Sad Story Novels & Stories

ATASHA Isang masamang balita ang natanggap ko. Naging usap-usapan sa business world ang biglaang pagkamatay ni Adonis Salcedo ngunit hindi ako naniniwala sa mga pag-iyak iyak ni mommy. Sigurado akong may pinaplano silang masama at kung nasaan man si Adonis ngayon ay hinihiling ko na lang ang kaligtasan niya dahil hindi ko pa rin kaya hanggang ngayon.

matigas na sabi nito. Hinampas ng isang tauhan ni Nadivar ang batok ni Sadam kaya nawalan ito ng malay. Mabilis ang bawat kilos nila na para bang sanay na sila sa ganitong trabaho. Walang tunog ang bawat yapak nila na animo'y isang ninja. Bigla na lang silang naglaho sa aming harapan na parang multo. This is not the life that I wanted. It suffocates me a lot seeing cruelty. I wanted to run as fast as I could, but does running away change everything?

"Akala ni Sandy na mahal na mahal siya ni Zandro kaya niya iyon ginawa ngunit nagkamali siya. Hindi lang pala matanggap ng hayop na iyon na magiging masaya si Sandy sa piling ko. Hindi pa siya nakuntento at pinagkakitaan niya ang katawan ni Sandy. Pinilit niyang makipagtalik si Sandy sa iba't ibang lalaki kapalit ng pera mula sa mga customer. Hindi magawang makatakas ni Sandy dahil nakakulong lamang siya sa loob ng isang maliit na silid at pinupuntahan lamang ng mga nagiging customers niya." Nang marinig ko ang mga pinagdaanan ni Sandy ay nakadama ako ng awa sa kanya ngunit may bahagi ng aking puso na hindi naniniwala sa kuwentong sinabi ni Uriel. Sa mga palabas sa tv ko lang kasi nakikita a

Hindi ako makakatulog dahil magiging abala ang isipan ko sa kakaisip sa mga nangyari. "Young lady, I can tell that there is something wrong with you." Saad nito na walang pakialam kahit tinanggihan ko pa ito. His voice is flat and humorless. Napapikit naman ako ng mariin. Pinipigilan ko lang ang sarili ko na sugurin si Sudanni dahil sigurado ako na pagpapakamatay ang desisyon na iyon. I'm not stupid enough to punch a titan, not unless I am crazy.

yukong saad ko hindi ko alam kung matutuwa ako dahil magiging daddy nako o malulungkot dahil hindi ko alam kung papano ko ito ipapaliwanag kela mom at tito carlos pumasok nako ng room at bumungad sakin si sabrina na nakaupo at tinignan ako ng walang emosyon nilapitan ko ito at umupo sa tabi nya. " im sorry " buntong hininga na baling ko rito " sorry for what?"takang tanong nito niyakap ko ito at napangiti " im sorry kasi dahil sakin hindi kana makakapag aral"saad ko pero ang ngiti saking labi ay hindi parin maalis alis.

Saad ko rito na hindi ko na napigilan na tumulo ang aking luha. "I'm sorry...." tanging saad ni Cayden sa akin. Mas lalo lang akong nasaktan. Para saan ba ang sorry na yun? Sorry dahil wala na akong silbe? Sorry because I will end up like this? Sorry kasi hindi na ako yung mahal niya? Anak ng, hoooooo! Ang sakit! Kaya pala nagiging kontrabida yung mga nasasaktan eh kasi sobrang sakit nga naman pala talaga!

“K-kasi… kasi kung hindi na hindi naman kita pipilitin dahil dito sa bata. A-ako kasi… m-mahal na mahal kita.“ Nahihiya itong tumingin kay mommy. “A-ang daming kumalat na balita tungkol sa akin, hindi na ako magtataka kung… kung ayawan niyo na ako. P-pero kasi dumating ka…” dumaan ang pag asa sa mga mata nito. Kahit na nasasaktan at may takot sa mata ay nakuha ni Saddie na ngumiti. “D-dumating ka kaya umasa ako na… na baka mahal mo pa ako… na baka ako ang piliin mo kaysa kay Flory.”

Ilang beses siyang tumingin nang may matinding hindi paniniwala bago tuluyang nakumpirma ang katotohanan. Hindi ito isang matagumpay na anak na lalaki. Isa lamang itong walang kuwentang babae na dumating para maningil ng utang. Ang tadhana ni Sally ay tuluyan nang naisumpa mula sa sandaling iyon.

saad niya kasunod na ng isang paghikbi. She lost her baby, she had a baby na hindi niya alam. Napakagat- labi siya at pagkatapos ay napaiyak. Napasapo siya sa kaniyang mukha. It was her first baby pero nawala lang ng ganun- ganun lang. Kung, kung hindi sana siya itinulak ni Andrei e di sana ay hindi nangyari iyon. It was all his fault!

Hindi na salita si Sandy. "Diring diri ako sa sarili ko, gusto kong umalis sa katawan ko, ni-hindi ko nga kayang tignan ang katawan ko sa salamin dahil sa trauma na naranasan ko," malungkot kong sabi. "Hindi ko alam kung paano ako naka survive mabuhay mag-isa sa abroad, wala akong ibang pina sabihan ng nangyari sa akin, ikaw lang, Sandy. Kinimkim ko lahat, alam ko rin naman na walang magagawa si dad para sa sa akin, mabuti na nga lang dahil hindi ko rin sinabi sa kaniya."