Novel & Cerita Sa Pagsapit Ng Dilim

[Ang Pagkapunit ng Belo] Ang dilim ay hindi lamang kawalan ng liwanag; ito ay isang bigat na dumadagan sa dibdib ni Paola. Nang dahan-dahan niyang imulat ang kanyang mga mata, ang unang naramdaman niya ay ang malamig na bakal sa kanyang mga pulso. Naka-posas siya sa gilid ng kama.

" Parang mayroong mali. " Sa pagtigil ko sa kalagitnaan ng pasilyo ay mayroon akong nakita sa kaduluhan ng dilim. Mga matang pula. " A--ano iyon.. " Sa isang iglap ay tila isang anino ang dumaan sa aking likuran. Kasing bilis ng kisap-mata. Kinakabahan ako.. Hindi ako pwedeng magkamali-- " Si-- "

"Pagkaganid ang pagmumulan ng dilim na maghahari sa loob ng mahabang panahon. Dalawang buhay ang makakatagpo sa dilim. Ang landas na magkabigkis ay maghihiwalay. Buhay at kamatayan, liwanag at kadiliman. Ang kamatayan at kadiliman ay mag-iisa. Ang bunga ay maglalaho. Dalawang buhay ang isasakripisyo. Ang naglaho ay magbabalik. Maghahasik ng lagim ang pusong nagtatangis.

Lumalabas kasi ang dimple sa magkabilang pisngi. Enjoy reading po! 🩵🌹🫶🏻

Lumalim naman ang kanilang pag-iisip. MIKEL POINT OF VIEW Hindi pa naman gabi. Pero, ang dilim naman dito. Mukhang sinara ang lugar na 'to. Kanina pa kami nag-iingat sa mga kinikilos namin. Gayunpaman, pakiramdam ko, hindi lang kami ang tao dito. Tila may nakapasok na rin. Gusto pa yata kaming unahan sa pakay namin. Itinaas ko ang kamay ko, upang tumigil sa paglalakad ang kaibigan ko. Matapos kong mahagilap ang isang nakaitim na lalaki. Dahil sa sobrang dilim, hindi ko makita ang itsura niya. Pero, ang dereksyon ng paglakad niya. Walang iba, kundi patungo sa mga lockers namin. What the fuck! Paano siya nakatunog sa amin? Palagi na lang yata may humahadlang sa mga plano ko ahh.

bulong niya sa dilim. At sa gitna ng katahimikan at dilim, naramdaman ko ang muling pagdampi ng kaniyang mga labi sa akin at hindi na ito tulad ng dati. Dahil mass mapusok, mas gutom, at mas totoo na ito. Pero sa kabilang dulo ng penthouse, sa kaniyang silid, biglang umilaw ang kaniyang phone sa ibabaw ng mesa. Isang notification mula sa group chat ang kuminang sa dilim, isang mensahe na may dalang bagyo na mas malakas pa sa ulan sa labas.

Madilim ang gabing iyon. Parang magsisilabasan ang mga aswang anumang oras. Isang itim na Maybach ang humiwa sa dilim gamit ang liwanag ng sasakyan. Ang mababang ugong ng makina ay puno ng galit na nakakabingi sa pagdaan sa kahabaan ng kalsadang iyon.

Nag lakad na ako at tumayo ako sa harapan nito. “Kami bilang alagad ng Dilim, nagtatrabaho sa pagsapit ng gabi. Alam namin lahat ng nangyayari after light. Lahat kami alam namin ang galaw ng mundo pagsapit ng dilim. Alam namin ang palabas ng mga derobo at mga kapulisan na nagkakaroon ng 2nd job at third job. Alam namin ang galaw ng lahat.” Tiningnan ko ito ng diretso sa mata. “Tingin mo matatakot kaming lahat sayo? Hindi isa ka lang mafia lord. Wala kang magagawa sa oras na ipa aresto ka namin at ikulong babagsak kayo.” Sagot ng Bise Presidente sa akin.

Yuhei’s POV May mga dilim na hindi mo nakikita sa mata. Nararamdaman mo sila sa balat mo. Sa paghinga mo. Sa tibok ng puso mo na parang gustong kumawala sa dibdib mo. Habang nagsasara ang pinto sa likod ko, ramdam ko agad ang lamig. Hindi dahil sa hangin—kundi dahil alam kong wala na akong kontrol.

sagot ng lalaki. "Ano naman ang masama kung dalawin kita paminsan-minsan, Carlo.. may magagalit ba? Or baka naman umiiwas ka lang dahil mahal mo pa rin ako." nakangiting tugon nito sa lalaki. Napapa-iling naman si Carlo sa tinuran ng babae. "Alam mo, Joanna, nung nasa Amerika ako, I really thought I have not forgotten you. Kaya takot ako noon na bumalik dito sa Pinas, eh. Kasi hindi ko alam kung paano ka haharapin. But now..... now that I am here, I am very much sure that I have forgotten you, I've really gotten over you. Nakalimutan ko na ang sakit ng ginawa mo sa akin noon. Naglaho na ang poot, galit at panghihinayang na nararamdaman ko para sa iyo. Natanggap ko nang hindi talaga tayo para