Novel & Cerita Sad About Love

Halos mapunit ang labi ko sa sobrang lawak ng ngiti ko habang papunta ako sa apartment nila Vivi, bagong trabaho, dagdag kita, yes! Para akong tangang nakangiti habang abala sa paglilinis ng apartment nila Vivi, kung may makakakita sa akin ay aakalaing nababaliw na ako dahil ngiting-ngiti ako habang mag-isa. Well, we can't do anything about it, I love works because it give me money! (wink)

“Umiiyak talaga ako, stupid. May luha sa mata ko, ’di ba? Imposibleng laway ’yan dahil nasa mata at hindi naman ako palalaway. Namamaga na nga halos, ’di ba? Kahit bata, mapapansin na umiiyak ako.” “That’s why I want to soothe your broken heart.” “Wow. Soothe my broken heart agad.” Pinasadahan niya ang buong katauhan nito. May itsura ang lalaki. Matangkad. Medyo kulot ang buhok. Mukha namang matino kung tatanggalin lang ang malaking ngisi at ang paghaplos sa braso niya. “Do you know how to soothe my broken heart?” “Oo naman,” anitong lalong dumikit.

Mapait naman akong napangiti at kinuha ang kamay ko mula sa pagkakahawak niya na kanya namang ikinabigla. “I know that you still love her.” I painfully said at tuluyan nang bumagsak ang mga luha ko. Agad ko naman itong pinunasan at pilit na ngumiti sa kanya. “How crazy I am right? Tinanong ko pa talaga ‘yon kahit alam ko naman ang sagot and it’s impossible for you to fall for me. That’s your rule number one…I’m sorry for breaking it.” Masakit na litanya ko pa bago nagpasyang tumayo at niligpit ang pinagkainan ko.

Hindi nagsalita ang lalaki at tulala lang ito. “I love you, Vincent. We need to be strong for Synesthea, okay?” “Mom, I don't hate her. I'm just jealous but I don't hate her. I love her to the point that I don't care if it hurts me, gusto kong angkinin lahat ng sakit na nararamdaman niya. Kahit idoble pa ang sakit na ibibigay sa akin, h'wag lang niyang maramdaman. Makita ko lang siyang laging masaya, gagawin ko. Anong gagawin ko kapag nawala siya sakin, Mom? Hindi ko kaya. I want to be with her. If something happen to her, I will follow her.”

Agad namang umalis sina artemis pero bago pa yun ay niyakap muna ako ng kambal. "Sorry daddy hehehe we love you." Wika nila bago ako halikan sa pisngi at nakangiting umalis na. Napailing na lamang ako at agad ng tumayo ng tuwid. Ramdam ko ulit ang malakas na pagkabog ng dibdib ko. Para na itong lalabas sa loob. At mas lalo pang lumakas ang tibok ng puso ko ng masilayan ko na ang bride ko. {Endless love by lionel richie and diana ross}

Napasubsob ako sa manibela at dun umiyak ng umiyak. Minsan nang naging miserable ang buhay mo dahil kay Cynthia...at ngayon... Pakiramdam ko ay inuulit ko lang kung anong ginawa ni Cynthia sayo noon, Paano pa ko haharap sayo ngayon Rexx... Paano pa kita magagawang tignan sa mga mata gayong...gayong pakiramdam ko ay nauulit lang ang lahat...na ginagawa ko ring miserable ang buhay mo ngayon...paano pa Rexx, paano pa ko haharap sayo ngayong alam ko na... Alam ko na ang lahat... At ang sakit-sakit kasi ngayon...ako naman...ako naman ang dahilan ng lahat ng sakit na nararamdaman mo ngayon... At pakiramdam ko ay...hinding-hindi ko mapapatawad ang sarili ko... "I'm so sorry Love...I'm so...so..sorr

I reminded him. Mr Sandoval sighed. "I'm sorry about it, hija. I'm sorry na ikaw ang nagsakripisyo ngayon. "Oh, God!" he clenched his fist. Mr Sandoval looks so defeated. I know he was thinking about me and Sharon-- half sister and falling in love with the same man!

Buong akala niya'y pakanang lahat nito iyon, pero mali pala dahil si Zabrina pala ang nasa likod ng lahat. "Habamnuhay akong hihingi ng tawad sa iyo, asawa ko. I'm so sorry. Sorry kung hindi ako naging isang mabuting asawa sa iyo noon." Hindi niya napigil ang paggaralgal ng tinig. "I'll do anything to make you happy. And thank you, thank you so much. I love you, Gwen. Sorry dahil huli ko nang na-realize na mahal na pala kita. At oo, tama ka. Habang sinasaktan kita noon, natutunan na pala kitang mahalin. Siguro, sa pagiging matiisin mo at maintindihin mo sa akin. Ngayon ko lang na-realize na sobrang sakit pala. Ang sakit pala nang lahat ng ginawa ko sa iyo. Ang sakit-sakit!" Tuluyan nang umal

Ni sa hinagap, hindi niya inakalang magkatotoo. Looking at Chad at the end of the aisle, she can't help but reminisce about the past. She was heartbroken many times. She came this far with all those heartbreaks and pains. She cried a lot. Kapag nakikita niya itong may kasamang ibang babae, lihim siyang nagseselos at nasasaktan. Despite all those pains, her love for him never swayed, it never faltered, not a bit. Umani man siya ng sangkatutak na sakit nang dahil sa pagmamahal na iyon, still, she would choose the same path over and over again, because she knew, it would lead her to Chad. Worth it ang lahat ng paglalakbay. In just a moment, she will wear his ring, she will bear his name, and sh

Gusto rin sigurong maubos sa pag-iyak gaya niya. Ganito ba lagi ang pakiramdam nang mawalan ng tsansang makita ang isang taong matagal nang hinahanap at inaasam makausap? Someone who caused her so much pain and confusion and doubt that she literally wanted to destroy everything she laid her hands on? Someone she wanted to give so much love to, it pains her to be robbed off the chance? Someone who should be in love with her too? Why does it feel sad and heavy and empty all at the same time?