Sad Post About Life Novels & Stories

Makalipas ang ilang saglit ay bigla siya muling napaluha at isinubsob ang mukha sa kanyang mga tuhod. “I feel trapped in this miserable life,” lumuluha niyang saad sa kanyang sarili na labis na nasisiphayo ngunit makalipas ang ilang saglit ay pinunasan niya ang kanyang mga luha. “My life is indeed miserable, but I will not end my life like they wanted me to. I will continue to live and find happiness.”

Sumusuko na ako. Ayaw ko na. Even the strongest person fall. …and this is my downfall. I’m so sick and tired of this life. I’m so sick and tired of living this life in pain and sufferings.

Sarili ko lang ang kinakaawaan ko ngayon at may karapatan akong gawin iyon. "Pwede bang ipagpatuloy mo ang buhay mo sa kabila ng nangyayaring ito? Mamuhay ka nang normal kahit walang Greel sa buhay mo. I'm sorry kung wala akong nagawa kundi ang tanggapin ang kapalaran ng kapatid ko. I'm sorry kung ipinagkait ko sa'yong makasama siya hanggang sa mawala siya sa mundo. I'm sorry kung nandito ka sa sitwasyon ito dahil sa akin. I'm sorry."

Kita ko noon kung paano siya nagdusa at nalungkot nang nawala si Papa. We are all just like dust in this world. It will not last long and will disappear as well. Suppose we're just a passers-by. So they said while they were young, have fun. Do what needs to be done. Do not waste time on sad things because you do not know how long your time in this world is.

Medyo maulap kasi ang langit. "Pwede ko bang malaman kung ano'ng kinamatay n'ya?" "She died in a car accident," saad nitong hindi man lamang ako tinapunan ng tingin. Diretso lang siyang nakatanaw sa malayo. He looks so sad. . . sambit ko sa isipan habang palihim na nakatingin sa kan'ya. "I'm sorry to hear that. Naiintindihan ko 'yung nararamdaman mo," saad ko. Tumingin siya sa akin pagkasabi ko n'on. Lungkot ang mababasa sa gwapong mukha niya. "My mother died too. That's why, I understand your pain." Bumugtong-hininga pa ako pagkasabi n'on pagkatapos ay tumingin rin sa malayo. Pero nakikita ko sa gilid ng aking mga mata na nakatingin siya sa akin.

Napagod nga lang po ako… so, I ended my journey to the world. Hanggang sa huling pangungusap na nabasa ko, hindi na tumigil ang pagpatak ng luha sa mga mata ko. Masyadong masakit ang mga nababasa ko. And I just can’t really accept the incident is a suicide… a fvcking suicide. Naniniwala pa ako no’ng una na setup lang ang lahat, and that Sarah won’t ever do the thing to herself—but in this note… in her penmanship traces on the note, gumuho ang mundo ko.

I have been drinking with my closest friends since high school and here I am ranting about me as the future SFD President. "Pare, may kasabihan nga kung may tiyaga may nilaga! Ikaw rin naman ang makikinabang kapag napalitan mo na sa pwesto mo ang daddy mo and of course he wants you to be trained well. SDF is an international company. You're gonna meet big time people in the future. Surely whatever you learned , you're gonna use it in the near future. It's really hard in the beginning but later on you’re gonna enjoy the perks of being in the highest position . Take it from the expert." Kinindatan pa ako ni Justin bago nito tinungga ang hawak na bote ng beer. "Yeah but before that happens, Gly

"...But yeah... I fell hard again for the second time, and it sucks 'cause the universe always jeopardizes everything that makes me happy.." Sandali itong nanahimik pero wala akong kahit anong mabasa sa mga mata niya. "I guess life was really made this way, being so unfair and won't let me be happy... I'm sorry, Piper. I'm so so sorry..." Marahan akong tumalikod dahil hindi ko na kaya. Sa oras na lumabas ako ng pintuang ito alam kong tapos na lahat ang meron kami at sobrang sakit pero wala akong magagawa kung tadhana na ang tila humahadlang sa aming dalawa.

Malapit na matapos ang misa na wala man lang pumasok sa utak ko. Mukhang si Ysa rin ay problemado. Ewan ko. Mukhang hindi maganda ang maiidulot sa amin ng camping na ito. Pangalawang araw palang namin may nangyari na buti na lang at sa mga sumunod na araw ay natahimik ang buhay namin. Sana magtuloy-tuloy na 'to.

“Please, I’m tired. Ayaw ko nang makipagtalo.” “I just want to tell you that I’m not giving up.” Ang kaninang mapaglaro niyang personalidad ay nawala na. Bumalik ang kaniyang rahas. “I’m not going to give up until the truth comes right from your mouth.”