Novel & Cerita Ruthless Gl Chapter 72

Napakalakas na tawanan ang umalingawngaw sa buong mansion ng mga Rashitackchun. Mula sa tabi ni Z ay tila naiinitan na naman si Cain. Malapit na siyang mawalan ng kontrol. Pakiramdam niya ay kailangan na naman niyang maangkin ang pasaway niyang asawa. "Later. After lunch." Billionaire's Possession Chapter 19 Part 16.25

She's so hard to read. END OF CHAPTER 20

Napakamot na lang ako ng ulo ko dahil sa inasta ni Rifle at umakyat na ako sa office. //END OF CHAPTER 12//

At sa phone ni Elara, may bagong message: “Kapag handa ka nang umalis, andito lang ako. I can save you from him.” End of Chapter 7

Cold sweats are starting to form. The man turned around, noticing their presence behind his back. “You’re already here. You two, make sure everything is done and perfect. I’ll be waiting on the chopper.” That baritone voice… it was not warm and welcoming at all. It sounds cold and ruthless. His eyes are blank. What happened to you… Alaister.

Pero isang pagkikita lang, isang tingin lang at parang bumalik lahat ng bagay na pilit niyang itinago. Ang sakit, ang galit at iyong pagmamahal na ayaw niyang aminin na hindi pa talaga tuluyang nawala. Akala niya nakausad na siya. Fake news lang pala. Kaya nang bumalik siya sa opisina kinabukasan at makita ang sunod-sunod na problema ng Rose Atelier, hindi na siya nagulat. Parang sinusubukan siyang subukin ng tadhana.

The night was eerily still, the kind of silence na parang pinipigilan ang hininga ng paligid. China stood by the floor-to-ceiling window of their penthouse, looking down sa glittering city lights. Her fingers traced the faint scar sa braso niya — a silent reminder of what they had just survived. Project Vendetta may have been destroyed, pero alam niyang hindi pa tapos ang laban. Behind her, Gabriel 's footsteps were soft, deliberate. Ramdam niya ang mainit na presensya nito kahit hindi pa lumalapit.

Kung tutuusin ay mas lalo pa akong ginanahan sa pagsabay sa kaniyang paggalaw. Na kahit nabubulunan na ako, at gusto ko na talagang masuka, pinigilan ko. Nagawa ko pa ngang abutin ang kaniyang hita, at bahagyang hinaplos ‘yon. And when I opened my eyes, I finally saw the fire in his eyes. He’s gritting his teeth, making his jaw line prominent. The fact that he looks dangerous right now, I didn’t even flinch when our eyes met. It even makes me wanna wreck by him.

"Naiintindihan kong nagluluksa ka pa rin sa pagkakamatay ni Arthur pero sana naman mabayaran mo ang perang ginamit mo pampalibing niya. Pare-parehas lang tayong nangangailangan dito." "B-Babayaran ko po nang paunti-unti—" "Buong bayad ang kailangan ko ngayon, Annaliese. Ang tagal-tagal na ng utang mo, paniguradong may ipon ka na ngayon." "Hindi ko po kayang bayaran nang buo ang 200k," nanlulumong wika ko, para akong pinagbagsakan ng langit sa narinig. "Magbabayad naman po ako pero paunti-unti dahil hindi naman kalakihan ang sinasahod ko."

Nanginginig ang buong katawan ko at nanlamig ang aking mga ugat. Pumatay? Tiningnan ko ulit ang labas ng bintana. Madilim pa rin. Walang tao. Walang bakas kung sino ang nag-iwan nito o kung paano ito nakarating doon. Pero alam ko sa loob ng mansyon na ito, sa likod ng lahat ng karangyaan at kapangyarihan, may lihim na mas madilim pa kaysa sa gabi. May katotohanang mas mabigat pa kaysa sa anumang kasalanan. At si Xavier Cross Dela Vega may itinatago siyang nakaraan at kasalanang mas nakakatakot pa kaysa sa inaakala ko.