Ruined Novels & Stories

Elara’s POV The morning after the siege, the whole world reeked of blood and smoke. Half-wrecked na ‘yung mansion — walls blackened, marble cracked, hangin mabigat sa amoy ng nasusunog at dugo. Hindi natulog si Damian. Ako rin. He was on the balcony, tahimik lang, staring down at the ruins — mga banner ng House Rorik, punit, nagpa-flutter sa hangin. Dried blood still stained his shirt. His eyes, darker than night itself.

Narinig ang boses ng Emperor mula sa Celestial Abode, “Ikaw ang bahala. Ito ang Desolateness Ruins. Ang Ruins ay hindi isang planeta, ito ang kalawakang ito. Ang dahilan kung bakit ka nandito ay para mag-cultivate. Hindi ito magbabago saan ka man pumunta.” “Totoo ‘yun.” Tumango si James habang pinagmamasdan niya ang kanyang paligid, na isang abandonadong mundo pagkatapos ng isang pag-atake. Nahati sa dalawa ang mundong ito. Naglaho ang isang kalahati nito sa paglipas ng panahon, habang ang isa naman ay nagpalutang-lutang sa kalawakan. Nagulat siya nang matuklasan niya na napakalinis ng pagkakahati sa planetang ito. Noong Primeval Age, marahil ay buhay na buhay ang lugar na ito. Subalit, haba

Ramdam kong nanginig ako sa simpleng galaw na ‘yon. “Luther, this will destroy us,” sabi ko. He smiled sadly. “Maybe. But maybe we were already broken before it started.” At doon, parang bumigay na lahat ng pinipigil ko. Umiyak ako, tahimik lang pero tuloy-tuloy. He stepped closer, arms halfway raised, parang di sigurado kung yayakapin ba ako o hindi. “Hey,” bulong niya. “Stop crying.”

"Hindi matigil ang gulo sa aking isip At para bang walang kasing sakit Ala-ala mong hindi ko malimutan Oras lang ang may alam" Si Clarisse na nasa tabi ko ay mangiyak-ngiyak na habang nakikikanta. Siniko ko pa siya to laugh at her pero ginantihan niya lang rin ako ng siko. "Kung darating din ang gabing walang pipigil sa 'tin Kung hindi ngayon aasa bang maibabalik ang kahapon"

Panay ang tingin ko sa cellphone ko at naghihintay kahit isang text man lamang sa kanilang dalawa pero walang dumarating. That made my mood a bit sour. When I went to eat my brunch, I'm a little bit disappointed. Sa dami ng bumabati sa akin na hindi kakilala sa F******k at I*******m profile, wala ni isa man lang sa mga kaibigan ko ang gumagawa noon.

“Damn!” Dinig niya mula sa kabilang pinto. Marahan niyang itunulak ang pinto at isinilip ang ulo sa loob ng banyo. May nakita siyang basag na vase sa sahig, at dinig niya ang lagaslas ng tubig. Dahil sa nakita ay marahan siyang pumasok sa loob, nag-alala siya baka natumba si Lucas at nabagok ang ulo nito.

Matapang at magaling ito pagdating sa negosyo ngunit duwag naman pala ito pagdating sa babaeng minamahal. "May problema ba, DJ? Yoou look exhausted." aniya niya. Bumuntong-hiningi muna ito bago sumagot. "I failed." "Failed? Saan naman? Ngayon ko lang narinig sayo ang bagay na yan." "I didn't know Jullie hated me that much. Alam ko naman may mali ako eh. Pero mahirap bang magpatawad?" "Mahirap mmagpatawad kapag nasaktan ka ng husto."TInisang lagok muna nito ang laman ng beer in can bago nagsalita.

BROKEN LOVE C27 3RD POV “Anong ginagawa mo rito?” Tanong niya kay Bon, habang naka-upo ito sa sofa. “Umuwi na tayo.” Wika nito sa kanya, habang hindi niya napigilan na mailing dito. “Umuwi? Bakit? Hindi mo ba alam na ito ang bahay ko?” “Violet, pwede bang ‘wag mo nang pairalin ang katigasan ng ulo mo. Umuwi na tayo.”

Kakausapin ko lang si Ate Debs kung p’wede pa bang bumalik. Pero ang plano ko sanang puntahang company ay naudlot nang bigla na lang may tumakip na panyo sa ilong at bibig ko. Pinilit ko pang magpumiglas at huminga para sumigaw ng tulong pero ang chemical sa panyo ay mas lalo kong nalanghap. Habang unti-unting nandidilim ang paligid ko ay pinilit kong tingnan ang salarin— at walang iba kundi ang demonyo kong ex-husband, the grinning Colonel Madeux Carter in his military uniform was the last image I saw before drifting to nothingness.

Bakit ba kasi! “Boss, sakit sa ulo ang kaluluwang iyon. Hindi pa maintindihan!” sabi ni Ruin. Punong puno pa ng pagkain ang bunganga niya. “Ang gulo niya!” “Masyadong mabilis mag-isa!” “Maganda ang accent!” “Maganda!” “Sexy!” “Smooth!” “Ah basta. Kabigha-bighani!” mas lalo pang sumakit ang utak ko, dahil sa pinagsasabi ng dalawa!