsisimula na silang maging abo. Tinitigan ko ng mabuti ang papaakyat na araw, “ang ganda... Ang ganda ng simula ng araw ko.”

Isang impit na ungol ang kumawala kay William, para bang dinudurog ang kanyang kaluluwa. Nawalan siya ng lakas. Napaurong siya hanggang bumangga ang likod sa malamig na bookshelf. Sa isang mabigat na tunog, dumausdos siya pababa, yumakap sa sarili. Pinisil niya ang dibdib—isang sakit na mas matindi pa kaysa sa anumang pisikal na sugat na naranasan niya. Ganito pala ang heartbreak.

Damn it! Napamura siya. Pakiramdam niya puro pasa na naman ang katawan niya. Nahagip ng kamay niya ang hindi kalakihang cross na yari sa kahoy. Siguro nahulog ito ng tumama ang katawan niya sa pader. Mahigpit niya itong hinawakan.

Alam kong hindi maayos ang paghihiwalay namin pero bakit kung kailan may problema ako sa title ko at sa Mama ko saka pa siya sumabay. How dare you Rowan Maxryen Martinez? Matapos mo akong lokohin at saktan!